احادیث

بانک احادیث

پيامبر اکرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله می فرمایند : يا عَلىُّ اَلْعَقْلُ مَا اكْتُسِبَتْ بِهِ الْجَنَّةُ وَ طُلِبَ بِهِ رِضَى الرَّحْمنِ؛ اى على! عقل چيزى است كه با آن، بهشت و خشنودى خداوند مهربان به دست مى‏آيد. (من لايحضره الفقيه، ج 4، ص 369، ح 5762 .)

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: لا يَسْتَيْقِنُ الْقَلْبُ اَنَّ الْحَقَّ باطِلٌ اَبَدا وَ لا يَسْتَيقِنُ اَنَّ الْباطِلَ حَقٌّ اَبَدا؛ هرگز دل به باطل بودن حق و به حق بودن باطل يقين نمى‏كند. (تفسير العياشى، ج 2، ص 53، ح 39. )

پيامبر اکرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله می فرمایند: اَمّا عَلامَةُ التّائِبِ فَاَرْبَعَةٌ: اَلنَّصيحَةُ لِلّهِ فى عَمَلِهِ وَ تَرْكُ الْباطِلِ وَ لُزومُ الْحَقِّ وَ الْحِرْصُ عَلَى الْخَيْرِ ؛ نشانه توبه‏كننده چهار است: عمل خالصانه براى خدا، رها كردن باطل، پايبندى به حق و حريص بودن بر كار خير. (تحف العقول، ص 20. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: اِصْبِرْ عَلى مَرارَةِ الْحَقِّ وَ ايّاكَ اَنْ تَنْخَدِعَ لِحَلاوَةِ الباطِلِ؛ تلخى حق را تحمل كن، و مبادا كه فريب شيرينى باطل را بخورى. (غررالحكم، ح 2472. )

امام كاظم عليه‏السلام می فرمایند: قُلِ الْحَقَّ وَ اِنْ كانَ فيهِ هَلاكُكَ فَاِنَّ فيهِ نَجاتَكَ... اِتَّقِ اللّه‏َ وَ دَعِ الْباطِلَ وَ اِنْ كانَ فيهِ نَجاتُكَ فَاِنَّ فيهِ هَلاكَكَ؛ حق را بگو اگر چه نابودى تو در آن باشد، زيرا كه نجات تو در آن است... تقواى الهى پيشه كن و باطل را فرو گذار هر چند [به ظاهر] نجات تو در آن باشد، زيرا كه نابودى تو در آن است. تحف العقول، ص 408

امام على عليه‏السلام می فرمایند: عبيداللّه‏ بن ابى رافع، وابسته پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله زمانى كه حروريه (خوارج) سر به نافرمانى برداشتند، او با على بن ابى طالب بود. آنها مى‏گفتند: داورى جز از آنِ خدا نيست. على عليه‏السلام فرمودند: اين سخن حقى است براى نيّت باطلى. (كنزالعمّال، ح 31556. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: اِنَّ مَنْ لا يَنْفَعُهُ الْحَقُّ يَضُرُّهُ الْباطِلُ وَ مَنْ لا يَسْتَقيمُ بِهِ الْهُدى تَضُرُّهُ الضَّلالَةُ وَ مَنْ لا يَنْفَعُهُ الْيَقينُ يَضُرُّهُ الشَّكُّ؛ به راستى كه هر كس را حق سود ندهد، باطل زيانش رساند و هر كس به راه هدايت نرود، به كجراهه گمراهى افتد و هر كس يقين، او را سود نبخشد، شكّ زيانش رساند. تحف العقول، ص 152

امام على عليه‏السلام می فرمایند: اِنَّ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ لا يُعْرَفانِ بِالنّاسِ، وَ لكِنِ اعْرِفِ الْحَقَّ بِاتِّباعِ مَنِ اتَّبَعَهُ وَ الْباطِلَ بِاجْتِنابِ مَنِ اجْتَنَبَهُ؛ حق و باطل به مردم (و شخصيت افراد) شناخته نمى‏شوند بلكه حق را به پيروى كسى كه از آن پيروى مى‏كند بشناس و باطل را به دورى كسى كه از آن دورى مى‏كند. امالى طوسى، ص 134، ح 216.

امام على عليه‏السلام می فرمایند: لا تُقاتِلوا (تَقْتُلوا) الخَوارِجَ بَعْدى، فَلَيسَ مَنْ طَلَبَ الحَقَّ فَاَخْطَـأَهُ كَمَنْ طَلَبَ الْباطِلَ فَأدْرَكَهُ؛ بعد از من با خوارج نجنگيد (آنان را نكشيد)؛ زيرا كسى كه طالب حق باشد و به آن نرسد، با كسى كه جوياى باطل باشد و به آن دست يابد، يكسان نيست. (نهج البلاغه، از خطبه 61. )

امام باقر عليه‏السلام می فرمایند: ميان حق و باطل جز كم‏عقلى فاصله نيست. عرض شد: چگونه، اى فرزند رسول خدا؟ فرمودند: انسان كارى را كه موجب رضاى خداست براى غير خدا انجام مى‏دهد، در صورتى كه اگر آن را خالص براى رضاى خدا انجام مى‏داد، زودتر به هدف خود مى‏رسيد تا براى غير خدا. محاسن، ج 1، ص 254، ح 280

امام على عليه‏السلام می فرمایند: اَلْكَـيِّسُ صَديقُهُ الْحَقُّ وَ عَدُوُّهُ الْباطِلُ؛ انسان زيرك، دوستش حق است و دشمنش باطل. (غررالحكم، ح 1524. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: ثَلاثٌ فيهِنَّ النَّجاةُ: لُزومُ الْحَقِّ وَ تَجَنُّبُ الْباطِلِ وَ رُكوبُ الْجِدِّ؛ نجات و رستگارى در سه چيز است: پايبندى به حق، دورى از باطل و سوار شدن بر مركب جدّيت. (غررالحكم، ح 4661. )

حضرت مسيح عليه‏السلام می فرمایند: خُذُوا الْحَقَّ مِنْ اَهْلِ الْباطِلِ وَ لا تَأْخُذُوا الْباطِلَ مِنْ اَهْلِ الْحَقِّ، كونوا نُقّادَ الْكَلامِ؛ حق را از اهل باطل فراگيريد و باطل را از اهل حق فرا نگيريد. سخن سنج باشيد. (محاسن، ج 1، ص 229، ح 159. )

امام سجاد عليه‏السلام می فرمایند: اللّهُمَّ اِنّى اَعوذُ بِكَ مِنْ... ايثارِ الْباطِلِ عَلَى الْحَقِّ...؛ خدايا به تو پناه مى‏برم از اين كه باطل را بر حق ترجيح دهم. (صحيفه سجّاديه، از دعاى هشتم .)

امام سجّاد عليه‏السلام می فرمایند: اَللّهُمَّ... وَ اَزْهِقِ الْباطِلَ عَنْ ضَمائِرِنا وَ اَثْبِتِ الْحَقَّ فى سَرائِرِنا، فَاِنَّ الشُّكوكَ وَ الظُّنونَ لَواقِحُ الْفِتَنِ وَ مُكَدِّرَةٌ لِصَفْوِ الْمَنائِحِ وَ الْمِنَنِ؛ بار الها... باطل را از درون ما محو نما و حق را در باطن ما جاى ده. زيرا كه ترديدها و گمان‏ها فتنه‏زايند و بخشش‏ها و نعمت‏ها را تيره مى‏سازند. (صحيفه سجاديه الجامعه، ص 410. )

پيامبر اکرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله می فرمایند: سه ويژگى است كه در هر كس يافت شود، ويژگى‏هاى ايمان كامل مى‏گردد: آن كه وقتى خشنود گردد، خشنودى‏اش او را به باطل نكشاند و خشمش او را به هنگام خشم، از حق برون نبرد و هر گاه توان يافت، به آنچه از او نيست، دست درازى نكند. الاصول الستة عشر، ص 35

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: اِنَّ مِنْ حَقيقَةِ الاْيمانِ اَنْ تُؤْثِرَ الْحَقَّ وَ اِنْ ضَرَّكَ عَلَى الْباطِلِ وَ اِنْ نَفَعَكَ وَ اَنْ لا يَجوزَ مَنْطِقُكَ عِلْمَكَ؛ از حقيقت ايمان اين است كه حق را بر باطل مقدم دارى، هر چند حق به ضرر تو و باطل به نفع تو باشد و نيز از حقيقت ايمان آن است كه گفتار تو از دانشت بيشتر نباشد. محاسن، ج 1، ص 205

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: اِنَّ لِلْحقِّ دَوْلَةً وَ لِلْباطِلِ دَوْلَةً وَ كُلُّ واحِدٍ مِنْهُما فى دَوْلَةِ صاحِبِهِ ذَليلٌ؛ براستى كه حق را دولتى است و باطل را دولتى، و هر يك از اين دو، در دولت ديگرى ذليل است. (كافى، ج 2، ص 447، ح 12 . )

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: لَنْ تَبْقَى الاَرْضُ اِلاّ وَ فيها عالِمٌ يَعْرِفُ الْحَقَّ مِنَ الباطِلِ؛ هرگز زمين باقى نمى‏ماند مگر آن كه در آن دانشمندى وجود دارد كه حق را از باطل مى‏شناسد. محاسن، ج 1، ص 234

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: كَلامٌ فى حَقٍّ خَيرٌ مِن سُكوتٍ عَلى باطِلٍ؛ سخن گفتن درباره حق، از سكوتى بر باطل بهتر است. (من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 396. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: از خدعه و حيله آرزوها بپرهيزيد. چه بسيار آرزومندِ روزى كه به آن روز نمى‏رسد و چه بسيار سازنده‏اى كه در ساخته‏اش ساكن نمى‏شود و چه بسيار جمع كننده مالى كه از آن استفاده نمى‏كند و شايد آن مال را از باطل به دست آورده و يا از حق كسى جلوگيرى كرده، تا به آن مال رسيده است و بايد بار همه آن گناهان را به‏دوش كشد. غررالحكم، ح 2563

امام على عليه‏السلام می فرمایند: مَنْ رَكِبَ الْباطِلَ اَذَلَّهُ مَرْكَبُهُ. مَن تَعَدَّى الحَقَّ ضاقَ مَذْهَبُهُ؛ كسى كه بر باطل سوار شود، مَركبش او را ذليل خواهد كرد. كسى كه از راه حق منحرف شود راه بر او تنگ خواهد شد. (عيون الحكم والمواعظ، ص 444 . )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: نَحْنُ اَقَمْنا عَمودَ الْحَقِّ و هَزَمْنا جُيوشَ الْباطِلِ؛ ما (اهل بيت) ستون‏هاى حق را استوار و لشكريان باطل را متلاشى كرديم. عيون الحكم والمواعظ، ص 499 .

پيامبر اکرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله می فرمایند: اَلْحَقُّ ثَقيلٌ مُرٌّ وَ الْباطِلُ خَفيفٌ حُلْوٌ وَ رُبَّ شَهْوَةِ ساعَةٍ تورِثُ حُزْنا طَويلاً؛ حق، سنگين و تلخ است و باطل، سبك و شيرين و بسا خواهش و هوا و هوسى كه لحظه‏اى بيش نمى‏ماند، اما غم و اندوهى طولانى به دنبال مى‏آورد. مكارم الاخلاق، ص 465.

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: لَيْسَ مِنْ باطِلٍ يَقومُ بِاِزاءِ الْحَقِّ اِلاّ غَلَبَ الْحَقُّ الْباطِلَ وَ ذلِكَ قَولُهُ: «بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الباطِلِ فَيَدْمَغُهُ...»؛ هيچ باطلى نيست كه در برابر حق بايستد مگر آن كه حق بر باطل چيره مى‏شود و اين سخن خداوند است: «بلكه حق را بر سر باطل مى‏زنيم كه آن را در هم مى‏كوبد...». كافى، ج 8 ، ص 242. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: قَليلُ الْحَقِّ يَدْفَعُ كَثيرَ الباطِلِ كَما اَنَّ الْقَليلَ مِنَ النّارِ يُحْرِقُ كَثيرَ الْحَطَبِ؛ اندكى حقّ، بسيارى باطل را نابود مى‏كند، همچنان كه اندكى آتش، هيزم‏هاى فراوانى را مى‏سوزاند. (غررالحكم، ح 6735. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: اَلْحَقُّ سَيْفٌ قاطِعٌ عَلى اَهْلِ الْباطِلِ؛ حق، شمشير بُرَّنده‏اى است بر ضد اهل باطل. (عيون الحكم والمواعظ، ص 28. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: اَلا وَ مَنْ اَكَلَهُ الْحَقُّ فَاِلَى الجَنَّةِ وَ مَنْ اَكَلَهُ الباطِلُ فَاِلَى النّارِ؛ بدانيد كه هر كس در راه حق از دنيا برود، به بهشت و هر كس در راه باطل از دنيا برود، به جهنم مى‏رود. (نهج البلاغه، از نامه 17. )

امام على عليه‏السلام می فرمایند: ـ وَ قَدْ سُئِلَ عَنْ تَفسيرِ السُّنَّةِ وَ الْبِدْعَةِ وَ الْجَماعَةِ وَ الْفُرْقَهِ ـ : اَلسُّنَّةُ ـ و اللّه‏ِ ـ سُنَّةُ مُحمِّدٍ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله وَ الْبِدْعَةُ ما فارَقَها وَ الْجَماعَةُ ـ وَ اللّه‏ِ ـ مُجامَعَةُ اَهْلِ الْحَقِّ وَ اِنْ قَلّوا وَ الْفُرقَةُ مُجامَعَةُ اَهْلِ الْباطِلِ وَ اِنْ كَثُروا؛ در پاسخ به پرسش از معناى سنّت، بدعت، جماعت و تفرقه فرمودند: به خدا سوگند، سنّت، همان سنّت محمّد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله است و بدعت آنچه خلاف آن باشد و به خدا قسم، جماعت، همدست شدن با اهل حق است هر چند اندك باشند و تفرقه، همدستى با اهل باطل است هر چند بسيار باشند. (كنزالعمّال، ح 1644. )

امام صادق عليه‏السلام می فرمایند: اَبَى اللّه‏ُ اَنْ يُعَرِّفَ باطِلاً حَقّا اَبَى اللّه‏َ اَنْ يَجْعَلَ الْحَقَّ فى قَلْبِ الْمُؤْمِنِ باطِلاً لا شَكَّ فيهِ وَ اَبَى اللّه‏ُ اَنْ يَجْعَلَ الْباطِلَ فى قَلْبِ الْـكافِر الْمُخالِفِ حَقّـا لا شَكَّ فيهِ وَ لَوْ لَمْ يَجْعَلْ هذا هكَذا ما عُرِفَ حَقٌّ مِنْ باطِلٍ؛ خداوند اِبا دارد از اين كه باطلى را حق معرفى نمايد، خداوند اِبا دارد از اين كه حق را در دل مؤمن، باطلى ترديدناپذير جلوه دهد، خداوند اِبا دارد از اين كه باطل را در دل كافر حق ستيز به صورت حقى ترديدناپذير جلوه دهد، اگر چنين نمى‏كرد، حق از باطل شناخته نمى‏شد. (محاسن، ج 1، ص 277. )

<- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 > ->