ابنلبان اصفهانی، ابومحمد عبداللَّه •
(وف 446 ق)، عالم و فقیه شافعى. در اصفهان به دنیا آمد و در بغداد و مكه اقامت گزید. در اصفهان از مشایخى چون ابنمقرى و ابراهیم بن عبداللَّه بن خرشید قوله و در بغداد از ابوطاهر مخلص حدیث شنید. در فقه شافعى از اصحاب ابوحامد اسفراینى و از مشایخ خطیب بغدادى بود. چندى نیز قاضى ایذه شد. قرآن را در پنج سالگى...
|
ابنمحسد شیرازی، محمود
•
(شهادت 766 ق)، فقیه شیعى. از بزرگان و نامآوران علماى امامیهى روزگار خود بود كه در دمشق اقامت داشت و در مدرسهى ابىعمر آن شهر بود. وى در جنبش ضد شیعى كه در شام روى داد، به همراه تعداد بسیارى از شیعیان شام كشته شد. ابتدا قاضى حنبلى چهل روز وى را زندانى كرد. پس از آن او را نزد قاضى القضات مالكى حاضر...
|
|
|
ابنمشهدی حائری، ابوعبداللَّه محمد
•
(س ششم و هفتم ق)، محدث و فقیه شیعى. از ابنبطریق، ورّام بن ابىفراس، ابنزهره، هبة اللَّه بن نما و ابن شاذان بن جبرئیل قمى حدیث شنید و از همگى آنان اجازهى حدیث گرفت. محدث نورى او را در شمار مشایخ نجیبالدین بن نما آورده است. از آثارش: «بغیة الطالب و ایضاح المناسك لمن هو راغب فى الحج»؛ «مزار كبیر»، معروف...
|
ابنمهزیار اهوازی، ابوالحسن علی •
(وف ح 254 ق)، محدث امامى و فقیه شیعى. وى از یاران امام رضا (ع) و امام محمدتقى (ع) و امام علىالنقى (ع) بود. در اهواز به دنیا آمد و در همان جا نشو و نما یافت. پدرش از مردم دورق خوزستان بود كه نخست آیین مسیحى داشت. به واسطهى حسن بن سعید اهوازى، وى و پسرش، على، نزد امام رضا (ع) رفتند و به دست امام اسلام...
|
ابنمَکّی رازی، حسامالدین، ابوالحسن علی
•
(وف 598 /593 ق)، فقیه حنفى. چندى در حلب مىزیست، سپس به دمشق رفت و تا پایان زندگى در آن شهر ماند. پیكر وى را پس از مرگ در بیرون باب الفرادیس به خاك سپردند. از آثار وى: «سلوة الهموم»؛ «خلاصة الدلائل فى تنقیح المسائل»، كه تكمله و شرحى است بر «مختصر القدورى»، در فروع فقه حنفى.
|
ابننصیر انبردوانی، ابوکامل احمد •
(وف 449 ق)، عالم و فقیه حنفى. از مردم روستاى انبردوان در بخارا بود. وى در مذهب حنفى تعصب مىورزید و دشمن سرسخت شافعیان به شمار مىآمد. از عالمان به انساب به شمار مىرفت. از آثار وى: «المضاهاة والمضافات فى الاسماء والانساب».
|
ابنهارون دشت میشانی، ابوعمرو سهل
•
(وف 215 ق)، حكیم، شاعر، نحوى و لغوى. معروف به بزرگمهر اسلام. وى از مردم دشت میشان بود كه به بصره نقل مكان كرد و در آنجا شهره گشت. و به خدمت هارونالرشید درآمد و تا آنجا اوج گرفت كه به جاى یحیى برمكى برگزیده شد. او همچنین از خادمان خاص مأمون گردید و متصدى خزانةالحكمة و كتابدار مأمون شد. ابنهارون از شعوبیان...
|
ابنهندویه فارسی، ابوعبداللَّه محمد •
(507 -440 ق)، فقیه، محدث و مصنف. در بغداد به شهرت رسید و همان جا مىزیست تا درگذشت و در كنار آرامگاه ابنسریج به خاك سپرده شد. وى داراى تألیفات و مجموعاتى بود.
|
ابنولید قمی، ابوجعفر محمد
•
(وف 343 ق)، فقیه، محدث و رجالشناس شیعى. از محمد بن صفار و سعد بن عبداللَّه اشعرى و دیگران علم آموخت. وى به دقت در شنیدن حدیث شهرت داشت. نجاشى او را ثقه خوانده است. شیخ صدوق، تلعكبرى، ابوالحسین بن ابىجیدوعلى بن حسین بن بابویه از شاگردان وى بودند و از او روایت كردهاند. فرزندش، احمد بن محمد استاد شیخ...
|
ابنکَبَن، جمالالدین محمد •
(842 -776 ق)، شاعر، نویسنده، فقیه و قاضى. نیاكانش از مردم طبرستان بودند. وى در عدن متولد شد و در آنجا نشو و نما یافت و پس از اتمام تحصیلات به تدریس پرداخت، پس از آن مفتى شده و عهدهدار قضاى عدن گردید، و حدود 40 سال به قضاوت مشغول بود. با مردم به مدارا رفتار مىكرد و به داشتن فروتنى، نرمخویى و مایل به...
|
ابنیزداد قمی نیشابوری، ابوالحسن علی
•
(وف 305 ق)، فقیه، محدث و مفسر حنفى. از مردم رى بود. اما مدتى در نیشابور نیز زندگى كرد. از محمد بن شجاع ثَلْجى فقه آموخت و از محمد بن حمید رازى حدیث شنید. ابوبكر احمد بن سعد بن نصر و احمد كاغَدى از او روایت مىكردند. چندى در نیشابور به املاى حدیث مىپرداخت. ابنیزداد در فقه دستى توانا داشت و از مشاهیر...
|
ابهری عماد الدین، عبدالعزیز •
(وف 895 / 843 ق)، محدث و فقیه. در علم حدیث و فقه حنفى و شافعى مهارت داشت. سالها در مدرسهى شاهرخمیرزا و مدرسهى سلطانى و خانقا اخلاصیه به تدریس اشتغال داشت. در اواخر عمر به هند رفت و در ولایات سند از دنیا رفت. ابهرى محدثى برجسته بود و كتابهایى در موضوعات مختلف نگاشت. او همچنین بر بسیارى از كتب حواشى...
|
ابهری، ابوبکر محمد
•
(375 -289 /287 ق)، قاضى، قارى، محدث و فقیه مالكى. در ابهر تولد یافت و ساكن بغداد شد و در آنجا از ابوعمر محمد بن یوسف قاضى و فرزندش ابوالحسین فقه آموخت. و از ابوبكر باغندى و ابوالقاسم بغوى و عبداللَّه بجلى و ابن تمّام بهرانى و محمد اشنانى و دیگران در عراق و شام و جزیره حدیث شنید. دارقطنى از او حدیث نقل...
|
ابهری، شمسالدین •
حاج سید شمسالدین بن السید الجلیل السید اسدالله موسوى ابهرى كه از ذرارى حضرت موسى بن جعفر علیهماالسلام و از علماء مبرز معاصرین بوده است در تهران وى در سال 1324 قمرى در ابهر متولد شده پس از تحصیل سطوح در قزوین در سال 1349 قمرى ببلده طیبه قم عزیمت نموده و در حوزه درس اساتید بزرگ بالاخص مرحوم آیهالله حایرى...
|
ابواسحاق، ابراهیم
•
شیخ ابواسحق ابراهیم صاحب مقامات عالیه بوده گویند هنوز به حد بلوغ نرسیده جامع علوم شرعى و دینى گشته چهل و چهار كتاب تصنیف كرده از جمله كتابى در فقه مسمى به مهذب در چهار مجلد. در سال 479 ق در عصر خلافت المقتدى بامر اللَّه به بغداد آمده و در آنجا وفات و مدفون شده است.
|
ابوالسعادات •
اسعد بن عبدالقاهر بن اسعد اصفهانى
از اجلّه ی علما و فقهاى قرن هفتم هجرى، و از مشایخ روایت سید رضى الدین على بن طاوس است.
كتب زیر از اوست:
1- اكسیر السعادتین 2- توجیه السؤالات 3- جامع الدلائل و مجمع الفضائل، در امامت كه آن را منبع الدلائل نیز نوشتهاند 4- رشح الولاء (رشح الوفاء) در شرح دعاى صنمى قریش،...
|
ابوترابی علوی، محمد
•
سید محمد ابوترابى علوى فرزند آیتاللَّه حاج سید محمدباقر بن العالم الجلیل آسید ابوتراب قزوینى از علماء و ائمه جماعت معاصر قزوین بودند
تولد ایشان در سال 1316 قمرى در دارالسلطنه قزوین واقع شده و پس از دو سال در خدمت والد خود به عتبات عالیات مشرف و مدت 15 سال در تحت مراقبت چنان پدرى كه مظهر قدس و ورع و...
|
ابوترابی، ابوتراب •
و اما والد ماجدشان مرحوم آیتاللَّه آقا سید ابوتراب ابوترابى فرزند مرلَّه آقا سید حسین فرزند آقا سید ابوتراب كه از جمله مبرزین شاگردان مرحوم آیتاللَّه حاج شیخ مرتضى انصارى رضواناللَّهعلیهم بوده و ترجمه وى در تراجم مربوطه مضبوط است نامبرده در قزوین در سال یك هزار و سیصد و نه هجرى متولد شده در دوران...
|
ابوترابی، عباس
•
سید عباس بن آیتاللَّه حاج سید ابوتراب بن العالم الجلیل السید بن آیتاللَّه حاج سید ابوتراب ابوترابى از علماء معاصر شهرستان قزوین است. تولدش در قزوین واقع شده و بعد از دریافت گواهینامه ششم ابتدائى به امر پدرش در شهرستان قزوین شروع به تحصیل علوم دینى نموده بعد از تكمیل ادبیات و اشتغال به فقه و اصول با...
|
ابوحنیفه صغیر، ابوجعفر محمد •
(وف 362 ق)، فقیه حنفى. وى در هندوان بلخ به دنیا آمد. از محمد بن عقیل بلخى حدیث شنید و از ابوبكر محمد بن ابىسعید فقه آموخت. ابوجعفر از اكابر فقهاى حنفیه است. وى را به دلیل تبحرى كه در فقاهت داشت ابوحنیفه صغیر مىگفتند. در بلخ به نقل حدیث مىپرداخت و مشكلات فقهى را به مرحلهى بیان مىآورد. وى در بخارا...
|
ابوحنیفه نعمان
•
(150 -80 ق)، فقیه، محدث، مؤسس مذهب حنفیه و متكلم. مشهور به امام اصحاب راى و امام اعظم. نژاد ایرانى داشت. جدّ وى از موالى تیم بود كه از كابل به كوفه آورده شده بود. ابوحنیفه در كوفه متولد شد، و مدتى به تجارت خز مشغول بود. وى از شاگردان امام باقر (ع) و امام صادق (ع) و حّماد بن ابىسلیمان و عطاء بن ابىرباح...
|
ابویعقوب همدانی، یوسف •
(535 -466 /440 ق)، صوفى، فقیه و محدث. ملقب به شیخ الاسلام. در بوزنجرد نزدیك همدان متولد شد. وى شخصیت برجستهاى در تاریخ تصوف ایران و آسیاى مركزى بود. ابویعقوب نخستین كس از خواجگان، یعنى سلسلهاى از مشایخ ماوراء النهر است، كه طریقت نقشبندى و یسوى از میان آنان برخاست. در 18 سالگى به بغداد رفت و در آنجا...
|
ابیوردی، حسام الدین، ابومحمد حسن
•
(816 -761 ق)، دانشمند، فقیه و خطیب شافعى. اصل وى از سرخس بود ولى در ابیورد تولد یافت و همان جا نشو و نما كرد. وى شاگرد ملا سعدالدین تفتازانى بود. به بغداد رفت و بعد از ان به اصفهان، و در این شهر به تحصیل علوم ریاضى پرداخت. ابیوردى در مكه سكومت گزید و در آخر عمر راهى یمن شد و در آنجا مجلس درس دایر كرد....
|
احدی، کاظم •
سید كاظم بن العالم الجلیل آقا سید محمد احدى رشتى از علماء ابرار و ائمه جماعت اخیار معاصر رشت مىباشند.
وى در سال 1327 قمرى در رشت متولد شده و در حجر تربیت والد ماجدش كه از علماء بزرگ رشت بودند پرورش یافته و پس از خواندن مقدمات و قسمتى از سطوح در زمان مرحوم آیتاللَّه حایرى به قم آمده و از محضر آیات...
|
احرار، عبیدالله
•
خواجه ناصر الدين عييد الله بن محمود بن شهاب الدين سمرقندي مشهور به عبيد الله احرار در سال 806 در روستاي كو ماگران در نزديكي سمرقند وبنا به قول برخي در روستاي باغستان در تاشكند در خانواده مردي صوفي مسلك متولد شد .و در شهر چاچ (تاشكند )مشغول به تحصيل شد و سفرهايي به بخارا و سمرقند و در آنجا حلقه ارادت...
|
احمدی شاهرودی، احمدعلی •
عالم علوم دینى.
تولد: 1305(1346 ق.)، میامى (در نزدیكى شاهرود).
درگذشت: 25 شعبان 1417 ق.
آیتالله احمدعلى احمدى شاهرودى، فرزند آیتالله محمدحسن احمدى، یكى از علماى بنام و مشهور منطقه و جدش آیتالله آقا شیخ احمد نیز از علما و زهاد بود. ایشان به تحصیل علوم دینى روى آورد و مقدمات را نزد پدر بزرگوارش فراگرفت....
|
احمدی شاهرودی، علیاصغر
•
متولد: 1342 ه.ق
متوفى: 1411 ه.ق
علىاصغر شهید احمدى شاهرودى فرزند آیتاللَّه حاج شیخ محمدتقى احمدى مغزى شاهرودى از افاضل دانشمندان معاصر نجف اشرف بودهاند.
ایشان در سال 1342 قمرى برابر 1302 شمسى در یكى از مضافات شاهرود به نام مغز به دنیا آمده و در بیت علم و دانش و دامن پدرى چون حاج شیخ محمدتقى شاهرودى...
|
احمدیان، محمدعلی •
عالم علوم دینى.
تولد: 1300(1340 ق.)، نجفآباد.
درگذشت: 18 فروردین 1367(28 ذیقعدة 1417 ق.).
آیتالله حاج شیخ محمدعلى احمدیان نجفآبادى پس از گذران دوران كودكى به فراگیرى قرآن مجید، ادبیات فارسى و حساب و هندسه پرداخت. در پانزده سالگى به اصفهان رفت و در محضر اساتید وقت به آموختن ادبیات (سیوطى، مغنى،...
|
اخباری نیشابوری اکبرآبادی، جمالالدین، ابواحمد محمد
•
(1178- مقتول 1232 ق)، متكلم، فقیه، محدث و شاعر. مشهور به محدث اخبارى و به خاطر پدر نیشابورىاش مشهور به محدث نیشابورى است. در اكبرآباد هند به دنیا آمد. در 1198 ق از هند به زبارت خانه خدا رفت و در بازگشت در نجف و كربلا و كاظمین براى تحصیل علوم دینى اقامت گزید و در كلام و الهیات و فقه و دیگر علوم تبحر...
|