متولد 1299 و فارغ‏التحصیل دانشكده حقوق دانشگاه تهران. دكتراى خود را در رشته‏ى تاریخ سیاسى از دانشگاه لندن دریافت كرد. خدمات ادارى را از 1319 در وزارت امور خارجه آغاز نمود و مشاغل مختلفى را در آن وزارتخانه احراز كرد، تا سرانجام به مستشارى سفارت و معاونت نمایندگى دائمى ایران در سازمان ملل متحد منصوب شد. در تهران نیز مدتى مدیركل اداره‏ى سازمانهاى بین‏المللى بود. چندى با سمت سفیر كبیر در هلى نو اقامت داشت و زمانى نیز سفیر ایران در هلند بود. در كنار مشاغل سیاسى و ادارى خود به كار تحقیق و تتبع در تاریخ جدید ایران پرداخته است. نشریه‏ى وزارت امور خارجه كه حاوى نكات مهم تاریخى است با مدیریت وى منتشر مى‏شد. او داراى تألیفات متعددى است كه از همه مهمتر كتاب امیركبیر و ایران است كه چند بار به چاپ رسیده است. در این كتاب، گذشته از منابع دست اول، با استفاده از آرشیو وزارت امور خارجه ایران و انگلیس اسناد مهمى را ارائه نموده است. این كتاب از معتبرترین كتبى است كه تاكنون در این زمینه چاپ شده است. كتاب دیگرى نیز به نام فكر آزادى و مقدمه‏ى نهضت مشروطه انتشار داده است كه این نیز تاریخى و تحقیقى است. كتاب ایدئولوژى نهضت مشروطیت ایران از آثار دیگر اوست. آدمیت پس از بازنشستگى فراغت بیشترى براى تحقیق در تاریخ قاجار و نهضت مشروطیت پیدا كرد و آثار زیادى انتشار داد. كتاب افكار اجتماعى و سیاسى و اقتصادى در آثار منتشر نشده‏ى دوران قاجار را تنظیم نموده كه از تحقیقات سودمند اوست. وى را یكى از تاریخ‏نگاران دوره‏ى جدید ایران مى‏دانند كه آثارش براى پژوهش تاریخى در دوره‏ى قاجاریه مفید و باارزش است. علاوه بر كتاب، رسالات و مقالات بسیارى نوشته كه همگى از لحاظ روش علمى تاریخ‏نگارى به سهم خود اهمیت دارد.