داود باروقى یكى دیگر از سازندگان و نوازندگان سازهاى سنتور، قانون و عود (بربط) است كه به سال 1331 خورشیدى در تهران چهارراه خوش خیابان مرتضوى در خانواده‏اى كارگر و زحمتكش دیده به جهان باز كرد.
دوران كودكى را مثل سایر همسالان خود سپرى كرد و در همین سنین به موسیقى و نواختن سازى علاقمند شد ولى امكان مالى نداشت كه آن را خریدارى كند و به تمرین و نوازندگى بپردازد، تا اینكه در سن هجده سالگى اقدام به خرید یك سنتور كرد و روزها نزد خود علاوه نوازندگى به ساخت و چوب و طرز عملكرد آن نیز توجه مى‏نمود.
سالها این وضع ادامه داشت تا اینكه او براى اینكه بهتر بتواند به راز و رمز هنر موسیقى و این ساز راه یابد به كلاس موسیقى رفت و مدتى را در كلاس به فراگیرى موسیقى و نواختن ساز سنتور پرداخت و روزها در منزل به زیرزمین خانه مى رفت و در هواى مرطوب و نمناك آن و در فضاى نیمه تاریك و دربسته كه نور از درزهاى در و پنجره به آن مى‏تابید به تمرین‏هاى مكرر طى ساعات متمادى مشغول مى شد، تا مى‏توانست آهنگى و گوشه‏اى از گوشه‏هاى موسیقى اصیل و سنتى ایران را با این ساز اصیل و سنتى ایرانى مى‏نواخت.
داود باروقى پس از چندى به نواختن ساز قانون علاقمند شد و این ساز را براى فراگیرى و نواختن انتخاب كرد و حالا كه وضع مالى او كمى بهتر از سابق شده بود، این ساز را به قیمت 6000 ریال خریدارى نمود و شروع به تمرین و نواختن آن كرد و از متدهاى استاد گرامى مهدى مفتاح بهره گرفت و ضمن تمرین و نواختن این ساز، به نواختن عود (بربط) نیز پرداخت و سبك و سیاق هنرمندانى مثل: اكبر محسنى، منصور نریمان، حسن منوچهرى و محمود رحمانى‏پور را الگوى خود قرار داد، تا توانست از این خرمن هم خوشه‏اى چیند.
داود باروقى پس از چندى روى به ساختن ساز قانون كرد كه هم‏اكنون در كارگاه خود مشغول ساختن این ساز مى‏باشد و تصمیم دارد كه این ساز اصیل ایرانى را تا آنجا كه در توان دارد رواج دهد، چه از نظر نواختن و شناساندن آن به نسل جوان و چه از لحاظ ساخت و ارائه آن به بازار هنر.