زرینخط، غلامرضا
خوشنویس.
تولد: 1287، سیرجان.
درگذشت: 27 آذر 1364، سیرجان.
غلامرضا زرینخط در كودكى پدر خود را از دست داد. تحصیلات قدیم و جدید را در سیرجان به پایان رساند. سپس به عنوان معلم خط، قرآن، تعلیمات دینى و ادبیات فارسى، به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مدت 38 سال در دبستانها، دبیرستانها و مدارس شبانه سیرجان به تدریس پرداخت.
وى به فع
زرینفر، اسماعیل
اسماعیل زرینفر، فرزند مهدى روز عید قربان در تكیه زرگرها، جنوب تهران متولد شد. و از حدود چهارصد سال پیش اصل و نسب وى در تهران زیست مىكردند. پدربزرگ وى در دربار ناصرالدینشاه و مظفرالدین شاه، مستوفى دربار بود و هر روز غروب در آن زمان دربار چراغانى مىشد و براى شبنشینى و بزم شبانه شاه و درباریان جمع مىشدند و به ساز اساتید وقت گ
زرینقلم، ابراهیم
(س چهاردهم ق)، نقاش. مردى دانشپیشه بود و در آبرنگ و سیاهقلم دست داشت. از آثار سیاهقلم وى: تصویر زیبا و استادانهاى كه به قلم پرداز نقاشى شده كه تصاویرى از مریم و مسیح و كودك خردسالى است و اشعارى در حواشى نوشته، با رقم:
«خواست تا بگذارد از خود یادگارى زد رقم
كلك ابراهیم، دانش پیشه زرینقلم»
زرینکفش، منوچهر
سال تولد:-، مرتبه علمى: استاد، رشته: خاكشناسى، دانشكده: كشاورزى، دانشگاه: تهران
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
تحصیلات عالى در رشته كشاورزى و دكتراى خاكشناسى.
مرتبه علمى:
پس از طى مراحل استادیارى و دانشیارى، ارتقاء به درجه استادى دانشكده كشاورزى دانشگاه تهران.
زمینههاى علمى و تحقیقاتى:
علوم خاك قسمتى از تركیبات و عو
زرینکوب، حمید
محقق، استاد.
تولد: 1 فروردین 1315، بروجرد.
درگذشت: 25 مرداد 1366.
حمید زرینكوب تحصلات مقدماتى را در بروجرد به پایان آورد. سپس وارد دانشسراى مقدماتى در تهران شد. پس از اخذ دیپلم به بروجرد بازگشت و از سال 1334 شغل مهمى را آغاز كرد. پس از چندى براى ادامهى تحصیل به دانشگاه مشهد رفت و در سال 1341 موفق به دریافت مدرك لیسانس در رش
ززونی، شمسالدین محمد
(وف 792 ق)، نحوى. از جمله آثار وى: شرح «تلخیص المفتاح» قزوینى، در معانى و بیان؛ شرح «لب الالباب» اسفراینى، در نحو.
زعفرانی اصفهانی، ابوالعباس فضل
(وف 319 ق)، محدث. وى براى كسب حدیث بسیار سفر مىكرد و محدثى صدوق بود و از مشاهیر اصفهانیان. از ابن مقرى و حسن بن محمد زعفرانى و احمد بن فرات و محمد بن وزیر واسطى و نضر بن سلمه و همطبقه آنها حدیث روایت كرد. عبداللَّه بن احمد، پدر ابونعیم اصفهانى، قاضى ابواحمد عسال و ابوبكر بن مقرى و حسن بن عبداللَّه بن سعید و دیگران از وى حدیث رو
زعفرانی اصفهانی، ابوسعید حسین
(وف 369 ق)، حافظ، محدث، اصولى و مفسر. وى از ابوالقاسم بغوى و ابومحمد بن صاعد و حسین بن على بن زید و همطبقهى آنان حدیث شنید. ابوبكر بن ابى على و ابونعیم اصفهانى و گروهى دیگر از وى حدیث روایت كردهاند.ابونعیم اصفهانى گوید كه زعفرانى به لحاظ شناخت استوار و دانش فراگیرش بندار اصول و حدیث شهر ما بود. او داراى تصنیفات بسیار بود. از آ
زعفرانی، جعفر
سال تولد: 1326، مرتبه علمى: استاد، رشته: ریاضى، دانشكده: علوم، دانشگاه: اصفهان
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
كارشناسى ریاضى از دانشگاه تهران در سال 1348 و دكتراى ریاضى و (آنالیز تابعى) از دانشگاه دولتى لیژبلژیك در سال 1355.
مرتبه علمى:
استادیار دانشگاه اصفهان از سال 1355 تا سال 1364 و دانشیار دانشگاه اصفهان از سال 1364.
زعیم، مرتضی
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: حشرهشناسى، دانشكده: بهداشت عمومى، دانشگاه: علوم پزشكى تهران.
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
كارشناسى در رشته حفاظت گیاهان از دانشگاه شیراز در سال 1351، كارشناسى ارشد در رشته حشرهشناسى پزشكى از دانشگاه ایالتى اوهایو آمریكا در سال 1354، دكترا در رشته حشرهشناسى پزشكى او دانشگاه ایالتى
زعیم،حسن
وكیل مبارز مجلس شوراى ملى فرزند سیدصادق و خواهرزادهى وحیدالملك شیبانى، در 1263 در كاشان متولد شد. تحصیلات خود را در كاشان در حد متعارف انجام داد و در جوانى به وزارت دارائى رفت. تدریجا مراحل ترقى را پیمود تا به ریاست مالیه كاشان رسید. در انتخابات دورهى پنجم كاندیداى مجلس شوراى ملى شد و سرانجام از شوشتر به وكالت برگزیده شد. وى پ
زعیمالدوله تبریزی، محمدمهدی
(وف 1333 ق)، عالم، نویسنده و روزنامهنگار. مشهور به رییس الحكماء و دكترا میرزا مهدیخان زعیمالدوله. اهل تبریز بود. از استانبول به مصر رفت و در قاهره اقامت گزید و در آن جا به انتشار روزنامه فارسى «حكمت» مبادرت كرد. كتابى به زبان فارسى در اصول و فرع ادیان جهان نگاشت و در آن كتاب به تفصیل در رد فرقه بابیه سخن گفته است. وى نیز مفصلى
زعیمی نیکو، جعفر
جعفر زعیمى نیكو، از هنرمندان فعال و مبتكر است كه در سال 1343 وارد خدمت در نیروى هوایى شد و پس از قبولى در آموزشهاى مربوط، با درجه گروهبانى به نواختن ترومپت در یكى از واحدهاى آموزشى موزیك آن نیرو مشغول خدمت گردید. در دوران هفت ساله نوازندگى با ترومپت ضمن اجراى انواع مارش و سرودهاى ایرانى و خارجى، با اجراى آثار كلاسیك جهان تحت ره
زفرهای، ابوالقاسم
معروف به حاجى آخوند، فرزند ملاّ على.
عالم فاضل زاهد متّقى، از مدّرسین سطوح در اصفهان، و محدّثین و واعظین بود. اغلب فضلاى معاصر اصفهان از شاگردان ایشانند.
كتب زیر از تألیفات ایشان است:
1- رساله در اصول دین، كه به طبع رسیده 2- كتابى در قاعده دایره هندى 3- كتابى در علوم غریبه 4- كتابى در مكروهات موجب فقر.
صاحب عنوان در علوم غری
زفرهای، ابوتراب
عالم فاضل، ساكن قریه برزان، از شاگردان شیخ مرتضى ریزى و آقا میرزا محمد هاشم چهار سوقى بوده، و در رمضان سال 1334 فوت شده، در صحن تكیه شیخ مرتضى مدفون گردید.
زفرهای، عبدالجواد
فرزند محمّد على رجاء زفرهاى، به شاعر و ادیب متخلّص به «اختر» در 25 رمضان 1316 متولّد، و در 17 ربیع الاول سال 1343 وفات یافته، قبرش در قبرستان زفره.
زلال، علی
(س چهاردهم ق)، شاعر. اثر وى «ریاض الحساب» به شعر است كه در سال 1312 ش در تهران به چاپ رسید.
زلالی
خوانسارى شاعر ایرانى (ف. 1024 یا 1031 ه.ق./ 1615 یا 1621 م.). وى مثنوىگوى و قصیدهسراى آغاز قرن یازدهم هجرى و معاصر شاه عباس اول است. مجموعه مثنویهاى او به نام «سبعه سیاره» شامل هفت مثنوى: آذر و سمندر، شعله دیدار، محمود و ایاز، میخانه، ذره و خورشید، سلیماننامه، حسن گلوسوز از اوست. و منظومه محمود و ایاز چند بار به طبع رسیده.
زلالی خوانساری، محمدحسن
(وف 1037 -1024 ق)، شاعر، متخلص به زلالى. وى در خوانسار متولد شد و همعصر شاه عباس اول صفوى و ملكالشعراى دربار وى بود. در غزل و قصیده استاد و شاگرد میرزا جلال اسیر بود و میرداماد و شیخ بهایى را مدح مىكرد. شهرت وى به سبب هفت مثنوى است كه از او به جا مانده. از آثارش: «شعلهى دیدار»؛ «محمود و ایاز»؛ «حسن گلوسوز»؛ «آذر و سمندر»؛ «سل
زلالی شیرزای، محمد رحیم
(وف 948 ق)، شاعر. از شاگردان مولانا اهلى بود كه به هندوستان مهاجرت كرد و اكثر بلاد هند را سیاحت كرد و سرانجام در گجرات درگذشت. از اوست:
بىرخش غم نیست گر از سینه جان بیرون رود
عشق با جانست مىترسم كه آن بیرون رود