بازديدها: 475
|
تعداد آرا: 1
آل بحرالعلوم، محمد
( ملیت: ایرانی قرن:13)
(ح 1326 -1261 ق)، فقیه، اصولى و حكیم. در نجف به دنیا آمد. فقه را نزد عمویش، سید على، و شیخ راضى نجفى و سید حسین ترك كوه كمرى و اصول را نزد میرزا عبدالرحیم نهاوندى و فلسفه را نزد میرزا محمدباقر نجفى آموخت. وى از عمویش، سید على، به دریافت اجازه نایل گشت و پس از درگذشت او در سطح عالى به تدریس پرداخت و سرانجام عهدهدار ریاست حوزهى نجف گردید. او به امور اجتماعى و سیاسى حوزه و رفع مشكلات مردم اهتمام مىورزید. شوق او به تحقیق و تألیف تا بدانجا بود كه بینائى خود را نیز در این راه از دست داد. وى كتابخانه بزرگى در زمینه فقهى و اصولى و روایى بنیاد نهاد. او پس از نشستن به سوگ دو فرزند عالم و فاضل خود، سید مهدى و سید میرعلى، در نجف از دنیا رفت. از آثارش: «بلغة الفقیه»، شامل 16 رساله فقهى؛ «مصباح العباد»، رساله عملیه مبسوط؛ «الوجیزه»، مختصر «مصباح العباد»؛ «مواقف حاسمة فى تاریخ التضحیة والفداء».
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: اعیان الشیعه (409 -408 /9)، الذریعه (51 /25 ،114 /21 ،148 /3)، شهیدان راه فضیلت (497)، علماء معاصرین (94 -93)، المآثر والآثار (183)، مؤلفین كتب چاپى (779 /5)، مكارم الآثار (1637 -1636 /5).
فعالیتها:
• فقه-اصول فقه
• فلسفه - منطق