محمدحسن حجتی هرسینى كرمانشاهى از علماء اعلام و فقهاء كرام معاصر كرمانشاه مى‏باشند. در سال 1315 ق در یك فرسخى هرسین متولد شده و از روز نخست طالب دین و دیانت و علم و شرافت بوده و در خانواده متدین و متعصب و میهمان دوستى تربیت گردیده و خود از كوچكى مقدس و متقى و از هر صغیره و حتى مكروهات فرار و اجتناب نموده به طورى كه اهالى محل ایشان عقاید عجیبى در استجابت دعا و تقواى ایشان داشته‏اند وى در سن 17 سالگى در زمان ریاست مرحوم آیت‏اللَّه العظمى میرزا محمدتقى شیرازى به سامرا مشرف و اشتغال به تحصیل ورزیده و پس از انتقال (معظم له) به كربلا ایشان هم عزیمت به كربلا و مورد نظر و مهر مرحوم میرزا قرار گرفته و بواسطه احتیاط از وجوهات كمتر مصرف و غالباً با صوم و صلوة استیجارى اعاشه مى‏نمود تا پس از فوت و رحلت میرزاء به نجف اشرف و از محضر مرحومین آیتین اصفهانى و نائینى و نیز مرحوم آقا ضیاءالدین عراقى استفاده نموده و در سال 1342 ق به ایران مراجعت و در هرسین و كرمانشاه به تبلیغات و خدمات دینى پرداخته و جمعى از علات و علویون آنجا را هدایت و ارشاد و هم مدتى با بهائى‏هاى نراق مبارزه و بعضى از آنها را از انحراف و ارتداد به راه مستقیم در آورده و در سال 1347 قمرى به قم مشرف و از محضر مرحوم آیت‏اللَّه حایرى و آیت‏اللَّه حجت و آقاى خونسارى و آقاى صدر و بعد آیت‏اللَّه العظمى بروجردى استفاده نموده و پس از ان به کرمانشاه مراجعت ودر مسجد جامع کرمانشاه به اقامه جماعت وترویج دین وارشاد وهدایت مردم پرداجتند ایشان در روز جمعه 23 خرداد 1359 ودر سن 94 سالگی دعوت حق را لبیک گفتنه ودر قم به خاک سپرده شدند. خاطره عجیب معظم له از مرحوم آیت‏اللَّه اصفهانى: آیت‏اللَّه العظمى حاج شیخ محمدعلى اراكى فرمودند آقاى هرسینى گفتند پس از فوت مرحوم آیت‏اللَّه آقا میرزا محمدتقى شیرازى وضع معیشت بر من استوار شد و چند روزى گرسنه و در مضیقه سخت قرار گرفتم پس به نجف مشرف و در حرم صورت به ضریح مطهر علوى گذارده و اظهار حاجت نمودم. پس از حرم بیرون و در صحن شریف شخصى آمد و مبلغى داد و مدتى گذران كردم و چون تمام شد باز به حضرت امیر (ع) عرض كردم و در صحن شخصى وجهى داد كه چند روز مرا كفایت كرد و در بار سوم همین طور تا در مرتبه چهارم كه دیگر پولى براى مخارج خود نداشتم مشرف شده و عرض مطلب كردم و چون آمدم از حرم بیرون روم دیدم مرحوم آیت‏اللَّه العظمى اصفهانى كه در پشت سر مطهر نشسته تا مرا دید صدا زد خدمتشان رفتم فرمود شیخ محمدحسن هر وقت بى‏پول شدى و مخارجت تمام شد لازم نیست به حضرت امیر علیه‏السلام عرض كنى بیا به من بگو و تأكید كرد و من تعجب كردم كه ایشان از كجا متوجه شده كه حاجت من چیست. پس از حرم بیرون رفتم و روز بعد حسب‏التأكید ایشان درب منزل آن مرحوم رفتم كه اوائل ریاست ایشان بود تا در زدم خود ایشان آمد و درب را باز كرد و فرمود هان بى‏پول شده‏اى بیا داخل و در اندرون منزل رفت و مدت یك ساعت طول كشید كه من از آمدن پشیمان و خواستم بروم كه دیدم آمد در حالى كه غبارآلود است و اول عذرخواهى بسیار نمود و دامن خود را گشود و مبلغ زیادى از دراهم و پولهاى عراقى جلوى من ریخت (كه مدتها مرا اداره و تأمین نمود). و فرمود از اینكه دیر كردم مرا ببخش زیرا رفتم دخل و قلك بچه‏هایم را خالى كردم و براى شما آوردم كه ضرورت داشت. (نگارنده گوید: بقول آیت‏اللَّه اراكى معلوم مى ‏شود كه مرحوم سید غیر از پول یومیه بچه‏ها و نوه‏هاى خود پول دیگرى نداشته چون اوائل ریاست و مرجعیت ایشان بوده) خلاصه : 1- ایشان مجتهد جامع الشرایط صاحب رساله و تالیفات بوده واز حضرات ایات عظام خوانساری-سیدصدرالدین صدر-حجت کوه کمری-فیض قمی-سید ابوالحسن اصفهانی و بروجردی اجازه اجتهاد داشته اند. 2- پسر ایشان حاج احمد حجتی و دو نوه ایشان محمود و مسعود حجتی نیز به شهادت رسیده اند. 3- هنگام درگذشت ایشان در کرمانشاه بازار تعطیل شد ودر تشییع جنازه ایشان جمعیت بسیاری که تا ان موقع بی سابقه بود شرکت کردند. 4-کتابی تحت عنوان (ستاره ای از اسمان علم وتقوی) زندگی نامه ایشان را به رشته تحریر دراورده است.