روزه از نظر بهداشت جسم و سلامت‏بدن و ابعاد ديگر داراى فوايد فراوانى است، روزه در سلامت معده و پاكسازى آن از انواع غذاها كه موجب انواع بيمارى‏هاست اثرات فوق العاده‏اى دارد.
پيامبر خدا(صلّی الله علیه و آله وسلم) فرمودند: معده مركز و خانه هر دردى است، و پرهيز و اجتناب (از غذاهاى نامناسب و زياد خورى) اساس و رأس هرداروى شفابخش است.¹
از نظر بهداشت و تندرستى، بايد غذا كمتر مصرف شود، و هنوز اشتهاء تمام نشده، دست از غذا خوردن بكشد، به تجربه ثابت‏شده است. افرادى كه كم مى‏خورند، از كسانى كه هميشه سير مى‏خورند سالم‏تر مى‏باشند، و تن درست‏ترند.
هشام بن حكم از حضرت امام صادق (عليه السلام) از علت و فلسفه روزه مى‏پرسد، آن حضرت مى‏فرمايند: به راستى خداوند روزه را واجب كرد، تا به وسيله او بين اغنياء و فقراء مساوات و برابرى به وجود آيد، و اين براى آن است كه ثروتمندانى كه هرگز درد گرسنگى را احساس نكرده‏اند، به فقراء ترحم نمايند. ²
پيامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله وسلم) فرمودند. هيچ مؤمنى نيست كه ماه رمضان را فقط به حساب خدا روزه بگيرد، مگر آن كه خداى تبارك و تعالى هفت‏خصلت را براى او واجب و لازم گرداند:
 1- هر چه حرام در پيکرش باشد، محو و ذوب گرداند، 2- به رحمت‏خداى عزوجل نزديك مى‏شود، 3- (با روزه خويش) خطاى پدرش حضرت آدم را مى‏پوشاند، 4- خداوند لحظات جان كندن را بر وى آسان گرداند، 5- از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امان خواهد بود، 6- خداى عزوجل از خوراكيجهاى لذيذ بهشتى او را نصيب دهد، 7- خداى و عزوجل برائت و بي زارى از آتش دوزخ را به او عطا فرمايد. ³
حضرت امام علی (عليه السلام) در نهج البلاغه درباره ی فلسفه روزه مى‏فرمايند:
 خداوند، روزه را براى آزمايش اخلاص مردم مقرر فرموده است.
حضرت امام رضا(عليه السلام) نیز در فلسفه و دلائل وجوب روزه مى‏فرمايند:
همانا (مردم) مأمور به روزه شدند تا بشناسند درد و ناگواري هاى گرسنگى و تشنگى را، و آن گاه استدلال كنند بر سختيهاى گرسنگى و تشنگى و فقر آخرت.⁴

1- اركان الاسلام، ص 108
2- وسائل الشيعه، ج 7، ص 3 - و من لا يحضره الفقيه، ص 73، ج 2.
3- خصال شيخ صدوق، ص 386.
4- وسائل الشيعه، ج 7، ص 4.