آل گداعلی بیگ، محمدصالح •
(1288 -1187 ق)، فقیه، اصولى، مرجع دینى و خطاط. جدش امیرفضل علىخان مشهور به گداعلى بیگ نورى از خوانین بزرگ بروجرد و سلطانآباد بود كه در روزگار دولت صفوى به عراق مهاجرت كرد و در كربلا ساكن شد و با خواهر سید میرزا صالح شهرستانى ازدواج كرد. شیخ محمدصالح از شاگردان برجستهى سید ابراهیم قزوینى، صاحب «ضوابط»...
|
آلآقا تهرانی، عبداللَّه
•
(تو 1317 ق)، فقیه و عالم دینى. از احفاد وحید بهبهانى است. در تهران به دنیا آمد. در سال 1344 ق به قم رفت و در خدمت ادیب تهرانى و میرزاى همدانى درس خواند. وى دروس خارج فقه و اصول تحلیلى را از محضر آیتاللَّه حایرى و آیتاللَّه حجت استفاده برد. او از طرف آیتاللَّه حایرى سرپرستى بیمارستان سهامى را كه بیمارستان...
|
آلآقا کرمانشاهی، ابوتراب •
(تو 1319 ق)، فقیه. در كرمانشاه متولد شد. در خاندان اصیل آلآقا پرورش یافت. پس از خواندن مقدمات و ادبیات و متون فقه و اصول به نجف مهاجرت كرد و در محضر آیتاللَّه اصفهانى و آقا ضیاءالدین عراقى تلمذ كرد تا به مدارج عالى رسید. سپس به كرمانشاه بازگشت و به ترویج امور دینى پرداخت.
|
آلاحمد طالقانی، محمدتقی
•
سید محمدتقى (آلاحمد) طالقانى فرزند مرحوم آیتاللَّه حاج سید احمد طالقانى كه به امر زعیم اعظم آیتاللَّه بروجردى رهبرى شیعیان مدینه را به عهده داشتند تولد ایشان در 1325 ق واقع شده و چند سالى در قم تحصیل نموده و بعد به نجف اشرف مهاجرت و از محضر آیتاللَّه اصفهانى و دیگران بهرهمند شده و بر حسب امریه،...
|
آلاشتی سوادکوهی، عباسعلی •
(س سیزدهم ق)، فقیه اصولى. از علماى عصر آقا محمدخان قاجار بود. در جوانى از آلاشت به تهران آمد. بعد از سه سال اقامت در تهران به قزوین رفت و هفت سال در آنجا به درس و بحث پرداخت. آنگاه به عراق رفت و در محضر درس آقا سید على طباطبائى صاحب «ریاض» پانزده سال به تحصیل و تكمیل علم فقه و اصول پرداخت. سرانجام به...
|
آلاشتی سوادکوهی، عبدالباقی
•
(وف بعد از 1311 ق)، فقیه، قاضى و عالم دینى. از بزرگان سوادكوه بود و از جمله عالمان پرهیزكار آن سامان به حساب مىآمد. در محضر ملا محمد اشرفى شاگردى كرد. وى عهدهدار منصب قضا در دیار خود و مرجع دینى مردم سوادكوه بود.
|
آلطاهر، ابوالقاسم •
ابوالقاسم آل طاهر، پس از تكمیل مقدمات و حفظ تمامى قرآن در خونسار نزد اساتید محل به امر مرحوم والد خود به نجف اشرف مهاجرت نموده و چند سالى از محضر علماء و رجال علمى كسب علم و دانش نموده تا به مرتبه اجتهاد رسیده و پس از آن به خونسار مراجعت و به خدمات دینى از ارشاد مردم پرداخته و براى اصلاح دو طائفه بزرگ...
|
آلطیب شوشتری، محمدحسن
•
(تو 1329 ق)، فقیه، مجتهد و ادیب. در شوشتر متولد شد. در محضر عموى خود سید محمدباقر آلطیب علوم مقدماتى را خواند، و نزد پدرش و شیخ محمدكاظم ابن الشیخ سطوح عالى فراگرفت. سپس به دزفول مهاجرت كرد و از محضر شیخ محمدرضا دزفولى در زمینه فقه و اصول و حدیث بهره برد. آنگاه به قم رفت و چند سال در محضر آیتاللَّه...
|
آلطیب شوشتری، محمدحسین •
(1350 -1275 ق)، فقیه اصولى، منجم، ریاضیدان و طبیب. مشهور به آقا سید بزرگ. از فرزندزادگان سید نعمتاللَّه جزایرى است. در شوشتر متولد شد و در محضر آقا سید محمدعلى شیخالاسلام و آقا سید محمدعلى معلم ادبیات و در نزد آقا سید عبدالصمد جزایرى و شیخ عبدالرحیم شوشترى، از شاگردان شیخ مرتضى انصارى، فقه و اصول را...
|
آلطیب، عبدالسلام
•
سید عبدالسلام آلطیب از علماء اعلام معاصر شوشتر است كه در سال 1330 قمرى در شوشتر متولد شده و پس از پرورش در خدمت والد ماجدش به تحصیل پرداخته و مدتها در خدمت برادر معظم له آیتاللَّه آقا سید محمدمهدى آلطیب طابت تربته و مرحوم آیتاللَّه فى العالمین آقاى حاج شیخ محمدكاظم طاب ثراه تلمذ نموده تا به درجه...
|
آلطیب، محمدحسن •
فقیه.
تولد: 29 ذیقعده 1329 ق.، شوشتر.
درگذشت: 25 تیر 1373(6 صفر 1415 ق.)، شوشتر.
آیتالله محمدحسن آلطیب، فرزند آیتالله آقا سید محمد حسین آلطیب معروف به آقا سید بزرگ، پیش از هفت سالگى خواندن و نوشتن را آموخت. سپس تحصیل علوم دینى را آغاز كرد. وى ادبیات و مقدمات را نزد عمویش، آیتالله سید محمدباقر...
|
آلطیب، محمدحسین
•
سید محمدحسن آلطیب بن العالم الجلیل السید محمدمهدى آلطیب از علماء بزرگوار معاصر در شوشتر است.
وى در ماه ذىالعقدة الحرام 1329 قمرى در شوشتر متولد شده و در مهد علم و فضیلت پرورش یافته و دروس مقدماتى را از عموى معظم خود مرحوم آیتاللَّه آقا سید محمدباقر آلطیب خوانده.
و سطوح عالیه را از والد بزرگوارش...
|
آلعصفور، حسن •
(وف 1261 ق)، فقیه. شیخ حسن امامى اخبارى بوشهرى، پس از فوت پدر از بحرین به بوشهر و شیراز رفت و چندى در آنجا بود و سپس به بوشهر بازگشت و در آنجا متوطن شد. وى مرجع اخبارىها و امام جماعت و قاضى و مفتى بود و در همان جا نیز فوت كرد. و در خانهاش مدفون گشت. از آثارش: «الفوائد»؛ «رسالهى عملیه»، در عبادات؛...
|
آلعصفور، حسین
•
(شهادت 1216 ق)، فقیه، محدث، متكلم و شاعر. از سوى مادر نوهى شیخ حسین ماحوزى بود. نزد عمویش یوسف آلعصفور درس خواند. و از او و عموى دیگرش عبدعلى آلعصفور روایت مىكرد. او در شاخوره اقامت داشت و به تدریس و مرجعیت دینى و تحقیق و تألیف اشتغال یافت. از بزرگترین فقهاى اخبارى زمان خود بود، این كه برخى او را...
|
آلعصفور، خلف •
(وف 1208 ق)، فقیه، محدث، متكلم، نویسنده و از عالمان اخبارى. در بحرین متولد شد. پس از فراگیرى علوم به قطیف مهاجرت كرد و در آنجا ساكن شد. پس از چندى به بوشهر رفت. وى نزد عمویش یوسف آلعصفور درس خواند. به پیروى از اندیشههاى اخباریان، تنها سنت (حدیث) را قابل استناد مىدانست و معتقد بود كه قرآن به دلیل این...
|
آلعصفور، سلمان
•
(وف بعد 1261 ق)، عالم و فقیه. ساكن شیراز بود و در آنجا از مراجع مردم فارس به حساب مىآمد. وى پس از درگذشت عمویش شیخ حسن بن حسین در 1261 ق از دنیا رفت. تصانیف بسیارى از وى باقى مانده كه از جمله آنها: «مصارع الشهداء» و مقاتل السعداء، در وفیات ائمه (ع)، در ده هزار بیت؛ «كتاب الزیارات»؛ «وفاة امیرالمؤمنین...
|
آلعصفور، محمد •
(1186 -1112 ق)، عالم، فقیه و محدث. پدر شیخ حسین آلعصفور و برادر شیخ یوسف آلعصفور در ماحوز متولد شد و در بحرین مىزیست. در علم و تقوا مشهور، و در آن سامان عهدهدار امور شرعى و فقهى بود. از شیخ حسین ماحوزى اجازهى روایت داشت. وى قبل از برادرش یوسف آلعصفور در همان سال وفات وى درگذشت. از جمله آثار وى:...
|
آلعصفور، یوسف
•
(1186 -1107 ق)، فقیه، متكلم، محدث، محقق، نویسنده و رجال شناس. از فرزندان احمد بن ابراهیم از شخصیتهاى معروف روحانى و علمى این خاندان بود. وى در شاخورهى بحرین زاده شد و در مكتب خانه و نزد پدر خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را آموخت. هنگام فتنه خوارج در بحرین، و مهاجرت پدرش احمد به قطیف، در شاخوره ماند و...
|
آملی اصفهانی، ابراهیم •
(وف 1098 ق)، محدث، فقیه، اصولى، متكلم و شاعر. نزد پدرش، خلیفه سلطان، كه از علما و دانشمندان بنام عهد خویش بود تلمذ كرد. وى تعلیقات و حواشى بسیارى بر كتابهاى فقهى و كلامى و اصولى نوشت كه بهترین آنها حاشیهاى بر «شرح لمعه»، تا كتاب طهارت، است. او همچنین حواشى متفرقهاى بر كتاب «المدارك» نوشته كه از آنها...
|
آملی، ابوالحسین احمد
•
(421 -333 ق)، فقیه، ادیب، شاعر و محدث. در آمل به دنیا آمد. وى برادر یحیى ملقب به ناطق بالحق و از پیشوایان زیدیهى طبرستان و معاصر صاحب بن عباد بود. و با برادر كوچكتر خود به برادران هارونى معروف بودند. پدر وى شیعهى اثنىعشرى بود و خود او و برادرش نیز نخست داراى این مذهب بودند و بعد از فرقهى زیدیهى...
|
آملی، حیدر •
(720- وف بعد از 782 ق) فقیه و عارف شیعى امامى. وى از نوادگان علویان مازندران بود و به صوفى شهرت داشت. در طلب علم از آمل كه زادگاه وى بود به استرآباد و خراسان و اصفهان رفت. پس از 20 سال به آمل بازگشت و وزیر فخرالدوله پادشاه مازندران شد و به جاه و جلال فراوان رسید. در سى سالگى شور حقیقتجویى در وى پدید...
|
آملی، رکنالدین
•
(860 -800 ق)، ریاضیدان، منجم، فقیه و محدث. سید ركنالدین در آمل متولد شد. چندى در فارس و كرمان و هند به سر برد. وى گذشته از ریاضى و نجوم در فقه و حدیث نیز دست داشت و چون به خاندان مرعشى مازندران پیوسته بود كتابى در شرح احوال دانشمندان این خاندان نوشت. تألیفات دیگر او عبارتاند از: «زیج جامع سعیدى»، در...
|
آملی، محمدتقی •
(1391 -1304 ق)، عارف، حكیم، فقیه و اصولى. در تهران متولد شد. پس از آموختن صرف و نحو و منطق، سطوح فقه و اصول را نزد پدرش و شیخرضا نورى آموخت. درس «شوارق» شیخعلى نورى را نیز دریافت. حكمت و فلسفه را نزد میرزا حسن كرمانشاهى تحصیل كرد و چهار سال از حوزه درس معقول و منقول شیخ عبدالنبى نورى استفاده برد. در...
|
آملی، ملا محمد
•
(1336 -1263 ق)، فقیه و اصولى. از خاندان بنىجوان (جوان ظاهراً نام یكى از شعراى دورهى صفویه است). در آمل به دنیا آمد. پس از تحصیل مقدمات در زادگاهش در هفده سالگى به تهران آمد و نزد میرزا حسن آشتیانى، میرزا ابوالقاسم كلانترى و سید صادق طباطبایى به تحصیل فقه و اصول پرداخت. حكمت و فلسفه را نیز نزد میرزا...
|
آملی، هاشم •
(1371 -1292 ش)، عالم و مدرس. مراحل ابتدایى تحصیلات را در شهر خویش و سطوح را در مدرسه سپهسالار (مدرسه عالى شهید مطهرى كنونى) تهران فراگرفت. براى تكمیل تحصیلات عالیه به قم رفت و نزد آیتاللَّه حائرى، آیتاللَّه حاج میر سید...
|
آوی، ابوالفتوح، احمد
•
(ز 705 ق)، فقیه، محدث و كاتب. وى از شاگردان علامه حلى و فرزندش فخرالمحققین بود و از هر دوى آنان اجازه داشت. علامه حلى در اجازهنامهاش از او تمجید بسیار كرده است. از آثارش استنساخ از نسخه «نهجالبلاغه» سید ابوالرضا فضلاللَّه راوندى و نگارش حواشى بر آن است. از دیگر آثارش شرح «قصیدة العینیة السینائیة»...
|
آیت نجف آبادی، میر سید علی •
عالم مجاهد آيتاللَّه ميرسيد علي آيت نجفآبادي در سال 1247ش (1287ق) در نجف آباد اصفهان به دنيا آمد. ايشان بعد از سن بيست سالگي در اثر حادثهاي، به علم و دانش علاقهمند شد و وارد حوزه علميه اصفهان گرديد. وي در اصفهان از محضر استاداني همچون: سيد محمد فشاركي، سيد ابوالحسن جلوه و سيد مهدي نحوي استفاده برد...
|
آیتاللَّهزاده مازندارانی، محمدباقر
•
(1340 -1263 ش) حاكم شرع و شاعر. وى فرزند شیخمحمد مازندرانى و نوادهى شیخ زینالعابدین مازندرانى بود كه هر دو از مراجع تقلید بودهاند. در كربلا متولد شد. پس از گذراندن مقدمات، تحصیلات عالیه را در خدمت آخوند ملا محمدكاظم خراسانى و شیخالشریعهى اصفهانى تكمیل كرد و موفق به دریافت درجهى اجتهاد گردید. در...
|
آیتاللهی لاری، علیاکبر •
(1381 -1314 ق)، مجتهد و پیشواى دینى. وى از اهالى جهرم بود و ابتدا نزد برادر بزرگتر خویش، آقا سید محمد، و سپس نزد سید عبدالباقى شاگردى كرد، آنگاه از این دو مجتهد و سپس از مراجعى همچون آقا سید ابوالحسن اصفهانى، آقا ضیاى عراقى و حاجآقا حسین قمى اجازهى اجتهاد گرفت. بعد از پدر جانشین وى شد. سالهاى دراز...
|
آیةاللهی، محمدباقر
•
سید محمدباقر بن آیتاللَّه العظمى میر عبدالباقى معروف به (حاج عالم) از دانشمندان معاصر شیراز است.
وى در بیستم ماه شعبان 1322 ق در شهرستان لار متولد شده و پس از خواندن مقدمات در سال 1333 ق منتقل به شیراز و تحصیلات اولیه را تمام و به سطوح پرداخته و پس از تكمیل آن مقدارى از درس خارج مرحوم والدش و نیز آیتاللَّه...
|