فقیه.
تولد: 29 ذیقعده 1329 ق.، شوشتر.
درگذشت: 25 تیر 1373(6 صفر 1415 ق.)، شوشتر.
آیت‏الله محمدحسن آل‏طیب، فرزند آیت‏الله آقا سید محمد حسین آل‏طیب معروف به آقا سید بزرگ، پیش از هفت سالگى خواندن و نوشتن را آموخت. سپس تحصیل علوم دینى را آغاز كرد. وى ادبیات و مقدمات را نزد عمویش، آیت‏الله سید محمدباقر آل‏طیب فراگرفت. ریاضیات، هیئت، علوم نجوم و بخشى از طب را نزد پدر خود كسب كرد و براى تحصیل علوم فقه، اصول و حدیث به دزفول رفت و از محضر آیت‏الله محمدرضا معزى دزفولى استفاده كرد. سپس به شوشتر برگشت و از محضر آیت‏الله محمدكاظم شیخ شوشترى بهره‏ها گرفت. آنگاه به حوزه‏هاى علمیه‏ى قم و تهران هجرت كرد و از مراجع آن عصر همچون آیت‏الله العظمى عبدالكریم حائرى، آیت‏الله سید محمد حجت كوه كمره‏اى و آیت‏الله سید محمدتقى خوانسارى، به تكمیل علوم دینى پرداخت و از محضر میرزا مهدى آشتیانى حكمت و فلسفه را آموخت. همچنین در ریاضیات، خوشنویسى و ادبیات عرب تبحر داشت. وى سپس به تدریس علوم دینى روى آورد.
آیت‏الله آل‏طیب از مراجعى چون آیت‏الله سید ابوالحسن اصفهانى، آیت‏الله محمد كاظم شیرازى، آیت‏الله ضیاءالدین عراقى، آیت‏الله سید محمدهادى میلانى و آیت‏الله سید محمود شاهرودى اجازه اجتهاد داشت.
از جمله تألیفات ایشان مى‏توان به این عنوان‏ها اشاره نمود: تضمین اشعار الفیه ابن مالك كه بیش از 600 شعر است كه در آنها به بررسى علوم گوناگون اسلامى مى‏پردازد، قاعده لاتعاد، تحریر عروة الوثقى، نوشتارهایى در علم اصول، فقه، ریاضیات و نجوم، منظومه‏اى در حكمت.
آیت‏الله محمدحسن آل‏طیب در هشتاد و شش سالگى جان سپرد و در بقعه‏ى مقام صاحب‏الزمان (ع) به خاك سپرده شد.