زالی، عباسعلی
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: زراعت و اصلاح نباتات، دانشكده: كشاورزى، دانشگاه: تهران
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
كارشناسى كشاورزى در رشته زراعت و اصلاح نباتات از دانشگاه تهران در سال 1343، كارشناسى ارشد در رشته اصلاح نباتات از آمریكا در سال 1347، دكترا در رشته ژنتیك از دانشگاه كالیفرنیا آمریكا در سال 1349.
مرت
زالی، محمدحسن
محمد حسن زالی
محل تولد : گلپایگان
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1327/1/1
زندگینامه علمی
اینجانب در سن 16 سالگی وارد حوزه علمیه قم شدم و اکنون حدود 40 سال است که در این حوزه مقدسه اشتغال به تحصیل و تدریس دارم، دوره ادبیات را تا سطح لمعتین و قوانین الاصول در مدرسه علمیه حضرت آیت الله العظمی گلپایگانی (قدس سره) گذ
زاهد تبریزی، قاسم
(س دوازدهم ق)، شاعر. از آثار وى: یك مثنوى عرفانى- اخلاقى به نام «سفینه النجات» كه به سال 1102 ق در حاود 1200 بیت به بحر تقارب سروده است. نسخهى این منظومه در كتابخانهى آستان قدس و كتابخانه مركزى نگهدارى مىشود.
زاهد تبریزی، معینالدین، محمد
(وف 592 ق)، شاعر و عارف. مشهور به فقیه زاهد. وى از اولیایى بود و در تبریز مىزیست و به علوم ظاهرى و باطنى آراسته بود و پیران دى، خواجه محمد خوشنام و شیخ محمد سالم و پیر خرقهى او، عبدالواحد تمیمى، از مریدان جنید بودند. زاهد، صاحب سلسلهاى بود كه بسیارى از مشایخ به آن منتسب بودند. او خانقاهى در تبریز داشت و در آنجا به ارشاد و دست
زاهد علایی بخاری، ابوعبداللَّه، محمد
(وف 546/545 ق)، فقیه، اصولى، مفسر، واعظ و متكلم حنفى. معروف به علاء زاهد. در آخر عمرش املاى حدیث مىكرد. وى از مشایخ صاحب «الهدایه» بود. از آثارش «تفسیر القرآن» یا «تفسیر محمد بن عبدالرحمان» یا «تفسیر علائى» است كه بیش از هزار جزء مىباشد.
زاهد قمی، علی
شیخ على بن شیخ ابراهیم بن شیخ محمدعلى قمى نجفى از علماء نامى و زهاد سامى و معروف به (زاهد قمى) معاصر ما بوده است
وى در 27 رمضان در سال 1380 ق در تهران از دختر علامه شیخ مشكور نجفى متولد شده و در بیت علم و تقوا پرورش یافته و مقدمات و سطوح اولیه را در تهران خوانده آنگاه به نجف اشرف مهاجرت نموده و از ابحاث میرزا حبیباللَّه رشتى و
زاهد قمی، موسی
شیخ موسى فرزند على زاهد قمى در سال 1327 قمرى در نجف از صبیه مرحوم محمد تقى قائممقام نورى كه از اعیان دولت قاجاریه بوده متولد شده و در بیت علم و زهد پرورش یافته و پس از خواندن مقدمات و سطوح از دراسات فقه و اصول آیتاللَّه العظمى میرزا عبدالهادى شیرازى و آیتاللَّه میرزا محمود شیرازى سامرائى و شیخ محمدتقى آلراضى استفاده نموده اس
زاهد گیلانی ثانی، ابراهیم
(وف 1119 ق)، عالم، ادیب، عارف، شاعر و خطاط. وى عموى محمدعلى حزین لاهیجى، صاحب «تذكره المعاصرین» بود. نسبش با چهارده واسطه به شیخ زاهد گیلانى مىرسد. او مقدمات علوم را در لاهیجان نزد پدرش و ملا على نورى فراگرفت و در شاعرى و خوشنویسى و ترسل مهارت یافت. هفت قلم را نیكو مىنوشت و خوشنویسان اصفهان از نمونههاى خط او كه به آنجا مىرسی
زاهد گیلانی، تاجالدین، ابراهیم
(700 -615 ق)، صوفى. در سیاهرود متولد شد و در طفولیت هنگامى كه هنوز به مكتب مىرفته است به خدمت سید جمالالدین رسیده و مرید او گشته و آغاز زهد و زندگى صوفیانهى وى از همان اوان كودكى شروع شده است. شیخ اوقات خود را به زراعت مى گذرانده و زمین برنجزارى داشته كه آن را «عاشقه امیر» مىگفتند. وى دو همسر اختیار كرده و مسافرتهایى به شما
زاهد مرغابی، جلالالدین محمود
(وف 778 ق)، عارف. از اهالى مرغاب. وى در علوم ظاهرى شاگرد مولانا نظامالدین هروى بود و در متابعت شریعت و سنت سعى فراوان مىكرد، تا آنجا كه گویند از قبول یك صره زر كه ملك هرات به رسم هدیه براى وى فرستاده بود، امتناع كرد. او در مرغاب هرات مدفون است.
زاهد، احمد
(تو 1293 ش)، شاعر، نویسنده و خطاط. در شیراز به دنیا آمد. در سال 1315 ش از دانشسراى مقدماتى شیراز دیپلم گرفت و مدتى به تدریس پرداخت و براى ادامه تحصیل به تهران آمد و از دانشكده ادبیات و دانشسراى عالى به اخذ دانشنامه لیسانس در رشتهى زبان فرانسه نایل آمد. در سال 1342 ش به درخواست خود بازنشسته شد و به تأسیس دبستان نمونه راز همت گما
زاهد، حبیباللَّه
حبیباللَّه داماد مرحوم آیتاللَّه حاج میرزا فخرالدین قمى سبط مرحوم محقق قمى صاحب (قوانینالاصول) از علماء قم مقیم شاهى بودند.
و آن مرحوم به زهد و تقوا و قدس و ورع و فضل و دانش موصوف و معروف بودند تولد ایشان در قم واقع و سالها از محضر مرحوم آیتاللَّه حایرى و آیتاللَّه آقا شیخ ابوالقاسم كبیر و دیگرن استفاده نموده.
و پس از پای
زاهد، حسین
(س نهم ق)، فلزكار. رسام و زركوب و فولاد كار زبدهى عصر خود بود. عمدهترین آثار این هنرمند، پنجرهى زركوب و فولادى موزهى آستان قدس رضوى است، كه به كمك جمعى از هنرمندان آن دوره انجام یافته است، با رقم: «استاد با سعادت و شرافت خواجه حسین زاهد».
زاهد، عطاءاللَّه
(تو 1294 ش)، كارگردان و نویسنده. وى در شیراز به دنیا آمد، از فارغالتحصیلان رشته ادبیات از دانشگاه تهران بوده، وى از جمله كارگردانان، نویسندگان و بازیگران فیلم فارسى است. بازى در تیاتر را از سال 1322 با نمایش «بزم بهرام گور» شروع نمود. نمایشهاى عمدهاش: «بوعلى سینا»؛ «رستاخیز سلاطین»؛ و فعالتى سینما را از سال 1327 با تاسیس استود
زاهد، علی
(وف 1335 ش)، نویسنده. مهندس در رشته معادن بود. از آثار وى: «صنایع ایران بعد از جنگ»؛ «لزوم پرو گرام صنعتى».
زاهد، قاسم
از علما و زهاد زمان خود بوده، در سال 1145 وفات یافته، جنب فاضل هندى مدفون گردیده.
ماده تاریخ وفاتش این است:
از دهر چو شیخ قاسم زهد شعار
بگرفت ز امر حق به فردوس قرار
تاریخ وفات او رقم زد خادم
آسود ز عفو قاسم جنت و نار
برخى وى را ملا محمد قاسم بن حاج محمد حسن كلباسى مىدانند، و اشتباه است. وى نیز از علماى راسخین، و زاهد و ع
زاهده خاتون
(ز 543 ق)، موسس. از زنان عابد، زاهد و مدبر و همسر اتابك بزابه، حاكم فارس بود. او به كمك همسرش به امر كشوردارى مىپرداخت و مدرسهاى بسیار عالى در شیراز بنا كرد كه آن را مدرسه زاهده مىگفتند و املاك زیادى براى آن وقف نمود و تولیت آن را به علماى حنفى مذهب دارد، ولى پس از چندى از حنفیان به شافعیان منتقل كرد و امام ناصرالدین سیرافى ر
زاهدی
(س نهم ق)، شاعر. وى معاصر بابا سودایى بود و مداح سلطان بایسنقر میرزا. زاهد قصیدهى «دریاى ابرار» امیر خسرو را تتبع كرده و نظیرهى «تجنیسات» كاتبى را گفته است، از جمله آثارش: «دیوان» شعر.
زاهدی اصل، محمد
دكتر محمد زاهدي اصل در سال 1324 در روستاي نيار اردبيل متولد شد. مقطع كارشناسي و كارشناسي ارشد را به ترتيب در رشته مددكاري اجتماعي و مديريت امور فرهنگي در تهران گذراند و دكتراي مديريت اجتماعي را در سال 1367 در تركيه اخذ كرد. وي يكي از مددكاران با تجربهاي است كه اسلوب، دانش و تكنيك اين حرفه را در كلاسهاي درس آموزشگاه خدمات اجتماع
زاهدی غزمینی خوارزمی، نجمالدین، ابوالرجاء مختار
(وف 658 ق)، فقیه و اصولى حنفى. معروف به زاهدى. نسبت وى به غزمین از قصبات خوارزم مىرسد. سفرى به بغداد و روم كرد. وى از شاگردان سكاكى بود. از آثارش: «المجتبى» در شرح «المختصر القدورى»، در فقه حنفى، در سه مجلد؛ «الصفوه»، در اصول فقه؛ «فرائض زاهدى»؛ «الجامع فى الحیض»؛ «كتاب فضائل» یا «فضائل شهر رمضان»؛ «رساله الناصریه»، در نبوت و م