باقری، ولی الله
ولی الله باقری
محل تولد : سر بند
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1344/1/1
زندگینامه علمی
اینجانب ولی الله باقری در سال 1344 در خانواده ای مذهبی در بخش سر بنداران متولد شدم و ابتدا در مکتب خانه شروع به تحصیلات قرآنی و سپس در سال 1354 درسهای کلاسیک را در مدارس جدید آغاز نمودم سالهایی که در مقطع ابتدایی تحصیل می کردم
باقری، کریم
کریم باقری فوتبالیست و ملیپوش تیم ایران است. وی متولد تبریز به سال ۱۹۷۴ میباشد. وی در تیمهای اروپایی از جمله آرمینیا بیلهفلد آلمان و چارلتون انگلیس عضو بودهاست و هماکنون عضو باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران است و از تیم ملی فوتبال ایران نیز خداحافظی کردهاست. البته در زمان سرمربیگری علی دایی این بازیکن بار دیگر به تیم ملی دعوت
باقری، کوروش
کورش باقری شهریور 1356 در خیابان مسیرنفت کرمانشاه به دنیا آمد. خانواده با ورزش میانه ای نداشتند و مخالفت هم می کردند اما بر خلاف اعتراض های پدر و مادر سیاوش که برادر بزرگ کورش بود به وزنه برداری رفته بود و همین دلیل انتخاب کورش بود. کورش علاقه ای به این رشته نداشت اما آن را انتخاب کرد. البته در دوران دبیرستان بیشتر والیبال بازی
باقریان ساروی، احمد
احمد باقریان ساروی
محل تولد : بهشهر
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1330/1/1
زندگینامه علمی
در آغاز پاییز سال 42 وارد حوزه علمیه کوهستان بهشهر شدم و در سال 44-43 در قم و سپس به مدت دو سال در رستمکلای بهشهر تحصیلات مقدماتی را گذرانده و در سال (پاییز) 48 مجددا وارد قم شدم و دروس سطح را در خدمت اساتیدی همانند مرحوم ف
باقولی اصفهانی، ابوالحسن علی
ابوالحسن علی بن حسین مفسر و نحوی قرن 6 هجری(ز 535 ق) است که در اصفهان به دنیا آمد. وی آثار متنوعی در تفسیر، علوم قرآنی و نحو برجای گذاشته است. به سبب جامعیتش در دانش، در عصر خود به جامع و جوامع العلوم شهرت یافت. باقولی نابینا بود و از همین روی، ضریر خوانده می شد. بیهقی در کتاب وشاح الدمیۀ خود وصف بسزایی از او کرده است. بیهقی در
باقی اصفهانی، عبدالباقی طبیب
(وف 1238 ق)، شاعر. وى از سادات بنام اصفهان و نبیرهى مرحوم میرزا عبدالباقى طبیب بود. به حسب وراثت كلانترى اصفهان را داشت. وى پسرعموى معتمدالدوله بود. معتمدالدوله وى را از اصفهان به تهران آورد تا در اجراى دستورها با وى همكارى كند. از اوست:
شب هجر است و بسى قصه درازست امشب
واى بر آنكه مرا محرم رازست امشب
باقی بخاری، محمد
(ز 990 ق)، خطاط. از آثار او: یك قطعه مذهب از یك مرقع، به خط ثلث دودانگ عالى و نسخ كتابت خوش یاقوتى و رقاع كتابت خوش، با رقم: «مشقه العبد المذنب الفقیر الحقیر الراجى باقى محمد البخارى غفر الله ذنوبه فى سنة تسعین و تسعمائة بدارتاشكند».
باقی تبریزی، عبدالباقی
(وف 1039 ق)، خطاط، صوفى و شاعر، متخلص به باقى. ملقب به دانشمند. از سخنوران و خوشنویسان معروف و صوفىمشرب تبریز بود و در خانقاه مولویها سكونت داشت، به همین جهت به عبدالباقى صوفى شهرت یافت. او بر حسب دعوت سپهسالار عبدالرحیم خان خانان به هندوستان رفت و مدتى در آنجا مقیم شد. بعد به بغداد مسافرت كرد و نزد مصطفى دده به مشق خط پرداخت.
باقی تویسرکانی، عبدالباقی
(س دوازدهم ق)، شاعر، متخلص به باقى. شیخ الاسلام و از احفاد میر سید رضى آرتیمانى، شاعر و عارف مشهور است. نسخهى خطى از «دیوان» اشعار باقى در دست است كه قریب هفتصد بیت و مشتمل بر قصاید و غزلیات و رباعیات است. از آثار وى: «انیس العاشقین» كه بر وزن مثنوى است و آنرا در سن 50 سالگى به نظم آورده است. در زمان فتنهى افاغنه و هجوم آنها ب
باقی دماوندی، عبدالباقی
(س یازدهم ق)، شاعر. اهل دماوند بود. چند روزى در عراق سیار بوده به دیار هندوستان رفت، اول به گلكنده رفته در آن ملك لواى شاعرى برافراشت، و از آنجا به قصد بندگى خان خانان به بیجاپور رفت و ملازم ایشان شد و قصاید مدحى در ستایش گفت. باقى اكثر اوقات به گوشهنشینى و تنهانشینى به سر مىبرد و بیگانهوار با اهل عالم سلوك مىكرد و گاهى سخنا
باقی گنابادی، عبدالباقی
(س نهم ق)، شاعر. موطن وى گناباد است. به رفاقت سلطان ابراهیم میرزا جاهى به منزلت و جاه رسید. شعرش پخته و روان است از اشعار وى:
من كجا و طلب نام كجا
فكر سامان و سرانجام كجا
باقی ماوراءالنهری
(؟)، شاعر. وى از شاعران ماوراءالنهر بود كه ذوق خوبى داشته است. از اوست:
چنان كز دل شدم باقى اسیر عشق دلجویى
نه دل دارم، بلایى بهر جان خویشتن دارم
باقی مشهدی
(س دهم ق)، شاعر. مولانا از ایران به هند رفت و در سلك ملازمان میرزا عزیز كوكه، معروف به خان اعظم، جاى گرفت. وى شاگرد ضمیرى اصفهانى بوده و از او رباعیاتى به جا مانده است.
باقی نعمت اللهی، عبدالباقی
(وف 920 ق)، شاعر، متخلص به باقى. سلسلهى نسبش به شاه نورالدین نعمت الله مىرسد. وى از سادات مكرم بود كه در تهذیب اخلاق در میان همگان مشهور و ممدوح امیدى تهرانى بود. باقى در زمان شاه اسماعیل صفوى صدر الصدور ایران بود و آخرالامر به وكالت مطلق پایهى تخت شاهى منصوب گردید. در جنگ چالدران كه در میان شاه اسماعیل صفوى و سلطان سلیم عثما
باقی نهاوندی، عبدالباقی
(وف 1042 ق)، نویسنده، خطاط و شاعر، متخلص به باقى. پدرش وزارت همدان داشت، بعد از مرگش عبدالباقى وزارت یافت ولى، آن شغل را ترك گفت و به كاشان نزد برادر خود رفت. بعد از كشته شدن برادرش به دستور شاه عباس، كاشان را ترك گفت و مدتى در عراق و فارس به سر برد و بعد از سفر به مكه از راه بندر دایول به هندوستان رفت، و در سال 1023 ق به ملازمت
باقی هروی
(؟)، شاعر. از شاعران مضمونپرداز ایرانى است كه اصل وى از هرات بوده است. از اوست:
او سخن از كشتن من مىكند
من به همین خوش كه سخن مىكند
باقی کاشانی
(؟)، شاعر. اصل وى از كاشان بود و «دیوان» شعرى داشته است. از اوست:
باقى چمنى نیست چو گلزار محبت
خارى كه از آن گل بتوان چید ندارد
باقی کولابی، حیات، عبدالباقی
(مقتول 987 ق)، شاعر. در عهد بابرى و اكبرى به هندوستان رفت. وى در شعر و شاعرى بسیار مستعد بود. عبدالباقى داستان عشق دو دلداده معروف پنجابى «هیر و رانجها» را به فارسى منظوم كرد. در ایام یاغىگرى معصوم كابلى كشته شد.
باقی، محمد علی
محمد علی باقی
محل تولد : شهرضا
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1358/11/22
زندگینامه علمی
بعد از اتمام تحصیلات دبیرستان و پیش دانشگاهی در رشته ریاضی در سال تحصیلی 1377 شمسی وارد حوزه علمیه مقدسه قم شده و تحصیلات مقدماتی تا پایه ششم را در مدرسه مبارکه حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام به پایان رسانده ، سپس پایه هفتم ت
باقیانی مقدم، محمدحسین
دكتر محمدحسين باقياني مقدم در سال 1333 در يزد بدنيا آمد. وي داراي مدرك دكتراي آموزش بهداشت است. نابرده هم اكنون عضو هيئت علمي و دانشيار دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد مي باشد.گروه : علوم پزشكيرشته : آموزش بهداشتتحصيلات رسمي و حرفه اي : محمدحسين باقياني مقدم داراي مدرك دكتراي اموزش بهداشت است. شركت در كارگاهها و