بازديدها: 334
|
تعداد آرا: 1
ابنعُجیم فارسی، ابوالحسین
( ملیت: ایرانی قرن:5)
(وف بعد از 420 ق)، طبیب، ادیب و منجم. در فارسى متولد شد و همان جا نشو و نما یافت و تحصیلات طبى را نزد پزشكان زمان آموخت و در همان سرزمین سالیان دراز به طبابت اشتغال ورزید. ابنعجیم در خدمت بهاءالدوله دیلمى مقامى بس ارجمند داشت و ابتدا در زمرهى اطباء مخصوص وى بود. او علاوه بر طب در ادب و كتابت نیز دستى بسزا داشت تا آنجا كه امر كتابت بصره ب وى تفویض شد. از تاریخ تولد و وفات وى اطلاع دقیقى در دست نیست. زمان وفاتش در حدود زمان درگذشت ابنسینا است و از خلال بعضى كتب چنین برمىآید كه تا حدود 430 ق زنده بوده است. فیلسوفالدوله در «مطرح الانظار» مىنویسد كه وى كتابى در كلیات طب داشته كه ظاهراً به اتمام آن توفیق نیافته است. از آثارش: «نقل اقوال حكماى قبل از اسلام در حركت و كروى بودن زمین»؛ «جواب سؤالهاى ابوریحان بیرونى دربارهى افلاك و ثوابت و سیارات».
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: بزرگان نامى پارس (206 -205 /1)، تاریخ الحكماء قفطى (589)، تاریخ طب (688 -687 /2)، دانشمندان و سخن سرایان فارسى (57 /1)، ریحانه (107 /8)، لغتنامه (ذیل/ ابوالحسین فارسى)، نامهى دانشوران (385 -384 /4).
فعالیتها:
• ادبیات و کتاب
• پزشکی
• فیزیک و نجوم