بازديدها: 356
|
تعداد آرا: 1
ابن ماکولا، سعدالملک، ابونصر علی
( ملیت: ایرانی قرن:5)
(486 /475 -422 /421 ق)، رجالشناس، حافظ، محدث و شاعر. از فرزندزادگان ابودلف عجلى است. اصل وى از گلپایگان بود. در عكبرا، نزدیك بغداد، متولد شد. نزد ابنبشران، خرائطى حنبلى، ابوالطیب طبرى و قشیرى درس خواند و در 447 ق پس از مرگ عمویش، قاضىالقضات بغداد شد. وى با ابراهیم بن اسحاق حبّال دوستى داشت و با احمد عتیقى و خطیب بغدادى معاشر بود. ابن مأكولا با محافل نیمه حنبلى و نیمه شافعى اطراف ابنمسلمه وزیر و قائم، خلیفه عباسى كه تلاش در براندازى آلبویه، كه خاندان ماكولا قدرت و ثروت از آنها داشتند، پیوستگى داشت. ابونصر به شام، مصر، عراق، ماوراءالنهر، جزیره و خراسان سفر كرد و از دانشمندان آن مرز و بوم حدیث شنید و كسانى مثل حسن بن احمد سمرقندى و شجاع بن فارس ذهلى از وى روایت كردهاند. او سرانجام به دست غلام ترك خود به قتل رسید. در مكان و سال مرگ وى اختلاف است. از جمله آثارش: «الاكمال فى المؤتلف والمختلف» در اسماء الرجال و بررسى اسامى متشابه رجال حدیث است؛ «تهذیب مستمر الاوهام على ذوى التمنى والاحلام»؛ «مفاخر القلم والسیف والدینار»؛ «الوزراء».
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: الاعلام (183 /5)، دانشنامهى ایران و اسلام (826 -825 /6)، دائرةالمعارف البستانى (674 -673 /1)، سیر النبلاء (578 -569 /18)، كشف الظنون (1758 ،1637)، الكنى والالقاب (399 /1)، المستفاد فى ذیل تاریخ بغداد (203 -201)، معجم الادباء (111 -102 /15)، معجم المؤلفین (257 /7)، وفیات الاعیان (306 -305 /3)، هدیة الاحباب (85)، هدیة العارفین (693 /1)، ریحانه (185 /8).
فعالیتها:
• حدیث شناسي و رجال
• شعر