ابوالقاسم آل طاهر، پس از تكمیل مقدمات و حفظ تمامى قرآن در خونسار نزد اساتید محل به امر مرحوم والد خود به نجف اشرف مهاجرت نموده و چند سالى از محضر علماء و رجال علمى كسب علم و دانش نموده تا به مرتبه اجتهاد رسیده و پس از آن به خونسار مراجعت و به خدمات دینى از ارشاد مردم پرداخته و براى اصلاح دو طائفه بزرگ بختیار به منطقه بختیار مسافرت و میان آنها التیام داده و صفا و دوستى كامل ایجاد و با اصرار مردم آن سامان و احساس وظیفه دینى در دولت‏آباد توقف و خدمات ارزنده‏اى نموده و در آن محل دورافتاده و نبودن امكانات كمال مراقبت را در تربیت فرزندان خود مبذول داشته و آنها را به تحصیل وامى‏دارد.
و چون آن مرحوم علاقه و استعداد در فرزند ارشد خود حاج شیخ احمد مشاهده مى‏كند ایشان را براى ادامه تحصیل به اراك فرستاده و مدت چهار سال از محضر مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید مصطفى محسنى اراكى كسب دانش نموده سپس با كسب اجازه از پدر به اصفهان رفته و مدت 14 سال از محضر اساتید و آیات اصفهان مانند مرحوم آیت‏اللَّه آقانجفى اصفهانى و مرحوم آخوند ملا محمد كاشى بهره‏مند شده و پس از فوت مرحوم والدش كه حوادث ناگوارى براى جامعه روحانیت انفاق افتاد روحانیون با مشكلات سختى مواجه شدنى براى اینكه بتواند در گوشه و كنار به خدمات روحانى خود انجام وظیفه نماید.
مدت چند سال در یكى از قراء خمین در ملك شخصى خود رحل اقامت افكند. و با اخلاق ملكوتى خود موفق مى‏شود قتل و غارت و دزدى را در قسمتى از طوایف بختیارى برانداخته و خدمات ارزنده‏اش در تمام آن نواحى زبانزد خاص و عام قرار گیرد تا عده‏اى از تجار محترم خمین با معیت حضرت آیت‏اللَّه حاج شیخ محمد امامى اراكى به ایشان مراجعه و تقاضاى آمدن به شهر خمین را از آن مرحوم مى‏نمایند.
و ایشان پس از موافقت استخاره قبول و با تجلیل و احترام زیاد وارد خمین و در مسجد جامع به انجام وظائف دینى و روحانى مشغول و به حسن اخلاق و رفتار نیك موفق مى‏شود چهل نفر از مسیحیان و یهود آنجا را به دین اسلام هدایت و وارد نمایند تا در سال 1374 قمرى از دنیا رفته و در مقبره شخصى دفن شدند.