آجرتراش، محمد •
(ز 1127 ق)، معمار و طراح. معروف به آجر تراش. از آثار وى بناى درب امام اصفهان است كه كتیبهى اول این سر در به خط نستعلیق چنین نوشته شده: «عمل استاد محمد بن محمد غدیر آجر تراش 1127». سردر اصلى این بنا در دورهى جهانشاه قراقوینلو، در 857 ق ساخته شده است.
|
آجُرّی، ابوحَفص عمر
•
(وف 344 ق)، محدث. از كسانى چون ابوخلیفه فضل بن حُباب جُمَحى و زكریا بن یحیى ساجى حدیث شنیده است. و به نقل سمعانى، حاكم نیشابورى در تاریخ خود گفته است: ابوحفص با ما از استادان حدیث شنید و چند سالى در نیشابور زندگى كرد، آنگاه به آهنگ عراق از نیشابور خارج شد و... خبر مرگ او را از رى دریافت داشتیم.
|
آجرلو، احمد •
شهید احمد آجرلو سال 1337 در ماه مبارک رمضان، در خانواده ای متدین و مذهبی در حوالی شهرستان کرج، پا به عرصه جهان گذاشت. او با موافقت دوران تحصیل را گذراند.از خدمت سربازی به نظام ستم شاهی اکراه داشت برای این کار عمداً در سال...
|
آجِنْگانی، ابوالفضل محمد
•
(س چهارم ق)، فقیه و متكلم. در آجنگان، از روستاهاى سرخس، متولد شد. از بزرگان اهل مناظره و از استادان فقه و كلام بود.
|
آجودان باشی، ابراهیم •
(ز 1323 ق)، مترجم. ملقب به امیر تومان فرزند میرزا على اكبرخان آجودانباشى. وى «تیاتر ضحاك» نوشتهى سامىبیك عثمانى را كه یكى از نمایشنامههاى ضداستعمارى است به فارسى ترجمه كرد. اهمیت این نمایشنامه از جهت داشتن محتواى ضداستبدادى و انتشار آن مقارن با شكلگیرى نخستین حركتهاى مشروطهطلبانه است. از این گذشته،...
|
آخری، ابوالفضل خُزیمة
•
(وف 548 ق)، فقیه و متكلم معتزلى، ادیب و لغوى. نامش محمد و به خزیمه معروف بود. اهل آخُر، قصبهاى در دهستان، میان گرگان و خوارزم، بود. در ناحیهى دهستان از كسانى چون ابوالفتیان عمر بن عبدالكریم روّاسى و بندار بن عبدالواحد دهستانى و دیگران حدیث شنید. در مرو به روایت حدیث اشتغال داشت و در همان جا نیز درگذشت.
|
آخُری، ابوالفضل عباس •
(س چهارم ق)، محدث. از مردم آخُر، قصبهاى در دهستان، میان گرگان و خوارزم بود. وى امام جماعت مسجد عتیق در مرز دهستان بود و از كسانى چون عبدالرحمان بن ابىحاتم، ابوبكر شَعرانى، موسى بن العباس آزادوارى و دیگران نقل حدیث مىكرده، و حمزة بن یوسف سهمى از او حدیث رواى كرده است.
|
آخری، ابوالقاسم اسماعیل
•
(س چهارم ق)، فقیه و محدث. در آخُر، قصبهاى در ناحیه دهستان میان گرگان و خوارزم، متولد شد و به مصر سفر كرد. وى از احمد بن بهزاد سیرافى و ابوالفوارس صابونى و دیگران حدیث روایت مىكرد. ابوالقاسم حمزه بن یوسف سهمى نیز از او روایت كرده و «اصول» او را ستوده است.
|
آخوند خراسانی، ملا محمد کاظم •
(1329 -1255 ق)، فقیه، اصولى، مجتهد بزرگ تشیع و از بنیانگذاران انقلاب مشروطیت. پدرش ملا حسین اهل هرات و ساكن مشهد بود. وى مقدمات علوم را در مشهد آموخت و از آنجا به سبزوار رفت و مدتى در محضر درس حاج ملاهادى سبزوارى حاضر گشت. در بیست و دو سالگى به تهران آمد و علوم عقلى را نزد میرزا ابوالحسن جلوه و دیگران...
|
آخوند زاده
•
میرزاى فتحلى بن میرزا محمد تقى. پدر وى كدخداى ده خانه از حوالى شبستر بود. فتحعلى در ده سالگى (1236 ه.ق.) از تبریز با مادر خود به ارسباران و از آنجا به قفقاز رفت، و بعد نزد پدر زن خود حاجعلى اصغر قرجهداغى در دفترخانه مترجم زبانهاى اسلامى گردید. آخوندزاده مردى دانشمند بود و در غالب مباحث علمى و فلسفى...
|
آخوندزاده، فتحعلی •
(1295 -1228 /1227 ق)، شاعر و نویسندهى ترك زبان و فارسىگوى ایرانى تبار. وى در شِكى متولد شد. در قشون روس، عنوان مترجمى نایبالسلطنهى قفقاز و درجهى سرهنگى گرفت، وى مروج مبادى فرهنگ اروپایى بین مسلمین بود و آثار متعددى به زبانهاى تركى، فارسى و عربى نوشت كه حاوى نكات انتقادى بود. گویا آخوندزاده نخستین...
|
آخوندزاده، میر عبدالرحمان
•
(وف 1268 ق)، خطاط و شاعر. از سادات حسینى هرات و از معاصران شاه محمود سدوزایى و پسرش كامران بود. او شعر مىگفت و نستعلیق و شكسته را خوش مىنوشت و از شیوهى میرعماد پیروى مىكرد. از شاگردان او، ملا محمد حسین سلجوقى و نجف سلمانى در هرات مشهورند. از آثار وى: یك قطعه به قلم نستعلیق دو دانگ و شكسته نستعلیق...
|
آخوندزادهی هروی، محمد صدیق •
(تو 1286 ق)، قاضى، شاعر و تذكرهنویس. قاضى ملامحمد صدیق بیشتر عمر خود را در كابل گذراند. سپس به زادگاه خویش هرات بازگشت و به امور قضایى پرداخت. وى همچنین ریاست انجمن ادبى هرات را بر عهده داشت. از او به عنوان قاضى صاحب نیز یاد شده است، چه، علاوه بر ریاست انجمن ادبى، قضاوت شرعیهى هرات نیز بر عهدهى وى...
|
آخوندی، علی
•
شهید علی آخوندی : قائم مقام فرمانده تيپ حضرت معصومه (س)لشگر 17 علي بن ابي طالب (ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)
شهريور ماه 1334 ه.ش در شهرستان قم به دنيا آمد. پس از گذراندن دوران طفوليت، قدم به مدرسه گذاشت و دوران ابتدايي...
|
آخوندی، محسن •
محسن احمد آخوندی
محل تولد : نجف اشرف
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1341/1/1
زندگینامه علمی
اینجانب محسن آخوندی در سال 1341 در نجف اشرف در خانوادهای روحانی به دنیا آمدم. پدرم مرحوم شیخ علی آخوندی بنیانگذار یکی از کهنترین مؤسسههای نشر آثار اسلامی یعنی دارالکتب الاسلامیه در نجف اشرف...
|
آخوندی، محمد جواد
•
شهید محمد جواد آخوندی : فرمانده گردان ید الله تیپ امام صادق (ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)
دوم اردیبهشت1338 در روستای اناران به دنیا آمد. او و برادرش قرآن را نزد پدر آموختند و سپس برای تکمیل آن به روستای مجاور در یک کیلومتری روستای اناران رفتند. از کودکی مهربان و صمیمی بود و در کارهای خانه و کشاورزی...
|
آخوندی، محمود •
محمود آخوندي درسال1312 دربيست وسوم اسفند ماه درشهرستان اهرديده به جهان گشود .
گروه : علوم انساني
رشته : حقوق
گرايش : حقوق قضايي
والدين و انساب : محمود آخوندي دريست و سوم اسفند ماه سال 1312 درشهرستان اهر ديده به جهان گشود...
|
آخوندی، مصطفی
•
مصطفی آخوندی
محل تولد : اراک
تابعیت : ایران
در سال 1351 شمسی وارد حوزه علمیه اراک، مدرسه حاج محمد ابراهیم شدم و نزد اساتیدم آقایان: عظیمى، واعظى، میرناصرى، میر یحیایی و... گلستان سعدى، جامع المقدمات، سیوطى، حاشیه...
|
آدرنگی، مسعود •
سال تولد: 1321، مرتبه علمى: استاد، رشته: داروسازى صنعتى، دانشكده داروسازى، دانشگاه: علوم پزشكى تبریز.
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
دكتراى پزشكى عمومى و داروسازى در سال 1350، درجه S.E.C در داروسازى صنعتى از دانشگاه لیون فرانسه در سال 1352، دیپلم تخصصى D.E.R.S در رشته درموفارماسى از دانشگاه پاریس...
|
آدلمن، لئونارد
•
لئونارد آدلمن (به انگلیسی: Leonard Adleman ) (زاده ۳۱ دسامبر، ۱۹۴۵)، دانشمند علوم نظری رایانه و استاد علوم کامپیوتر و زیستشناسی مولکولی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است.
نقش آدلمن در پیدایش محاسبات دیانای
در سال ۱۹۹۴ آدلمن پیشنهاد استفاده از دیانای در حل مسائل ریاضی را داد. او بعد از انجام یک...
|
آدم بن ابیایاس •
(221 /220 -132 ق)، حافظ و محدث. براى تحصیل حدیث به عراق و شام و مصر و حجاز رفت و از راویانى چون شعبة بن حجاج، مسعودى، مبارك بن فضاله و عبداللَّه بن مبارك حدیث شنید. در چهار «صحیح» از صحاح ششگانه از جمله «صحیح بخارى» از وى روایت شده است. ابوحاتم رازى، اسماعیل سمّویه، هاشم طبرانى و گروه بسیارى از او حدیث...
|
آدم بن اسحق
•
بن آدم بن عبداللَّه بن سعدالاشعرى كه قبرش در قبرستان شیخان قم نزدیك قبر جناب ذكریا بن آدم است از رواة و محدثین بزرگوار قم است كه علامه حلى و نجاشى و شیخالطائفه طوسى او را در كتب رجالى خود تعدیل و توثیق نمودهاند. احمد بن محمد بن خالد برقى صاحب كتاب محاسن و محمد بن عبدالجبار و دیگران از وى روایت نموده...
|
آدم بن عبداللَّه قمی •
(س دوم ق)، محدث. از اصحاب امام صادق (ع) بود و از آن امام كسب فیض كرد. شیخ طوسى در «رجال» خویش از او یاد كرده و به گفتهى ابنحجر او را ستوده است. برقى او را با پسوند اشعرى توصیف كرده است. وى در قم درگذشت و در حدود مقبرهى شیخان دفن شد.
|
آدم بن یونس نسفی
•
(س پنجم ق)، فقیه امامى. شیخ فقیه و ثقهى عادل كه تصنیفات شیخ ابوجعفر طوسى را بر وى قرائت كرد. ابنحجر در «لسان المیزان» تحت عنوان رجال شیعهى امامیه از او نام مىبرد.
|
آدمی استرآبادی، ابوالقاسم علی •
(س چهارم ق)، فقیه و محدث. او را آدمى اسدآبادى و همچنین آدمى همدانى نیز نامیدهاند. او در طلب حخدیث مسافرت كرد و از فاروق خَطّابى و ابوبكر قطیعى و برخى دیگر حدیث شنید.
|
آدمی چاچی، ابوبکر احمد
•
(س چهارم ق)، فقیه و محدث. آدمى در چاچ (ناحیهاى در شمال شرقى سیر دریا، ظاهراً مطابق ناحیهى تاشكند) و نواحى اطراف آن زندگى مىكرد و به روایت حدیث اشتغال داشت. وى به عراق و حجاز سفر كرد و از حبیب بن مغیره چاچى، حامد بن داوود چاچى، عبیداللَّه بن واصل بخارى، ابوحاتم محمد بن ادریس رازى و محمد بن عبداللَّه...
|
آدمی خوارزمی، ابوالفضل محمد •
(وف 562 /561 ق)، مفسر، نحوى، لغوى و محدث. ملقب به زینالمشایخ. او در ادبیات از پیشگامان و در زبان عرب خحجت به حساب مىآید. لغت و علم اِعراب را از زمخشرى آموخت و پس از او بر جایش نشست. او حدیث را نیز از زمخشرى و دیگران شنید. در ترسل و نقد شعر دست داشت. از آثارش: «تفسیر القرآن»؛ «شرح الاسماء الحُسنى»؛...
|
آدمی رازی، ابوسعید سهل
•
(وف ح 255 ق)، محدث شیعه. شیخ طوسى او را از اصحاب سه امام دانسته است: امام جواد، امام هادى و امام عسكرى- علیهمالسلام. نجاشى و ابنداوود و شیخ طوسى او را ضعیفالروایه شمردهاند. احمد بن محمد بن عیسى اشعرى او را غالى خواند و از قم بیرون راند. از آن پس وى در رى زیست. از آثار وى: «كتاب التوحید»؛ «كتاب النوادر».
|
آدمی سمرقندی •
(وف 997 ق)، شاعر. از جامه بافى روزگار مىگذرانید. از شاگردان مشفقى بود. نخست گدایى تخلص مىكرد و مشفقى تخلص آدمى به او داد. در پایان عمر به عزم سفر حجاز به هند رفت و در سورت از بنادر گجرات درگذشت. غزل را بسیار خوب مىگفت.
|
آدمی یزدی
•
(وف 1030 ق)، شاعر. از اهالى یزد بود. در سال 1005 ق به هند رفت و تا آخر عمر در آنجا زیست. در «عرفات العاشقین» از وى نام برده شده است. با غیاثالدین نقشینه معاصر بوده و با او مناظره مىكرده است. از آثار وى «دیوان» اشعار است. نسخهى خطى دیوان او در كتابخانه مجلس و ملك تهران موجود است.
|