آدینه اصفهانی، جواد •
(وف 1339 ق)، حكیم، فقیه و زاهد. از مبرزین شاگردان جهانگیرخان قشقائى بود. وى از مدرسین حكمت در مدرسه صدر و مسجد ذوالفقار اصفهان بود و متون معقول و منقول را تدریس مىكرد. خط او نیز پخته و شیرین بود. همچنین از نجوم و هیئت سر رشته داشت. استاد جلال همایى و آقامیرزا محمود مفید اصفهانى از شاگردان نامور وى بودند.
|
آرنت، هانا
•
هانا آرنت در سال ۱۹۰۶ در ليندن واقع در نزديكى هانوفر و در يك خانوادهى مرفه يهودى چشم به جهان گشود. والدين وى اگر چه ليبرال و غيرمذهبى بودند، اما هانا را با اين روحيه تربيت كردند كه در مقابل يهودىستيزى ساكت ننشيند. هانا...
|
آرندی نایینی، حسن •
(1270 -1190 ق)، عارف، حكیم و ریاضیدان. در آرند، از تابع نائین، متولد شد. در دهات نائین به شبانى روزگار مىگذرانید تا آنكه حاج محمد حسن نائینى، از مشایخ سلسلهى اویسیه، او را تشویق به تحصیل علم و تكمیل نفس كرد. پس از آن به اصفهان رفت و شصت سال در فقرو قناعت در یكى از حجرههاى مدرسهى نیماورد اصفهان در...
|
آزاد قزوینی، میرآزاد
•
(س سیزدهم ق)، مجتهد اصولى، فیلسوف، حكیم و شاعر. برادر كوچك میر سید على قزوینى و از سادات قزوین بود. او نزد شیخ محمدتقى شهید ثالث و برادرش ملا محمدصالح برغانى فقه و اصول خواند و در حوزهى درس آخوند ملا آقا حكمى قزوینى حكمت آموخت، سپس عازم هندوستان شد و ساكن آن سامان گشت. طبعى موزن داشت و اشعار لطیفى سرود.
|
آستارایی، حسین •
(س یازدهم ق)، عالم، حكیم و صوفى. ظاهراً از شاگردان میرداماد است. وى داراى مؤلفات و تعلیقات بسیار است كه صاحب «ریاض العلماء» برخى از آنها را در رشت دیده است. از آثارش: «تعلیقات بر «شرح الهیاكل» علامه دوانى؛ «رسالة المصطفویة فى تحقیق الخیر والشر على مسلك الحكماء والصوفیة»؛ كه به فارسى و عربى تألیف شده؛...
|
آسوده شیرازی، محمد مهدی
•
(1320 -1265 ق)، حكیم، ادیب و شاعر، متخلص به آسوده. از اهالى شیراز و پدرش بازرگان بود، اما خود او به حكم ذوق و گرایش فكرى، به شاعرى روى آورد و به تحصیل علوم ادبى و حكمت و ریاضیات پرداخت و در فنون شاعرى چون عروض و بدیع و قافیه و نقدالشعر مهارت یافت. در اواسط عمر به عزلت گرایید و به مصاحبت اهل ذوق و عرفان...
|
آشتیانی، جعفر •
(وف 1324 ق)، دانشمند و حكیم. ملقب و مشهور به میرزاى كوچك. برادرزاده و داماد میرزاى بزرگ آشتیانى بود. او از برجستگان علما و حكماى زمان خود بود و در ادبیات و ریاضیات بر افاضل عصرش مقدم. در فقه و اصول شاگرد عم خود حاج میرزا حسن آشتیانى بود. معقول و طب و نجوم و حساب و هندسه و اصول عرفان را نیز از آقا على...
|
آشتیانی، فضلاللَّه
•
(1382 -1298 ق)، حكیم و قاضى. مشهور به آشتیانى. پس از تحصیل مقدمات علوم اسلامى به محضر درس میرزا محمدحسن آشتیانى راه یافت و در زمینه معقول حوزه درس میرزاى جلوه و میرزاحسن كرمانشاهى را دریافت. پس از فراغ از تحصیل به خدمت قضایى درآمد و مستشار دیوان عالى كشور شد. اما هیچگاه رابطهى او با علم و حكمت قطع...
|
آشتیانی، مهدی •
ميرزا مهدي آشتياني، حكيم، عارف و دانشمند شيعي در حدود سال 1266 ش (1306 ق) در تهران متولد گرديد. پدرش ميرزا جعفر ملقب به ميرزا كوچك از شاگردان آقا محمدرضا حكيم قمشهاي و مادرش دختر حاج ميرزا حسن آشتياني، مجتهد معروف تهران بود. ايشان پس از فراگيري مقدمات، خارج فقه و اصول را نزد شيخ فضلاللَّه نوري و آقا...
|
آشتیانی، مهدی
•
ميرزا مهدي آشتياني در سال 1306 قمري به دنيا آمد. از همان اوان كودكي آثار هوش و استعداد در وي آشكار بود، طوري كه درسن پنج سالگي به تلاوت كامل قرآن مجيد موفق گرديد.ميرزا مهدي علوم ادبي مانند صرف، نحو، معاني، بياي، بديع و همچنين منطق و مقدمات فلسفه را نزد پدر دانشمند خود فرا گرفت و سپس به درس اساتيد تهران...
|
آقابزرگ ساوجی، محمدحسن •
(وف 1357 ق)، عالم، مدرس و مجتهد. معروف به آقابزرگ یا شیخ آقابزرگ ساوجى. در حوزهى درس حاج میرزا حبیباللَّه رشتى و حاج میرزا حسین خلیلى تهرانى به درجهى اجتهاد رسید و در مدارس مروى و سپهسالار جدید به تدریس پرداخت و گروه بسیارى در حوزهى درس او كه غالباً حوزهى ادب و فقه و اصول بود حاضر مىشدند. وى در...
|
آقاجانی، محمد
•
(ز 1071 ق)، عارف، حكیم و فیلسوف. اصل وى از استرآباد یا مازندران بود. در قم مسكن گزید و در محضر ملاصدراى شیرازى شاگردى كرد. وى منكر وحدت وجود و برخلاف سید داماد وجود را اعتبارى نمىداند. از آثار وى: «شرح القبسات» محقق داماد، كه كتاب بزرگى در حدود 80 هزار سطر است؛ «الانوار شاهیة» در كلام؛ تعلیقات «الهیات...
|
آقانجفی قوچانی، سید حسن، محمدحسن •
(1363 -1295 ق)، فقیه، حكیم و ادیب. در خسرویهى قوچان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در قوچان، سبزوار و مشهد به پایان رسانید و در بیست سالگى به اصفهان رفت و نزد آخوند كاشانى و میرزا جهانگیرخان قشقایى حكمت و فلسفه و نزد آخوند شیخ عبدالكریم گزى، و سید محمدباقر درچهاى فقه و اصول خواند. سپس از اصفهان به...
|
آل احمد، شمس
•
شمس آل احمد از دانشمندان معاصر ايران است . او دررشته فلسفه و علوم تربيتي تحصيل كرده و مدت ها به عنوان دبير آموزش وپرورش خدمت كرده است . وي در دانشكده نيز رشته كتابداري را تدريس كرد . سپس با تاسيس موسسه انتشاراتي رواق به كار...
|
آل بحرالعلوم، محمد •
(ح 1326 -1261 ق)، فقیه، اصولى و حكیم. در نجف به دنیا آمد. فقه را نزد عمویش، سید على، و شیخ راضى نجفى و سید حسین ترك كوه كمرى و اصول را نزد میرزا عبدالرحیم نهاوندى و فلسفه را نزد میرزا محمدباقر نجفى آموخت. وى از عمویش، سید على، به دریافت اجازه نایل گشت و پس از درگذشت او در سطح عالى به تدریس پرداخت و سرانجام...
|
آلطیب، محمدحسن
•
فقیه.
تولد: 29 ذیقعده 1329 ق.، شوشتر.
درگذشت: 25 تیر 1373(6 صفر 1415 ق.)، شوشتر.
آیتالله محمدحسن آلطیب، فرزند آیتالله آقا سید محمد حسین آلطیب معروف به آقا سید بزرگ، پیش از هفت سالگى خواندن و نوشتن را آموخت. سپس تحصیل علوم دینى را آغاز كرد. وى ادبیات و مقدمات را نزد عمویش، آیتالله سید محمدباقر...
|
آملی، محمدتقی •
(1391 -1304 ق)، عارف، حكیم، فقیه و اصولى. در تهران متولد شد. پس از آموختن صرف و نحو و منطق، سطوح فقه و اصول را نزد پدرش و شیخرضا نورى آموخت. درس «شوارق» شیخعلى نورى را نیز دریافت. حكمت و فلسفه را نزد میرزا حسن كرمانشاهى تحصیل كرد و چهار سال از حوزه درس معقول و منقول شیخ عبدالنبى نورى استفاده برد. در...
|
آناكساگوراس
•
آناكساگوراس در حدود سال 500 قبل از ميلاد در كلازمنا در آسياي صغير متولد شد او در اصل يونانى بود ولى ترديدى نيست كه از او ميتوان به عنوان يك شهروند ايرانى نام برد . وى در چهل سالگى به آتن رفت و مدتى در آنجا اقامت داشت. سالها...
|
آنتیستنس •
آنتیستنس پایه گذار فلسفه کلبی در سال 444 پیش از میلاد در آتن به دنیا آمد . در جوانی پس از موفقیت در نظامیگری تحت نظر گورگیاس سوفیست آموزش دید . بعد از مدتی آموزشهای گورگیاس به نظرش بیهوده آمد , از این رو مجذوب سقراط و به...
|
آيزايا، برلين
•
آيزايا برلين فيلسوف سياسي و مورخ تاريخ انديشه ها در 5 نوامبر 1997 در سن 88 سالگي در شهر آكسفورد انگلستان درگذشت. وي در زمره برجسته ترين نظريه پردازان سياسي معاصر در باب مفهوم «آزادي» به شمار مي آمد.
والدين برلين كه در...
|
آیتی، عبدالمحمد •
استاد عبدالمحمد آيتي درسال 1305 شمسي در شهر بروجرد ديده به جهان گشود. تحصيلات ابتدايي و دوره متوسطه را در شهر بروجرد به پايان رسانيد. پس از تحصيل در حوزه قم (بمدت دو سال) به تهران رفته و تحصيلات خود را در دانشكده معقول و...
|
ابراهیم زاده، عبدالله
•
عبدالله ابراهیم زاده
محل تولد : آمل
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1336/7/1
زندگینامه علمی
در سال 1336 هجری شمسی در حومه آمل به دنیا آمدم. دوران تحصیلی شش ساله ابتدایی و سه سال تحصیلی در دبیرستان را در شهرستان آمل گذرانیدم و در سال تحصیلی 1352 برای شروع تحصیلات علوم دینی وارد حوزه علمیه...
|
ابراهیم نژاد، محمدرضا •
محمد رضا ابراهیم نژاد
محل تولد : سبزوار بخش دیوانخوی
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1332/4/20
زندگینامه علمی
اینجانب محمدرضا ابراهیمنژاد در سال 1344 وارد حوزه علمیه سبزوار شدم و ادبیات عرب را مطابق برنامههای موجود آغاز و ادامه دادم که تا سال 1351 ادامه داشت به موازات آن درسهای کلاسیک...
|
ابراهیمی دینانی، غلامحسین
•
غلامحسين ابراهيمي ديناني در سال 1313 در يك خانواده مذهبي در روستاي دينان در اصفهان چشم به جهان گشود، و پس از گذراندن تحصيلات ابتدائي به حوزه علميه وارد شد و تا درجه اجتهاد تحصيل خود را ادامه داد. سپس به تحصيلات دانشگاهي روي...
|
ابراهیمی فر، عبدالجواد •
عبدالجواد ابراهیمی فر
محل تولد : گنبد
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1341/1/1
زندگینامه علمی
استاد عبدالجواد ابراهیمیفرد در سال 1341 در خانوادهای روحانی و در روستای نظامآباد از توابع شهرستان گنبد دیده به جهان گشود. سال اول و دوم ابتدایی را در زادگاه خود گذراند، آنگاه با هجرت به شهرستان...
|
ابراهیمی، رحمت الله
•
رحمت الله ابراهیمی
محل تولد : آمل
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1349/1/1
زندگینامه علمی
این حقیر متولد 1349 در شهر آمل استان مازندران در روستای شاه کتی در خانواده ای کشاورز به دنیا آمدم. دوران راهنمایی و...
|
ابن راوندی، ابوالحسین احمد •
(وف 245 ق)، متكلم و فیلسوف. برخى منابع وى را اهل راوند، میان اصفهان و كاشان، و برخى اهل مرورود مىدانند. از زندگى شخصى وى اطلاع چندانى در دست نیست. گویا نخست معتزلى بوده و پس از مدتى به شدت با معتزلیان درافتاده است. ایشان نیز ردّیههاى شدیدى بر ضد وى نوشتهاند. پیروى ابنراوندى از تشیع نیز ناپایدار بود....
|
ابن صابونی، کمال الدین عبدالرزاق
•
كمالالدین عبدالرزاق بن احمد مكنى به ابن فوطى، از مشاهیر علماى حدیثه و تاریخ و صاحب نظر در حكمت (و. 642- ف. 723 ه.ق.) از آثار اوست: مجمعالآداب فى معجمالاسماء على معجمالالقاب در 50 جلد، در الاصداف فى غرر الاوصاف در 20 جلد، تاریخ عالم از خلقت تا تخریب بغداد، الحوادثالجامعة و التجارب النافعة فى الماة...
|
ابن عمید، ابوالفضل محمد •
ابوالفضل محمد بن عمید كاتب خراسانى (ف. 359 ه.ق.) پدر وى صاحب ترسل بود و لقب عمید و وزارت مردآویج داشت.
ابوالضفل در سال 328 به جاى ابو على ابن قمى به وزارت ركنالدوله دیلمى رسید. وى در نجوم و فسلفه دست داشت و در ادب و ترسل كمتر كسى به پاى او مىرسید. صاحب بن عباد از اتباع او بود. در سال 359 ابن عمید...
|
ابن مسکویه
•
ابوعلى احمد بن محمد بن یعقوب بن مسكویه خازن رازى اصفهانى.
حكیم و فیلسوف و مورخ عالی قدر شیعى مذهب گویند: در اول مجوسى بوده و سپس مسلمان و شیعى گردیده و ظاهراً این مطلب خالى از اعتبار است زیرا نام پدر و جدش مخالف این عقیده است. در زمان جوانى بخدمت ابن عمید رسیده. ابوحیان توحیدى درباره او عقیده خوبى ندارد...
|