مؤلف:

علامه حلي (م 726 ق).

زندگينامه و اظهار نظرها:

ترجمه مؤلف در قسمت معرفي كتب فقهي شيعه گذشت.

معرفي اجمالي كتاب:

اين كتاب، كتاب مختصر و مفيدي است كه در بر دارند عمده مباحث كلامي است و از هشت فصل تشكيل شده است: فصل اول كه شامل هفت مبحث است و درباره امور عامه است و داراي بحثهايي مانند وجود و عدم، امكان و وجوب، قدم و حدوث مي باشد. فصل دوم كه آن هم هفت مبحث دارد, درباره جواهر و احكام آنها است. فصل سوم داراي بيست مبحث است و در مورد اعراض بحث مي كند. فصل چهارم، شانزده مبحث دارد و راجع به اثبات واجب الوجود و بررسي صفات ثبوتي و سلبي حق تعالي است. فصل پنجم، داراي هفت مبحث درباره عدل الهي است و شامل بحثهاي مربوط به حسن و قبح عقلي، افعال عباد، تكليف، لطف، آلام، ارزاق، آجال و اسعار مي باشد. فصل ششم درباره نبوت است و چهار مبحث دارد: لزوم بعثت انبيا، عصمت انبيا، اثبات نبوت حضرت محمد(صلي الله عليه وآله) و كرامات. فصل هفتم شامل چهار مبحث راجع به امامت مي باشد و به بحثهايي در مورد لزوم نصب امام، عصمت امام، اثبات امامت اميرالمؤمنين و ساير ائمه معصوم ـ عليه السلام ـ مي پردازد. و بالأخره فصل هشتم درباره معاد است و چهار بحث دارد و شامل مطالبي مانندِ حقيقت انسان، استحقاق ثواب و توبه است.

شروح و تعليقات:

بر اين كتاب حداقل دو نفر شرح نوشته اند: يكي شيخ ناصر بن ابراهيم بويه احسائي (م 853 ق) و ديگري حاج ملا هادي سبزواري (م 1289 ق).

وضعيت نشر:

نسخه خطي اين كتاب در كتابخانه ملي به شماره 1946 موجود بود و همچنين در مجله كلام اسلامي سال دوم، شماره مسلسل 6 چاپ شده است.
منبع:کتابشناسي تفصيلي مذاهب اسلامي, ص 274-275
/س