بازديدها: 700
|
تعداد آرا: 1
اثیرالدین ابهری سمرقندی، مفضل
( ملیت: ایرانی قرن:7)
(وف 663 /661 /660 ق)، فیلسوف، ریاضیدان و منجم. از اهالى ابهر و از دانشمندان علوم ریاضى و منطق و نجوم و حكمت در قرن هفتم هجرى بود و شاگرد امام فخر رازى و معاصر و همكار خواجه نصیرالدین طوسى در رصدخانهى مراغه. ابهرى علوم ریاضى را علم نظرى خوانده و آن را به چهارشاخهى اصلى هندسه، حساب موسیقى و هیئت تقسیم كرده است. ابن خلكان نوشته كه وى در اربل، در سال 625 ق با ابوالفتح موسى بن یونس از فقهاى دانشمند شافعى كه در ریاضیات و طب نیز مهارت داشته، به مباحثه پرداخته است. از آثار وى: «هدایة الحكمة»، در منطق كه كتاب درسى بوده؛ «ایساغوجى» و «تنزیل الافكار فى تعدیل الاسرار»، در منطق؛ « المغنى» و «تهذیب النكت»، در علم جدل؛ «اصلاح هندسهى اقلیدس»، در ریاضى؛ «زبدة الكشف».
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: تاریخ ادبیات در ایران (247 /3)، تذكرهى روز روشن (30)، دانشنامهى ایران و اسلام (143 /9)، دایرةالمعارف فارسى (57 /1)، ریحانه (37 /1)، زندگینامهى ریاضیدانان (122 -121)، كارنامهى بزرگان (286)، كشف الظنون (2030 -2028 ،1750 ،1616 ،1493 ،953 ،494 ،97)، لغتنامه (ذیل/ ابهرى)، معجم المؤلفین (315 /12)، وفیات الاعیان (313 /5)، هفت اقلیم (190 -189 /3).
فعالیتها:
• ریاضیات و هندسه
• فلسفه - منطق
• فیزیک و نجوم