بازديدها: 345
|
تعداد آرا: 1
ابوالشیخ اصفهانی، ابومحمد عبدالله
( ملیت: ایرانی قرن:4)
(369 -274 ق)، محدث، مفسر و رجالى. محدث اصفهان بود. وى از كودكى در جستجوى حدیث بود. از جد مادرىاش، محمود بن فرج زاهد، و محمد بن عبدالله همدانى، رییس اصفهان، و ابراهیم بن رسته، و احمد بن رسته اصفهانى، و ابوالقاسم بغوى و على بن سعید رازى، و محمد بن یحیى مروزى، و جعفر فریابى حدیث شنید. ابنمنده و ابنمردویه و احمد بن عبدالرحمان شیرازى و سفیان بن حسنكویه و ابونعیم حافظ و محمد بن على بن بهروز مرد و فضل بن محمد كاشانى و محمد بن على بن سمویه و احمد بن محمد یزدى از وى حدیث شنیدند. ابن مردویه او را محدثى امین و مورد اعتماد دانسته است. وى شصت سال به تصنیف و تألیف اشتغال داشت. از آثا وى: «التفسیر»؛ «ثواب الاعمال»، در پنج مجلد؛ «السنن»؛ در چند مجلد؛ «السنة»؛ «طبقات المحدثین باصفهان و الواردین علیها»، در دو مجلد؛ «العظمة»، رسالهاى در تاریخ.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: الاعلام (264 /4)، ریحانه (156 -155 /7)، سیر النبلاء (280 -276 /16)، كشف الظنون (1439 ،1407 ،1406)، لغتنامه (ذیل/ عبدالله)، معجم المؤلفین (114 /6)، هدیة العارفین (447 /1).
فعالیتها:
• حدیث شناسي و رجال
• قرآن