بازديدها: 556
|
تعداد آرا: 1
آتش اصفهانی، حسن
( ملیت: ایرانی قرن:14)
(1349 -1286 /1284 ق)، شاعر. در اصفهان متولد شد و در هنرهاى مختلفى علاوه بر شاعرى دست داشت، از جمله: زنجیر بافى، یراق دوزى و گلدوزى. وى در بیشتر انجمنهاى ادبى اصفهان شركت مىكرد و از محضر استادانى چون ملك الشعراى عنقا و عمان سامانى و میرزا حسینعلى آشفتهى اصفهانى كسب فیض نمود. از جمله معاصران آتش، میرزا محمدسها و میرزا ابوالقاسم طرب بودند و همچنین میرزا ابوالقاسم ذوقى، حاج محمد كاظم غمگین، میرزا شكراللَّه منعم، مصطفى قلىخان سینا و میرزا حیدرعلى كمالى كه نسبت به وى سمت استادى داشتند. میرزا حسن در ابتدا بینوا و سپس آتش تخلص مىكرد و در شاعرى متمایل به سبك هندى و از پیروان كلیم اصفهانى و صائب تبریزى بود. «دیوان» اشعارش كه بالغ بر 5800 بیت و اغلب اشعار آن غزل است در 1321 ش با مقدمهى جلالالدین همایى به چاپ رسید.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: تذكرة القبور (4 -2)، حدیقة الشعراء (20 /1)، الذریعه (1 /9)، سخنوران نامى معاصر (27 -23 /1)، شخصیتهاى نامى (11 -10)، مؤلفین كتب چاپى (579 -578 /2) .
فعالیتها:
• شعر