سري Total War همواره جزو آن دسته از بازي ها بوده اند که صرفاً قشر خاصي از مخاطبان را به خود جذب کرده اند. پيچيدگي زياد، توجه به جزئيات، مراحل طولاني و گيم پلي نسبتاً سختگيرانه بازي که بازيبازهاي تازه کار را بي رحمانه قلع و قمع مي کند؛ ممکن است در نگاه اول براي بسياري از بازيبازها تهديد کننده، وحشتناک خسته کننده و بيش از حد عظيم به نظر آيد. حال تصور کنيد Empire که بزرگ ترين و جاه طلبانه ترين بازي در اين سري است؛ بايد تا چه حد ترسناک باشد.
بله، Empire Total War در عين حال که بزرگ ترين و پيچيده ترين بازي در اين سري است؛ يکي ديگر از ويژگي هاي مهم بازي هاي Total War را به ارث برده و حتي آن را نيز گسترش داده است. کافي است 2 تا 3 ساعت از وقت خود را صرف اين بازي کنيد؛ گيم پلي پيچيده آن نترسيد و سختي هاي اوليه را تحمل کنيد تا به سرعت متوجه شويد يک بازي لذت بخش و اعتيادآور را پيش رو داريد.
اما اين به اين معني نيست که ETW تنها تکرار زيبايي از بازي هايي قبلي است. ETW اولين بازي در سري بازي هاي TW است که بازيباز را به دنياي مدرن توپ و اسلحه مي آورد. در اين بازي به جاي امپراتورهاي مغرور و نادان قبلي که پادشاهي را به رايگان از پدرشان به ارث مي بردند؛ بازيباز وارد عصر استعمارگران مي شود. دنيايي که جستجوگران جاه طلب با روياي کشف سرزمين هاي جدي راهي دريا مي شوند؛ مردان زيرک و فريبکار براي شکست دادن ارتش دشمن، از هر حيله اي استفاده مي کنند و در اين ميان تلاش مي کنند نه با نيروي کذايي خود و پدرشان، بلکه باهوش و مکر خود به قدرت برسند و دنياي ETW نيز به همان اندازه هوشمندانه و زيبا طراحي شده است. ETW از همان فرمول و ساختار موفق بازي هاي قبلي استفاده مي کند. ساختارکلي بازي تقريباً بدون تغيير باقي مانده و در اين ميان صرفاً تعدادي ويژگي خاص دستخوش تغيير شده تا با جو و مقطع زماني بازي جديد سازگاري داشته، بازي را لذت بخش تر و براي افرادي که بازي هاي قبلي سري را بازي کرده اند؛ به اندازه کافي متفاوت بوده و تنوع ايجاد کند.
مديريت نيروها و بازي در ETW روي کلاسيک بازي هاي قبلي که تقريباً شبيه Civilization است، اتفاق مي افتد.
اينجا بازيباز مي تواند استراتژي جنگي خود را در نحوه حمله کردن به مناطق و اينکه خود تمايل دارد مبارزه را هدايت کند يا اين کار را به عهده کامپيوتر مي گذارد. مديريت کند؛ دستور قتل سران لجوج دشمنان را صادر کند؛ با روشهاي ديپلماتيک با پنبه سر ببرد؛ از حيله هاي اقتصادي براي به قوي تر شدن و خريدن دشمنان استفاده کند و در عين حال با استفاده از قابليت جديد مديريت تکنولوژي در ETW با پيشرفت در زمينه هاي مختلف، بر دشمنان قدرتمند خود پيشي بگيرد.
اين بخش از ETW با وجود تفاوت هاي کلي که با بازي هاي قبلي سري دارد؛ درواقع پيچيده ترين بخش از بازي است و تغييرات موجود در آن به تغييرات حالت هاي ديگر (به استثناي نبردهايي دريايي که بعداً درباره آن سخن خواهيم گفت) مي چربد. بازيباز در اين بخش از بازي با قابليت هايي روبرو مي شود که درک آن ممکن است حتي براي طرفداران قبلي سري نيز گمراه کننده باشد (و در عين حال غيبت برخي از ويژگي هاي بازي هاي قبلي در اين بخش ممکن است عجيب به نظر برسد) و از اين رو ضروري است زمان بيشتري براي ياديگري آن صرف کند. بخش دوم بازي که همانند بخش اول آن براي طرفداران سري آشنااست؛ نبردهاي زميني است که کيفيت و جذابيت آن ها سري TW را تا اين حد مشهور و محبوب کرده است. نبردهاي زميني در ETW حتي از نبردهاي زميني بازي هاي قبلي هم بهتر است. اما حقيقت اين است با وجودي که در نگاه اول، نبردهاي زميني ETW به دليل استفاده از ويژگي هايي چون اسلحه گرم، متفاوت به نظر مي رسد، اما در واقع همان اصول مراحل زميني بازي هاي قبلي را صرفاً با شکل و ظاهري نو تکرار کرده و اين بخش از بازي برخلاف ظاهر آن، بيشترين شباهت را به بازي هاي قبلي سري دارد. تفاوت ديدن اسلحه هاي گرم با نيروهاي مدرن در جنگ هاي زميني ETW تا آن حد نيست که بتواند اين بازي را به يک عنوان واقعاً متفاوت در سري بازي هاي TW تبديل کند. اما نياز به نگراني نيست. اين وظيفه به عهده بخش ديگري از اين بازي است. آنچه در ETW واقعاً بديع است؛ بخش سوم اين بازي يعني نبردهايي دريايي آن است که حتي قبل از عرضه بازي نيز شهرت يافته بود.
نبردهاي دريايي در ETW در ابتدا حتي از نبردهاي زميني بازي هم لذت بخش تر هستند. بازيباز با درگير شدن در اولين نبرد دريايي خود ( که شايد خيلي هم بزرگ نباشد) همان احساس عظمتي را تجربه مي کند که در نبردهاي عظيم زميني تجربه کرده است. اما نبردهاي دريايي در اين بازي، به اندازه نبردهاي زميني آن پيچيده نيستند. يک نبرد دريايي در ETW بسيار ساده تر از نبردهاي زميني (که به مديريت سنگين و همزمان نيروها نياز دارد) است و بازيباز مي تواند بيشتر کار را بر عهده نيروها بگذارد. کنترل بازي در نبردهايي دريايي ساده تر و پاسخگويي نيروها هوشمندانه تر است (هر چند هوش مصنوعي بازي ايرادهاي جزيي متعددي دارد). نيروها در نبردهاي دريايي معمولاً وظايف ساده خود را به درستي انجام مي دهند و بازي تا حدودي به بازي هاي استراتژي سنتي شباهت دارد. در واقع اين بخش از بازي براي بازيبازهاي مبتدي، قابل دسترس تر است. در عين حال به دليل ارايه قابليت هاي مديريتي پيشرفته تر براي نبردهاي دريايي، بازيبازهاي ماهر مي توانند با مديريت درست و به موقع نيروهاي دريايي، کارايي خود در مبارزه را به مقدار قابل توجه افزايش دهند و از اين رو مي توان گفت اين بخش از بازي هر چند در ابتدا ساده و قابل دسترس است، اما با افزايش مهارت بازيباز و يادگيري تاکتيک هاي مؤثر جديد، جذابيت خود را از دست نمي دهد و متأسفانه شيوه آموزش بازي در ETW بيش از آن که به شيوه تعاملي بازي هاي ديگر شباهت داشته باشد؛ حالتي مبتني بر آزمون و خطا دارد. به گونه اي که بازي براي آموزش ويژگي هاي اصلي مراحل کوتاه آموزشي در نظر گرفته، اما براي آموزش بخش هاي پيچيده تر بازي، يک بخش داستاني کامل در حالت تک نفره تدارک ديده که بازيباز با تجربه آن، به تدريج با قابليت هاي پيچيده تر ETW آشنا مي شود و اين بخش از بازي در واقع يک بخش آموزشي براي بازي اصلي است! حال تصور کنيد بخش اصلي بازي يا Campaign Grand که براي آموزش آن يک بخش داستان در نظر گرفته شده، تا چه حد عظيم و پيچيده است! متأسفانه بخش داستاني بازي در سطح ساير بخش هاي بازي نيست. اشتباه نکنيد. بخش داستاني ETW بسيار خوب است و با در نظر گرفتن اين که بازي هاي TW از لحاظ داستاني هميشه ضعف داشته اند پيشرفت خوبي محسوب مي شود؛ اما براي يک بازي در اين حد کافي نيست بازي که از هر لحاظ در سطح بالايي است؛ شايسته داستاني بسيار بهتر از اين بود. داستان ETW ماجراي استقلال آمريکا را بيان مي کند. از اين رو داستان در اين بازي نه تنها براي بسياري از بازيبازها تازگي ندارد؛ بلکه به غير از بازيبازهاي آمريکايي (که شايد به ماجراهاي تاريخ نگاري کشورشان که احتمالاً در دوران ابتدايي آن را بارها شنيده اند علاقمند باشند) براي ساير بازيبازيها چندان جذاب نيست. البته اگر به تاريج جهان علاقه داشته باشيد؛ موضوع متفاوت خواهد بود.و ديالوگ ها و صداگذاري بازي، خصوصاً در بخش داستاني آن عالي است. اما بهتر از آن موسيقي بسيار زيباي حماسي ETW است که مراحل نسبتاً طولاني اين بازي را حتي لذت بخش تر مي کند. قطعه هاي موسيقي آرام بازي به خصوص در مبارزات دريايي که معمولاً بي سر و صدا هستند؛ مي درخشد.
اما بايد اعتراف کرد ETW از لحاظ گرافيکي تا آن حد که انتظار مي رفت، خيره کننده نبود. گرافيک بازي از لحاظ هنري جزو بهترين گرافيک هاي موجود در بازي هاي استراتژي نيست و از لحاظ تکنيک نيز با در نظر گرفتن اينکه بسيار سنگين است و باگ هاي که گاهي بازي کردن را پر دردسر و مشکل مي کند؛ نمي توان آن را درخشان ناميد. اما گرافيک در ETW بسيار بهتر از بازي هاي قبلي، و در مراحل مربوط به مبارزات دريايي به راستي زيبا است.
ETW يکي از بازي هاي کميابي است که طرفداران خاص خود را دارد؛ اماحتي اگر جزو طرفداران نباشيد، با کمي صبر و حوصله متوجه خواهيد شد نمي توانيد از آن دل بکنيد. اين بازي شايد پيچيده و سخت باشد؛ اما گاهي کارهاي سخت، تنها کارهايي هستند که ارزش انجام را دارند و ETW بدون شک يکي از آن ها است.
منبع:نشريه بازي رايانه ،شماره 29
/س