بازديدها: 333
|
تعداد آرا: 1
ابنبُطه قمی، ابوجعفر محمد
( ملیت: ایرانی قرن:4)
(س چهارم ق)، ادیب، محدث، نحوى، لغوى و رجالشناس امامى. در روزگار غیبت صغرى در قم و بغداد مىزیست. وى معاصر شیخ كلینى بود. محدثان و رجالنویسان شیعى وى را محدث داراى مسامحه مىدانند و مىگویند كه در روایتهایش احادیث سستى یافت مىشود. وى از احمد بن محمد بن خالد برقى و حسین به حسن قمى و محمد بن حسن صفّار و محمد بن حسین بن ابىالخطاب حدیث شنید. على بن حاتم از وى روایت كرده است. از آثار وى: «تفسیر اسماء اللَّه تعالى و ما یدعى به»، «كتاب قرب الاسناد»، «فهرست ابنبطه». نجاشى در كتاب خود آثار دیگرى از وى را آورده است.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: اعیان الشیعه (261 /2)، الذریعه (70 /17 ،375 -374 /16)، رجال النجاشى (283 -282 /2)، ریحانه (417 /7)، طبقات اعلام الشیعه (قرن 254 -253 /4)، الفهرست للطوسى (39)، معجم المؤلفین (148 /9).
فعالیتها:
• ادبیات و کتاب
• حدیث شناسي و رجال