بازديدها: 373
|
تعداد آرا: 1
ابنهندو، ابوالفرج علی
( ملیت: ایرانی قرن:5)
(وف 420 /410 ق)، ادیب، شاعر، طبیب و منجم. از مردم رى بود. در نیشابور تحصیل كرد و هم در آنجا با دانش یونانى آشنا شد. از شاگردان ابوالحسن دائلى بود. پزشكى را نزد ابنخمار آموخت. مدتى در گرگان در خدمت قابوس وشمگیر بود. در اشعارش قابوس و فرزند وى، منوچهر، را ستود. پس از آن به خدمت عضدالدولهى دیلمى درآمد و تا پایان زندگى دبیر وى بود. از آثارش: «مفتاح الطب»؛ «الكلم الروحانیة من الحكم الیونانیه»؛ «كتاب النفس»؛ «المقالة المشوقة فى المدخل الى العلم الفلسفه»؛ «الرسالة المشرقیه»؛ «انموذج الحكمة»؛ «دیوان» شعر.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: الاعلام (89 -88 /5)، ایضاح المكنون (704 -379 /2)، تاریخ ادبیات در ایران (302 /1)، تاریخ طب (678 /2)، تاریخ طبرستان (125 -138)، دانشنامهى ایران و اسلام (920 /7)، دائرةالمعارف البستانى (732 /1)، الذریعه (36 /9)، ریحانه (280 -279 /8)، روضات الجنات (216 -215 /5)، كشف الظنون (1762)، لغتنامه (ذیل / ابنهندو)، معجم الادباء (146 -136 /13)، معجم المؤلفین (83 -82 /7)، نامهى دانشوران (134 -127 /3).
فعالیتها:
• ادبیات و کتاب
• پزشکی
• شعر
• فیزیک و نجوم