حالا هر سال اول تابستان كه مي‌شود، شهر كوچك ميتو پر مي‌شود از آدم‌هايي كه از سرتاسر ‍ژاپن به آن‌جا مي‌آيند تا چهرة خودشان را شبيه به ميتوكومان يا دستيارهاي او، تسوكة شمشيرزن و «كايكو»ي‌ پهلوان بكنند. اسم شهر ميتو، با حاكم معروفش در تاريخ ژاپن ماندگار شده.
توكوگاوا ميتسوكوني، معروف به ميتوكومان، در نيمة دوم قرن هفدهم (1661 تا 1691) در ميتو حكومت مي‌كرد. او يكي از مشهورترين چهره‌هاي تاريخ ژاپن در عصر اِدو يا دورة شوگون‌ها است. دوراني كه هر شهر يا بخش ژاپن توسط يك حكومت تقريبا خودمختار اداره مي‌شد و حاكم يا شوگون بزرگ، براي كنترل كشور، بازرساني را به سرتاسر مملكت مي‌فرستاد. ميتوكومان، در عين حال كه خودش يكي از اين حاكمان محلي بود، اما به خاطر اعتماد شوگون بزرگ به او، گاهي كار بازرسي و سركشي را هم انجام مي‌داد. ميتوكومان (كه ما به اشتباه به آن «ميتي‌كومان» مي‌گوييم) در ژاپن نمونه‌اي از يك حاكم يا سياستمدار محبوب به حساب مي‌آيد. آن‌طور كه در تاريخ آمده، ميتوكومان مردي خوش‌مشرب و اهل شوخي بوده. عاشق حل معما بود. پزشكي هم مي‌كرد و در غذاشناسي رقيب نداشت. نوشته‌اند مي‌توانست با چشم بسته، 800 نوع شربت را از هم تشخيص بدهد. در عوض از فنون رزمي و امور جنگ بي‌اطلاع بود و براي همين مسائل را با هوش فراوانش حل مي‌كرد. او فقط دو دستيار داشت و ساده‌ترين كار براي مردم، ديدن حاكم‌شان بود.
مي‌بينيد كه كاراكتر اين آدم، حسابي جان مي‌دهد براي قصه تعريف كردن و افسانه ساختن و البته فيلم و سريال ساختن. تا حالا از زندگي اين حاكم عجيب، يك سريال تلويزيوني بلند ساخته شده و يك كارتون. كاري كه كمپاني كناك (كه «پسر شجاع» و «مسافر كوچولو» را هم ساخته) براي هرچه بامزه‌تر شدن ماجراها و قصه‌هاي آقاي كومان كرده بود، اضافه كردن كاراكتر سيكارو و سگ‌اش زمبه به ماجرا بود كه به نظر من اين يكي اصلا جواب نداده بود. آخر خود قضيه به اندازة كافي جذاب هست كه ديگر نيازي به اين بامزه‌بازي‌ها نداشته باشد.