احسان و نیکوکاری
احسان و نيکوکاري که در قرآن و روایات اهل بیت علیهم السلام گاه از آن به انفاق و صدقه نیز تعبير می شود، در شرع مقدس اسلام داراي جايگاهي بس بالا و والاست و آيات و روايات زيادي درباره اهميت و آثار نيک آن و در مواردي پي‌آمدهاي منفي ترک آن وجود دارد. نکته ی بسیار جالب و در خور اینکه در قرآن بارها از نماز به عنوان نماد عبادت‌ها سخن گفته‌شده، و بلافاصله از انفاق نيز به عنوان نماد وظايف اجتماعي ياد شده است. گویا این دو هریک گل سرسبد آن بُعد از اسلام هستند.
درباره ی اهميت و ضرورت کمک به نيازمندان، توجه به امور آنان و برآورده ساختن نيازهايشان روايت‌ها بسيار زياد است، از جمله آنکه «هر کس شب با شکم سير بخوابد در حالي‌که همسايه‌اش گرسنه باشد، مسلمان نيست.» با توجه به اين تعبيرها و تأکيدها، مي‌توان دريافت که در اسلام کمال و سعادت انسان بر دو پايه اصلي بنا شده که يکي عبادت و راز و نياز با خداست که بهترین نمادش نماز است و دومي کمک به نيازمندان به عنوان يک وظيفه مهم اجتماعي.
سید احمد سجادی

باسمه تعالی
یک سال گذشت
امروز اولین سالگرد سایت است.
یک سال از دست تمام کسانی که کار کردند و نکردند حرص خوردم،
یک سال کم کاری ها و پر کاری ها را دیدم و نق زدم،
امروز بچه های سایت یکمین سال نق زدن های مرا تجربه می کنند،
یک سال است که سایت را براه انداخته و هر روز به صفحات آن اضافه کرده ایم بلکه شما بپسندید.
امروز که با شما سخن می گویم از طرفی شادمانم که توانستیم 365 روز مطالب گوناگون را در قالب های دینی ، فرهنگی ، علمی ، هنری ، ورزشی ، خبری و ... به شما ارائه کنیم و از طرفی دیگر به این فکر می کنم که خود را در معرض قضاوت شما قرار داده ایم ،
شمایی که صاحبان اصلی سایت هستید،
شمائید که باید با لبخند ها و نق زدن ها و پیام ها و مطالباتتان ما را در این مسیر یاری کنید.
اکنون مائیم و شما ، ما که برای شما تولید می کنیم و شما که باید با خواستتان کمکمان کنید.
هدف این است که ما و شما یکی شویم . ما برای شما بگوئیم و شما برای ما .
پس شما دیگر کاربر نیستید بلکه شما هم از صاحبان این سایت هستید.
شما نیز همچون ما ، هم می گوئید و هم می خوانید.
سید احمد سجادی

هجرت خورشید
اول ربیع یاد آور نقطه ی عطفی در تاریخ اسلام است.
در حالتی که فشار و سخت گیری های مشرکان مکه به اوج خود رسیده بود بارقه ی « إن مع العسر یسرا » ( انشراح / 6 ) آشکار شد و دستور هجرتی عظیم صادر شد. و چه کسی فکر می کرد این هجرت ساده ی عده ای مسلمان فقیر و به ظاهر کم توان مقدمه ی پی ریزی بزرگترین تمدن بشری خواهد بود ؟!
هجرت از جهات چندی قابل اهمیت است که دو جهت آن نمود بیشتری دارد:
اولین جهت قابل توجه در هجرت این است که این هجرت باعث گسترش اسلام شد. در محیط بسته و پر از خفقان مکه امکان صدور و گسترش اسلام عملا وجود نداشت و این هجرت بود که زمینه ساز گسترش اسلام شد آن چنان که در مدت کوتاهی اسلام توانست مرزهای جزیرة العرب را نیز درنوردد.
دومین جهت قابل توجه در هجرت نیز ایجاد مرکزیتی برای اسلام بود. هر نظامی برای شکل گیری نیاز به مرکزی دارد که تمامی نقاط تحت فرمان از آنجا هدایت و کنترل شوند و یقینا مکه نمی توانست چنین مرکزیتی برای جامعه ی جدید التأسیس اسلامی داشته باشد. و مدینه بود که با وجود انصار و مهاجرین از خود گذشته چنین امکانی را برای پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) ایجاد کرد.
گفتنی ها درباره ی هجرت بیش از این است که بتوان در این مقاله ی کوتاه به همه ی آنها اشاره کرد اما نکته ای وجود دارد که نباید از آن غافل بود و آن اینکه :
اگر هجرت نقطه ی عطف مهمی در تاریخ اسلام بود ، که بود ؛
و اگر هجرت باعث گسترش اسلام شد ، که شد ؛
و اگر هجرت مرکزی برای اسلام فراهم کرد ، که کرد ؛
با این همه این هجرت مقدمه ای داشت که اگر نمی بود شاید هجرتی هم نمی بود !!!
مقدمه ای که ضمنا آزمایشی بزرگ بود برای بنده ای از بندگان خالص خداوند ، آزمایشی برای این که بنده ای جان خویش را در طبق اخلاص گذارد و با خدای خویش معامله کند ، و تا ابد نام خود را بر تارک هستی ثبت کند.
آری ، لیلة المبیت را می گویم ، آن شبی که علی (علیه السلام) در بستر پیامبر گرامی اسلام خوابید تا پیامبر بتواند با استفاده از تاریکی شب بدون آنکه مشرکانی که کمر به قتل او بسته بودند متوجه شوند ، هجرت عظیم خویش را آغاز کند.
و ما چه می دانیم که ارزش این یک شب در منظومه ی هستی تا چه میزان است ؟!
ارزش و عظمت این فداکاری را تنها خدایی می داند که در شأن این ماجرا فرمود :
و من الناس من یشتری نفسه ابتغاء مرضات الله ( بقره / 207 ).
سید احمد سجادی

السلطان
مامون پیام فرستاد که حضرت نماز عید بخوانند. حضرت عذر آوردند اما مامون اصرار ورزید. حضرت فرمودند من برای اقامه نماز عید مانند رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم و علی‏علیه‏السلام بیرون خواهم آمد. مامون پذیرفت.
بامداد عید پیش از طلوع آفتاب تمام معابر و کوچه‏ها از مردم مشتاق پر شده بود و حضرت به شیوه ی رسول ‏الله از منزل بیرون آمدند: بدون هیچ‏گونه تشریفات ، با پای برهنه و پیاده و عصایی در دست و عمامه سفیدی در سر ، تکبیر گویان . همراهان نیز تکبیر می‏گفتند. عظمتی بر پا بود چنانکه گویا آسمان و زمین با آن حضرت تکبیر می‏گفتند. شهر مرو را سراسر گریه و فریاد گرفت. به مامون خبر دادند که اگر امام رضا علیه‏السلام این‏گونه به مصلی بروند فتنه و آشوب بر پا خواهد شد و ما بر جان خود بیمناکیم. مامون پیام فرستاد که: « آقا ، شما را به زحمت انداختیم !! شما باز گردید . همان فرد قبلی نماز گذارد ». امام از یاران خود خواستند تا کفش ایشان را بیاورند ؛ امام کفش خود را پوشید ، سوار شد و به خانه بازگشت.
آری : این عظمتی است که تمام ظالمین را تاب آن نبوده است
و امروز نیز تاب  حضور ولایت برای همانان نیست
سید احمد سجادی

دوگفتار
 امروز باید دو سخن داشته باشم در دو موضوع و گفتار
اولین گفتار:غروب خورشید
قرار است درباره ی نبی رحمت بنویسم درباره ی آخرین فرستاده ی حضرت حق و گل سرسبد هستی . آنکه در حقش خداوند لولاک سروده است (1) و امام الموحدین خود را عبدی از عبید او شمرده است (2) . و چه وظیفه ی سنگینی !!! پس بهتر است زبان در کام گیرم و به یک معرفی از سوی فرزندش اکتفا کنم
امام سجاد(علیه السّلام ) در توصیف آن حضرت چنین می فرماید:
خداوندا بر محمّد -امين وحيت و برگزيده از آفريدگانت و دوست تو از بندگانت، آن پيشواي رحمت و رهبر خير و کليد برکت- درود فرست.همچنان که او براي فرمان تو خود را به تلاش انداخت. و به خاطر تو، بدنش را در معرض سختي قرار داد. و در دعوت به سوي تو با خويشانش، آشکارا به ستيز پرداخت. و در (راه) خوشنودي تو، با قبيله‏اش جنگيد. و در برپا داشتن دين تو، از ارحامش گسست. و نزديکان را بر اثر انکارشان، دور نمود. و دورتران را بر اثر پذيرفتنشان -براي تو- نزديک نمود. و به خاطر تو، با دورترين (مردم) دوستي کرد. و به خاطر تو با نزديک‏ترين (اشخاص)، دشمني نمود. و در تبليغ پيام تو، خود را به رنج انداخت. و با دعوت به دين تو، خود را خسته کرد. و خود را به نصيحت کردن به پذيرندگانِ دعوتت مشغول ساخت. و از جايگاه اقامتش و قدمگاهش و زادگاهش و جاي انس گرفتنش، به شهرهاي غربت و محل دور هجرت نمود. بر اين خواسته که دين تو را عزّت دهد و بر (ضد) کافرانِ به تو ياري طلبد. سرانجام آنچه درباره دشمنانت مي‏خواست، برايش به دست آمد. و آنچه او درباره دوستانت مي‏انديشيد، برايش کامل گرديد. پس با اميد به پيروزي به ياري تو، و با قوّت بخشيدن ضعف خود به کمک تو، به سوي آنان تاخت. پس در وسط ديارشان به جنگ آنها رفت. و در ميان قرارگاهشان، بر آنان هجوم برد. تا اينکه فرمان تو آشکار شد و سخن تو، بلند گرديد. اگر چه مشرکان نمي‏پسنديدند.(4)

دومین گفتار:غریب مدینه
باز هم مدينه بر خاكی اندوهناک نشسته و سكوتي ژرف، همه جايش را فرا گرفته است. دوباره غم بر ديوارهاي گلين خانه هایش نشسته است. گویا بعد از رحلت پیامبر وشهادت زهرای عزیز و هجرت علی به سوی دیار باقی ،این شهر با مصیبت خو کرده است. باد غربت در كوچه باغ هاي خزان زده شهر، خود را به در و ديوار مي زند و آواره ی مصيبت غریب و مظلوم مدینه ، امام مجتبي عليه السلام است.
امام حسن عليه السلام، اين سيد جوانان اهل بهشت، اين خلق نيكوي محمدي، اين اسطوره صبر و بندگي، در آستانه رواق خون رنگ شهادت ايستاده و با جگري تفتيده از نامهرباني دشمن خانگي اش، عزم پر كشيدن تا بي كران عرش خدا را دارد.
28 صفر سالروز شهادت دومين‎‎ پيشواي‎ مسلمانان حضـرت‎ امام‎ حسن‎‎‎ مجتبي‎(ع) برشيفتگان و ارادتمندان خاندان‎ عصمت‎‎ و طهارت عليهم‎‎ السلام و تمامي‎ مسلمانان‎‎ جهان تسليت باد.
سید احمد سجادی

پی نوشت ها :
1. اشاره به حدیث قدسی : لولاک لما خلقت الافلاک .
2. اشاره به روایتی از امیر مومنان که در وصف پیامبر فرمودند : أنا عبد من عبید محمد (صلّی الله علیه و آله و سّلم ) .
3. اشاره به روایت : أهل البیت أدری بما فی البیت .
4. صحیفه سجادیه ، دعای دوم.