ج: مطلوب است کودک از والدين خود جدا باشد و در اتاقي مستقل بخوابد )ر. ک: ص 101(.
بهترين زمان جدايي، 12 تا 18 ماهگي است؛ چرا که تا اين سن، هنوز به والدين وابسته نشده و مهم‏تر از آن، ترس از تاريکي برايش مفهوم نيافته است.
پس از اين سن، کودک توان مراقبت از خود را دارد؛ اما پيش از آن، توان مراقبت از خود را ندارد و ممکن است دچار آسيب )خفگي( شود. گذشته از اين، گرماي وجود مادر و صداي ضربان قلب او در آرامش و رشد عاطفي او بسيار مؤثر است. تماس بدني کودک با مادر، سبب افزايش ترشح هورمون پرولاکتين در شير مادر مي‏شود و افزون بر اين، مادر مي‏تواند در مرحله‏ي آسيب‏پذيري خواب کودک به او کمک کند و براي انتقال کودک از خواب سبک به عميق و برعکس، به او ياري برساند.
خواب کودک، دو مرحله دارد: مرحله‏ي سبک و عميق. در مرحله‏ي سبک، چشم، حرکت )رم( دارد، و نيمه بسته است؛ بدن پيچ و تاب مي‏خورد و حرکات تنفسي کودک نامنظم است. در مرحله‏ي عميق، بدن آرام، و تنفس منظم است و دست‏ها و پاها در دو طرف بدن رها مي‏شود. 80 درصد خواب نوزادان سبک است و تا 3 سالگي، 80 درصد خواب، عميق مي‏شود، و اين پديده از الطاف الاهي است تا کودک در خواب سبک بتواند در برابر سرما، گرسنگي، گرفتگي بيني و قطع تنفس، عکس العمل نشان دهد.
کودکان، دائم از مرحله‏ي خواب سبک به عميق و برعکس در حال تغييرند و اين تغيير دائم، دفعات بيداري و در نتيجه دفعات زمان آسيب‏پذيري را بيشتر مي‏کند. وجود مادر کنار کودک مي‏تواند انتقال از خواب سبک به عميق را با شيردهي يا نوازش و لالايي راحت‏تر کند و در صورت عدم حضور مادر، انتقال، به راحتي انجام نمي‏شود و کودک گريه‏هاي عصبي سر خواهد داد.
در مدتي که فرزند شما کنارتان مي‏خوابد، در شيردهي نيمه شب و شيردهي‏هاي موقت، مراقب تنفس او باشيد.

ج: برخي خانواده‏ها معتقدند که اگر فرزندشان کنار آن‏ها بخوابد، آرامش خواهد داشت و اگر نيمه شب ترسيد، با لمس پدر يا مادر، احساس امنيت مي‏کند، و اگر کابوس ديد يا دچار مشکل شد، راحت‏تر مي‏توان به او رسيد و او را آرام کرد. دکتر ويليام سيرز )William Sears( نيز به »شراکت در خواب« معتقد است و همين شيوه را پيشنهاد مي‏کند.
ما به چند دليل معتقديم که بهتر است محل خواب کودک جدا باشد:
1. روابط زناشويي زن و مرد: در صورت خواب اشتراکي، روابط زناشويي زن و مرد در حضور کودک انجام مي‏شود و آثار مخربي بر او خواهد داشت؛ زيرا ممکن است در آينده، با بلوغ زودرس، دچار انحرافات جنسي شود.
رسول خدا فرمود: سوگند به کسي که جانم در دست او است، اگر مردي با همسر خود بياميزد و در خانه، کودکي بيدار باشد و ببيند يا سخن و صداي نفس کشيدن آن‏ها را بشنود، هرگز رستگار نخواهد شد و سرانجام به زنا آلوده خواهد شد.
امام باقر عليه‏السلام مي‏فرمايد:
از آميزش در جايي که کودکي تو را ببيند بپرهيز؛ کودکي که مي‏تواند آن عمل را به خوبي براي ديگران وصف کند
اگر کودک در سني باشد که اين پديده را درک نکند، به جهت همين عدم درک، اضطراب، او را فرا خواهد گرفت.
2. وابستگي به والدين: کودکاني که در اتاق والدين مي‏خوابند، وابستگي بيشتري به آنان دارند و ممکن است در آينده، به استقلال آن‏ها لطمه وارد شود.

باسمه تعالی
باتشکر از این که راسخون را برای مشاوره انتخاب نمودید.
اما پاسخ شما:
بايد بگويم که بچه ها در گذر از بحران بلوغ و عبور از مرحله کودکي و در آستانه بزرگسالي دستخوش تغييرات زيادي در جسم، روان و احساسات خود مي شوند.بعضي از بچه ها هنگامي که به جستجوي هويت خود در مرحله بلوغ مي پردازند، به اين موضوع مي رسند که پدر و مادر آنها مال يک نسل ديگرند و معيارهاي آنها با معيارهاي نسل والدينشان هم خواني ندارد. آنها حس مي کنند آنچه براي والدين شان لذت بخش است، ممکن است براي آنها فاقد جذابيت باشد. بچه ها، دوستان خود را محرم تر و نزديک تر به افکار خود مي دانند و بعضاً تعصب خاصي روي دوستانشان دارند. گاهي اوقات ما در بررسي خانواده هايي که با بحران بلوغ فرزندانشان مشکل دارند، به اين نکته مي رسيم که رفتارهاي خانوادگي آنها و روابط شان دچار اشکالات پايه اي و ريشه اي است. روابط بين والد و فرزند در چارچوب اصول خاص و بر پايه احترام و دوستي نيست و همين موضوع باعث شده بچه هاي نوجوان حس کنند والدين، آنها را درک مي يابيم که والدين گويا در غفلت بوده اند و هيچ برنامه اي براي مواجه شدن با بلوغ فرزند خود نداشته اند. پدر يا مادر آگاه بايد بداند که مي تواند با جمع آوري اطلاعات صحيح از کارشناسان و منابع آگاه در چارچوب منطقي به فرزندش نزديک شود و به آن بفهماند که اين پديده بزرگ شدن او بسيار قشنگ و دوست داشتني است.بايد بچه ها از والدين خود نسبت به تغييرات بلوغ اطلاعاتي را دريافت کنند تا مجبور نشوند از افراد ناآگاه اطلاعات غلط بگيرند.اين درک و رابطه صميمي باعث مي شود شما بدون اينکه وارد جنگ لفظي يا رقابتي و يا اعمال زور بشويد، بتوانيد او را متقاعد کنيد که طبق قواعد خانه صحيح نيست که تک تک مسافرت برويم و بايد با هم برنامه مسافرتي را طراحي کنيم که به همه خوش بگذرد. شما بايد شرايطي را به وجود آوريد که او متوجه شود والدينش او را درک مي کنند و لذت هاي آنها با هم هماهنگي دارد.شايد بد نباشد خانواده اي همسفرتان شود که نوجوان يا دوست هم سن او داشته باشد. شما به عنوان پدر، برنامه مشترک ورزشي و تفريحي با فرزندتان بچينيد تا دو نفري در آن شرکت کنيد و به هم نزديک شويد و حتماً از يک مشاور هم کمک بگيريد.

باسمه تعالی
باتشکر از این که راسخون را برای مشاوره انتخاب نمودید.
اما پاسخ شما
اعمال والدین نقش مؤثرتری در درونی کردن عفاف در فرزندان دارد.والدین باید برای نهادینه کردن فرهنگ عفاف و حجاب اقداماتی را در دو مرحله یعنی قبل و همچنین بعد از تولد فرزندان خود مدنظر داشته باشند.
گام نخست در تربیت فرزندان را انتخاب همسر شایسته است . روایات زیادی در مورد انتخاب همسر داریم، یکی از ملاک‌هایی که باید لحاظ شود، عفاف فرد مورد نظر و خانواده اوست، زیرا عفاف همسر و خانواده‌اش زمینه درونی کردن عفاف را در فرزندان بهتر و بیشتر فراهم می‌کند.
در روایات فرزندان، والدین به انجام یک سری اعمال و پرهیز از رفتارهایی به منظور برخورداری از فرزندان سالم و صالح سفارش شده‌اند. تعاملات فرد در درونی شدن عفاف در وجود وی تأثیرگذار است. اولین تعامل فرزندان با والدین است، بدین منظور والدین باید بیش از آنکه با الفاظ به آموزش فرزندان بپردازند، با اعمال خود به آنها آگاهی دهند. اگر والدین در درجه اول با کردارشان و در درجه دوم در گفتارشان عفیفانه عمل کنند، فرزندانشان به سمت عفاف هدایت خواهند شد.
عفاف تک‌بعدی نیست بلکه دربرگیرنده اعمال و گفتار است. گاهی برخی والدین بر اثر ناآگاهی، سخن و رفتاری از خورد بروز می‌دهند که با عفت منافات دارد و این مسئله تأثیر بدی بر روی فرزندان آنها می‌گذارد.
تعامل خانواده‌ها با خویشان و دوستان را در نهادینه شدن عفاف در وجود فرزندان و یا فاصله گرفتن آنها از عفاف تأثیرگذار است. فرزندان در تعامل با خویشاوندان و دوستان ممکن است، نکات مثبت و یا منفی بیاموزند، اگر معاشران خانواده، انسان‌های عفیف و وارسته‌ای باشند، فرهنگ عفاف به نوعی به فرزندان خانواده نیز تزریق می‌شود.
والدین در صحبت، رفتار و حتی شوخی با یکدیگر و با دوستان و خویشاوندان باید عفیفانه عمل کنند، هرچه التزام والدین و نزدیکان به ارزش‌های اسلامی بیشتر باشد، فرزندان بیشتر به سمت عفاف که از جمله ارزش‌های اسلامی است، کشیده می‌شوند.
از طرفی دیگر اگر والدین فواید و آثار رعایت حجاب اسلامی و همچنین آثار سوء بد حجابی را برای فرزندانشان تبیین کنند، آنها از آن جایی که فطرتا هم تمایل به رعایت حجاب دارند با راهنمایی والدین مقید به رعایت حجاب و عفاف می شوند.

باسمه تعالی
با تشکر از این که راسخون را برای مشاوره انتخاب نمودید.
اما پاسخ شما
تربيت ديني و ايجاد علاقه در فرزندان براي عمل به دستورهاي خداوند ، بايد از کودکي آغاز شود و اگر والدين سنجيده عمل کنند ، فرزند در عمل به وظايف ديني کوتاهي نخواهد کرد . توجه داشته باشيد که براي علاقه مند ساختن فرزندتان به حجاب ، هرگز از زور استفاده نکنيد . استفاده از زور براي آموزه هاي ديني ، خاطره ي تلخي را برايش تداعي مي کند و او را از حجاب دورتر خواهد کرد . براي ترغيب فرزندتان به پوشش اسلامي ، از راهکارهاي ذيل استفاده کنيد :
1 ـ روش الگويي : خودتان در اين زمينه الگوي خوبي باشيد .
2 ـ ارائه ي آثار حجاب : در برخورد با او و ديگران به گونه اي عمل کنيد تا آثار حجاب را در شما ببيند . روشن است که اگر با وجود پوشش اسلامي ، مرتکب گناه ( دروغ ، غيبت ، تهمت ، ضايع کردن حقوق همسر و .. ) شويد يا با فرزندتان برخوردي ناشايست ( کتک ، بي حرمتي ، داد و فرياد و ... ) داشته باشيد ، حجاب شما و دينداري شما از ديد او مطلوب نخواهد بود .
3 ـ ارائه ي الگو : الگوهاي متخصص و متعهد با حجاب را از طريق مجلات ، تلويزيون يا از بين نزديکان به او ارائه کنيد .
4 ـ ارتباط با همسالان : ارتباط او را با همسالان با حجاب در مدرسه يا نزديکان بيشتر کنيد .
5 ـ آموزش فلسفه ي حجاب : با چهره اي گشاده ، سخني نرم و در مکان و زماني مناسب ، او را با فسلفه ي حجاب آشنا سازيد . به او بگوييد چون دختر موجود ارزشمندي است ، بايد پوشش داشته باشد؛ همان گونه که گوهر و اشياي قيمتي در گاو صندوق نگهداري مي شوند و خداوند ، قلب را در قفسه ي سينه و مغز را در کاسه ي سر قرار داده است . دختر موجود لطيفي است ؛ بدين جهت ، بايد همچون گل در گلخانه از آن مراقبت شود . با توجه به سن فرزندتان ( 12 سالگي ) که وارد دوره ي نوجواني شده ، ممکن است در مقابل آموزش مستقيم شما مقاومت کند . در اين صورت ، از القاي غيرمستقيم ( هديه کتاب مناسب درباره ي حجاب ) استفاده کنيد .
6 ـ دقت در انتخاب مدرسه : با توجه به تاثير جدي فضاي مدرسه و بدحجابي همسالان ، در انتخاب مدرسه ي مناسب براي او دقت کنيد .