اصفهانی ، سید ابوالحسن •
مرحوم آيت الله حاج سيد ابو الحسن اصفهانی رحمة الله عليه یکی از بزرگترين علما و مراجع شيعه در قرن اخير است که متجاوز از سی سال در رأس حوزه نجف از اساتيد بزرگ فقه و اصول بود و بعد از فوت مرحوم حائری و مرحوم نائينی زعامت و مرجعيت...
|
آئیش، فرهاد
•
نام اصلي: فرهاد
نام خانوادگي اصلي: آییش
سمت (در بخش هاي): بازیگران،
بازی در سینما را از سال 1379 و با فیلم شب های تهران (داریوش فرهنگ) آغاز کرد.
بازی در مکس (1382) توانایی های او در عرصه بازیگری سینما را نیز به همگان...
|
آئینه وند، صادق •
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: تاریخ و ادبیات اسلامى، دانشكده: علوم انسانى، دانشگاه: تربیت مدرس
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
داراى تحصیلات عالى و دكترا در رشته تاریخ و ادبیات اسلامى از دانشگاه القدیس یوسف...
|
آبادانی، فرهاد
•
مدرس.
درگذشت: 1 فروردین 1359.
فرهاد آبادانى تحصیلات خود را در دانشگاههاى هند به پایان رسانید و پس از آن استاد زبانهاى ایرانى و فرهنگ پیش از اسلام در دانشگاه اصفهان گشت. مقالههاى او در زمینهى فرهنگ پیش از اسلام و تاریخ ایران باستان در مجلههاى تحقیقى و بیشتر در مجلههاى «هوخت»، «مهر»، «نامهى سخنوران...
|
آبادهای •
(1355 -1275 ق)، خطاط و شاعر نوحهسرا، متخلص به مینو. در قریهى صغاد از توابع آباده متولد شد. مقدمات علوم ادبى و عربى را نزد پدرش آموخت و به خوشنویسى و به خصوص خط نستعلیق نیز علاقه داشت و در آن مهارت كامل یافت. حاج آقا بزرگ در سرودن انواع شعر به ویژه نوحهسرایى استاد بود. اشعارش در تعزیهها و سوگواریها...
|
آبادی، ابراهیم
•
متولد: 1313 تبریز، تحصیلات: فارغالتحصیل كارگردانى از دانشگاه هنرهاى دراماتیك پراگ فعالیت در تلویزیون بازى در تئاتر شروع بازیگرى: برپاخواسته (1352)
عمده فیلمها:
زنگها (1364)، شاهدان (كوتاه 1364)، عینك (كوتاه 1364)، دوستم...
|
آبادیان، خدارحم •
(ز 1301 ش)، روزنامهنگار. وى مدیر و مؤسس روزنامهى «فرهوهر» است كه در سال 1301 ش در تهران منتشر شد. این روزنامه از انتشارات زرتشتیان بود كه در عنوان آن، بالاى اسم روزنامه تصویر «فرهوهر» چاپ مىشد و مندرجات روزنامه بیشتر مطالب مربوط به زرتشتیان بود. و ظاهراً روزنامه بیش از یكسال منتشر نشد.
|
آباقا
•
(مغ.: اباقا: ابقا) آباقاخان فرزند هولاكوخان و دومین ایلخان مغولى ایران است كه از 663 تا 670 ه.ق سلطنت كرد. وى به حسن خلق و رحم و عدالت مشهور بود، و چون دختر پادشاه مسیحى روم شرقى را به همسرى خویش اختیار كرد، بعضى مورخان او را مسیحى- یا طرفدار مسیحیت- دانستهاند.
|
آباقاآن •
(س سیزدهم ق)، نقاش. وى از هنرمندان دودمان قاجار بود و در تصویر و شبیهسازى و طراحى دست داشت. از آثار رقمدار وى: تصویر نیم تنهى مردى در لباس تیرهرنگ قاجارى است، با رقم: «مشقه آباقاآن».
|
آبان، محمد
•
(س دهم ق)، نساج و طراح. در هنر خود شهره و هم عیار نساجان و طراحان معروف زمان خود، از قبیل غیاث، حسین عبداللَّه، یحیى و معزالدین بود و استادى چیرهدست به شمار مىآمد.
|
آبانی تهرانی، نصراللَّه •
(ز 1274 ق)، شاعر. در تهران متولد شد. ابتدا عطارى مىكرد، اما به تشویق پدر كه از علما و فقها بود به تحصیل روى آورد. در فضل و ادب سرآمد بود و اشعار فارسى و عربى فراوانى از بر داشت. آبانى شاعرى نكتهسنج بود و در قصایدش میرزا آقاخان نورى را مدح گفته است. «دیوان» شعرى از وى برجاى مانده است.
|
آبرو گیلانی
•
(پیش از س سیزدهم ق)، شاعر. چنانكه میرعلى شیر قانع تتوى در «مقالات الشعراء» مىنویسد این دو بیت در حاشیهى كتابى كه به یكى از دوستان وى تعلق داشته به نام آبرو ضبط شده است. ظاهراً این شاعر از موطن خویش به سند رفته است:
منشیان قلمرو ایجاد
بهر تدریس عشق تاختهاند
خال را بر بیاض كردن یار
نقطهى انتخاب...
|
آبری سیستانی، ابوالحسن محمد •
(وف 363 ق)، مورخ، حافظ و محدث شافعى. وى به خراسان، شام، جزیره و حجاز سفر كرد. از ابنخزیمهى نیشابورى، ابوالعبّاس سراج نیشابورى، زكریا بن احمد بلخى، محمد بن یوسف هروى و محمد بن سهل قهستانى و دیگران حدیث شنید. على بن بُشرى لیثى سجستانى، یحیى بن عمّار سجستانى و دیگران از وى روایت كردهاند. اثر معروف او:...
|
آبسکونی، ابوالعلاء احمد
•
(س ششم ق)، محدث. از مردم آبسكون واقع در سواحل دریاى مازندران بود. به صور در ساحل مدیترانه رفت و در آنجا مسكن گزید. ابوالعلاء از محمد بن حمید و ابوزرعه رازى حدیث شنید و بسیار حدیث نقل مىكرد. عبداللَّه بن عدى حافظ از او روایت كرده است.
|
آبش خاتون •
(تر.) آخرین از اتابكان فارس دختر اتابك سعد بن ابوبكر. وى پس از سلجوقشاه در 666 پادشاهى فارس یافت، و به میل هولاگو با منگوتیمور پسر هولاگو ازدواج كرد، و به سال 686 در تبریز درگذشت، و با فوت وى سلسله اتابكان فارس (سلغریان) منقرض گردید.
672 -662 ق و 683 -682 ق، از زنان فرمانروا. وى دختر سعد بن ابوبكر زنگى...
|
آبشادی، موسی
•
(ز 1091 ق)، عالم. از آثارش: «اغاثة اللهوف فى عمل الخسوف والكسوف»، كه در تاریخ 1091 ق از تألیف آن فراغت یافت؛ «تنقیح الافكار فى اعمال اللیل والنهار»؛ «المنن الارشادیة فى العمل بالتیجة الآبشادیة».
|
آبشناسان، حسن •
شهید حسن آبشناسان : فرمانده قرارگاه شمال غرب (حمزه سیدالشهدا)وفرمانده لشگر 23 نوهد( ارتش جمهوری اسلامی ایران)
در سال 1315 در خانوادهاي متعهد و مؤمن در« تهران» ديده به جهان گشود. دوران كودكي را با تحصيل در مدرسه سپري نمود...
|
آبشوری، زینالعابدین
•
(س یازدهم ق)، خطاط و شاعر. در «جامع مفیدى» آمده است: در نوشتن خط نستعلیق مرتبهى عالى یافت و با وجود حسن خط، به انواع كمالات و فضایل و تقوا آراسته بود. آبشورى شعر نیز مىگفت و دیوانش متداول بود. در تعلیم خط مهارت داشت و آداب تعلیم را به شاگردان در لباس نظم ادا مىكرد. در اواخر دولت شاه صفى صفوى (1052...
|
آبندونی گرگانی، ابوالقاسم عبداللَّه •
(368 -274 ق)، حافظ و محدث. از مردم آبندون گرگان بود. حاكم نیشابورى او را یكى از اركان حدیث و خطیب بغدادى او را ثقه مىداند. سمعانى او را پرهیزكار و امین مىخواند. آبندونى از ابوخلیفهى جمحى و ابوالعباس سراج و همطبقهى آنان روایت مىكرد. ابوبكر اسماعیلى، دوست آبندونى، ابوبكر بن شاه مروزى و ابونعیم حافظ...
|
آبنوسی، نریمان
•
یكى از صنعتگران هنرمند كشور، نریمان آبنوسى است كه در سال 1302 در شهرستان ساوه متولد شد. وى از سن 8 سالگى به موسیقى روى آورد و به آن علاقهاى وافر پیدا نمود. پس از چندى اقدام به ساختن سازى محلى به نام «چگور» كرد، این ساز 9...
|
آبکار •
(آبگار) از بزرگان ارمنستان، از خاندان اشكانى. خواهر وى «سندروگ» مدت 30 سال در ارمنستان سلطنت كرد. آبكار خود پادشاه خسرون (دولت دست نشانده پارت) بود و به لقب كبیر ملقب است.
|
آبکار، کلارا
•
نگارگر.
تولد: 1294، تهران.
درگذشت: 1 فروردین 1357، تهران.
كلارا آبكار در هنرستان بانوان تهران مكتب نگارگرى اسلامى- ایرانى را نزد هادى تجویدى و على درودى تحصیل كرد. در سال 1317، دیپلم رشتهى مینیاتور را از آن خود كرد. مضامین...
|
آبی ترشیزی •
(؟)، شاعر. از ترشیز به دهلى مهاجرت كرد و در آنجا سكنى گزید.
|
آبی رازی، موفق الدین، حسن
•
(س ششم ق)، فقیه و محدث. مشهور به خواجه آبى. وى در قریه راشدة شنست رى ساكن بود. وى بر فقیه عالیمقام امیركیا فرزند ابوالجیم مصدرى قرائت كرد. خواجه آبى فقیهى صالح و مورد اعتماد بود.
|
آبی، ابوسعد، ابوسعید منصور •
(وف 432 /422 /421 ق)، فقیه، ادیب، شاعر و مورخ امامى. در آبه یا آوه از توابع ساوه متولد شد. و پس از كسب معلومات متداول زمان در رى به وزارت ابوطالب مجدالدولهى دیلمى رسید، و با صاحب بن عباد دوستى داشت. به گفتهى منتجب الدین از شاگردان شیخ طوسى بود. عبدالرحمان نیشابورى از او روایت مىكرد. برادر او، ابومنصور...
|
آبی، ابوعبداللَّه جریر
•
(188 -110 /109 /107 ق)، محدث. در آبه یا آوه، از قراء نزدیك ساوه، متولد شد و در رى سكونت گزید و بدین سبب او را محدث رى نامیدند. جریر دانشى وسیع داشت و مورد وثوق بود، اهل حدیث براى استفاده به او روى مىآوردند و خود از كسانى چون عبدالملك بن عمیر، سلیمان اعمش و منصور بن المُعْتَمر حدیث شنیده بود و كسانى...
|
آبی، تاجالدین علی •
(س ششم ق)، فقیه. قاضى تاجالدین، به آورده منتجبالدین در «فهرست»، از فقیهان عصر خویش بوده است.
|
آبی، سید حسین
•
(ز 729 ق)، مترجم. از احوالات وى اطلاع چندانى در دست نیست، فقط از اشاراتى كه خود در كتابش به احوال خویش نموده است معلوم مىشود كه اصلاً از سادات به (بین قزوین و همدان) بوده و در جوانى به كاشان و سپس به اصفهان رفته است و در همان جا مقیم و با حكّام آنجا محشور شده است. اثر وى ترجمهى آزادى است از «محاسن...
|
آبی، عزّالدین، زینالدین، ابومحمد حسن •
(س هفتم ق)، فقیه امامى. وى معروف به فاضل آبى و ابنزینب یا ابنزبیب یا ابنربیب و از شاگردان محقق حلّى بود كه با استاد خود مباحثاتى داشته و در بسیارى موارد با وى مخالفت كرده است. از آثار او «كشف الرموز» است، در شرح «مختصر نافع» كه در رمضان سال 672 ق از كتابت آن فارغ شده است. آبه روستایى در بخش جعفر آباد...
|
|
|