آقا خان کرمانی، عبدالحسین •
(1270- مقتول 1314 ق)، نویسنده، مترجم، روزنامهنگار و شاعر. وى نوهى دخترى مظفر علیشاه كرمانى بود و در كرمان به دنیا آمد. پس از فراگیرى صرف و نحو و معانى و بیان به تكمیل ادبیات، ریاضیات و حكمت الهى كوشید. میرزا عبدالحسین در حدود 1302 ق همراه شیخ احمد روحى به اصفهان مهاجرت كرد و از آنجا به تهران آمد و...
|
آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن
•
(1289 -1293 ق)، كتاب شناس، محقق، فقیه و محدث شیعى. آقا بزرگ تحصیلات مقدماتى خود را در تهران در مدارس دانگى و پامنار و فخریه آغاز كرد و ادبیات و فقه و اصول و منطق آموخت و در 1315 ق عازم نجف شد و نزد حاج میرزا حسین محدث نورى تحصیل علم حدیث كرد. و در حوزه درس آخوند ملا كاظم خراسانى، شریعت اصفهانى، سید محمدكاظم...
|
آقاسردار، نجف قلی •
(تو 1303 ق)، مورخ و مترجم. وى پس از پایان تحصیلات ابتدایى و مقدمات براى ادامهى تحصیلات به بیروت رفته و از آنجا به فرانسه رهسپار شد. مدتى براى تكمیل انگلیسى در لندن صرف وقت كرده در بازگشت وارد خدمت وزارت دارایى شده و یك دوره نیز به وكالت مجلس انتخاب شد. وى از شاگردان فرصتالدوله شیرازى صاحب «آثار عجم»...
|
آقاسی، محمدرضا
•
محمّدرضا آقاسی هستم. فرزند ششم یک خانواده ی مذهبی.24 فروردین سال 1338 در منزل پدری مان، واقع در تهران، خیابان خیّام، پشت امامزاده سیّد نصرالدین، به دنیا آمدم. مرحوم پدرم، با آنکه سوادی به آن صورت نداشت، امّا قاری قرآن بود...
|
آقاگلزاده، فردوس •
فردوس آقاگلزاده در سال 1335 به دنيا آمد. وي پس از اتمام دوره دبيرستان، وارد دانشگاه علامه طباطبايي شد و در رشته زبان و ادبيات انگليسي به تحصيل پرداخت. او تحصيلات مقطع كارشناسي ارشد و دكتري را در رشته زبان شناسي همگاني از...
|
آقانجفی قوچانی، سید حسن، محمدحسن
•
(1363 -1295 ق)، فقیه، حكیم و ادیب. در خسرویهى قوچان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در قوچان، سبزوار و مشهد به پایان رسانید و در بیست سالگى به اصفهان رفت و نزد آخوند كاشانى و میرزا جهانگیرخان قشقایى حكمت و فلسفه و نزد آخوند شیخ عبدالكریم گزى، و سید محمدباقر درچهاى فقه و اصول خواند. سپس از اصفهان به...
|
آل احمد، جلال الدین •
جلال الدین سادات آل احمد، معروف به جلال آل احمد، فرزند سید احمد حسینی طالقانی در محله سید نصرالدین از محله های قدیمی شهر تهران به دنیا آمد، او در سال 1302 پس از هفت دختر متولد شد و نهمین فرزند پدر و دومین پسر خانواده بود.
پدرش...
|
آل بحرالعلوم، ابراهیم
•
(1320 /1319 -1248 ق)، فقیه، ادیب و شاعر. در نجف به دنیا آمد. تفسیر و فقه و اصول و كلام و ادبیات را از پدر آموخت. از او به عنوان شاعر كبیر آل بحرالعلوم یاد شده است. مناعت طبع او مورد ستایش همگان بود. شیخ محمد سماوى نجفى صاحب كتاب «الطلیعة» و شیخ عبدالمحسن كاظمى و شیخ عبدالحسین خیاط نجفى از شاگردان وى...
|
آل بحرالعلوم، حسن •
(1355 -1282 ق)، عالم، مورخ، ادیب و شاعر. در نجف به دنیا آمد. ادبیات و مقدمات علوم را نزد پدر آموخت. فقه و اصول را نزد سید محمدكاظم یزدى و شیخ الشریعة اصفهانى و شیخ عبداللَّه مازندرانى فراگرفت. بیشترین شهرت او در شعر و ادب و تاریخ است. او همچون پدرش شاعرى توانمند بود. از آثارش: «التاریخ المنظوم»، حدود...
|
آل بحرالعلوم، حسین
•
(1306 -1221 ق)، فقیه، اصولى، متكلم، ادیب و شاعر. در نجفزاده شد و همان جا نشو و نما یافت و مراحل علمى را پیمود. فقه و اصول و كلام را نزد شیخ حسن فرزند شیخ جعفر كاشف الغطاء و شریف العلماء مازندرانى و شیخ مرتضى انصارى و شیخ محمدحسن نجفى صاحب «جواهر» آموخت. وى از صاحب «جواهر» به دریافت اجازه نایل شد. كتاب...
|
آل بحرالعلوم، محسن •
(ح 1318 -1247 ق)، فقیه، اصولى و ادیب. نزد پدرش و عمویش، سید على صاحب «البرهان القاطع»، و شیخ مرتضى انصارى و میرزا حسن شیرازى فقه و اصول خواند. او داراى دقت نظر بود. او را آثارى در فقه و اصول است و چندین رساله تصنیف كرده است.
|
آل بحرالعلوم، محمدصادق
•
(س چهارم ق)، فقیه، اصولى، ادیب و شاعر. در نجف متولد شد. تحت نظارت پدر مقدمات علوم را فراگرفت. و سطوح عالى فقه و اصول را نزد میرزاى نایینى و سید ابوالحسن اصفهانى و سید محسن قزوینى، و تفسیر را نزد بلاغى و علم حدیث و درایه را نزد شیخ ابوتراب خوانسارى آموخت. و از نایینى و شیخ آقا بزرگ تهرانى و سید محسن امین...
|
آل بحرالعلوم، میرعلی •
(وف 1315 ق)، فقیه و نحوى. در علم و تقوا به درجه كمال رسید. در زمان حیات پدرش از دنیا رفت. پدرش در آخر رساله ولایت در كتاب «بلغة الفقیه» از او تمجید نموده و او را غواص دریاى فقه خوانده است. از آثارش: كتاب «كشف الاسرار فى شرح الاظهار»، درنحو.
|
آل داوود, علی
•
خلاصه : سيدعلي آل داوود در سال 1331 در شهر خور بيابانك به دنيا آمد. تحصيلات متوسطه تا سال پنجم دبيرستان را در زادگاهش سپري كرد و سال آخر را در شهر اصفهان به پايان رسانيد، به تهران آمد و در رشته حقوق سياسي در دانشگاه تهران مدرك ليسانس گرفت. سپس تحصيل در مقطع فوق ليسانس رشته جامعه شناسي را در دانشگاه تهران...
|
آل طالقانی، محمود •
(1319 -1248 ق)، ادیب، فقیه و عارف. در نجف به دنیا آمد. مقدمات را در خدمت برادر خویش، سید هاشم، فراگرفت و ادبیات را در محضر شیخ احمد قفطان خواند. سپس به مجالس درس شیخ انصارى و شیخ مهدى آل كاشف الغطاء و میرزاى شیرازى حاضر شد، تا در فقه و اصول به اجتهاد رسید. در اخلاق نیز مدتى نزد ملا حسینقلى همدانى رفت...
|
آلطیب شوشتری، محمدحسن
•
(تو 1329 ق)، فقیه، مجتهد و ادیب. در شوشتر متولد شد. در محضر عموى خود سید محمدباقر آلطیب علوم مقدماتى را خواند، و نزد پدرش و شیخ محمدكاظم ابن الشیخ سطوح عالى فراگرفت. سپس به دزفول مهاجرت كرد و از محضر شیخ محمدرضا دزفولى در زمینه فقه و اصول و حدیث بهره برد. آنگاه به قم رفت و چند سال در محضر آیتاللَّه...
|
آلعصفور، یوسف •
(1186 -1107 ق)، فقیه، متكلم، محدث، محقق، نویسنده و رجال شناس. از فرزندان احمد بن ابراهیم از شخصیتهاى معروف روحانى و علمى این خاندان بود. وى در شاخورهى بحرین زاده شد و در مكتب خانه و نزد پدر خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را آموخت. هنگام فتنه خوارج در بحرین، و مهاجرت پدرش احمد به قطیف، در شاخوره ماند و...
|
آملی، ابراهیم
•
(س چهاردهم ق)، كاتب. ملقب به صدرالكتاب. یك نسخهى دیوان رودكى به قلم كتابت جلى متوسط به خط وى موجود است كه در تهران چاپ شده است.
|
آملی، ابوالحسین احمد •
(421 -333 ق)، فقیه، ادیب، شاعر و محدث. در آمل به دنیا آمد. وى برادر یحیى ملقب به ناطق بالحق و از پیشوایان زیدیهى طبرستان و معاصر صاحب بن عباد بود. و با برادر كوچكتر خود به برادران هارونى معروف بودند. پدر وى شیعهى اثنىعشرى بود و خود او و برادرش نیز نخست داراى این مذهب بودند و بعد از فرقهى زیدیهى...
|
آملی، محمدسلیم
•
(س دوازدهم ق)، شارح و مترجم. وى «دعاى مشلول» را شرح و ترجمه كرده است. این كتاب همراه «ترجمة دعاء السمات» علامه مجلسى كه در حدود 1000 سطر است با خط یك نویسنده گردآورى شده است.
|
آموزگار یگانه، ژاله •
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: فرهنگ و زبانهاى باستان، دانشكده: ادبیات و علوم انسانى، دانشگاه: تهران
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
كارشناسى ادبیات فارسى از دانشگاه تبریز، دكتراى فرهنگ و زبانهاى باستانى از مدرسه مطالعات عالى سوربن پاریس در سال 1346.
مرتبه علمى:
دانشیار دانشكده ادبیات...
|
آموزگار، جهانگیر
•
(تو 1298 ق)، نویسنده و مترجم. پسر حبیباللَّه آموزگار در اصطهبانات فارس متولد شد. در رشتهى اقتصاد و ادبیات به اخذ مدرك كارشناسى نایل شد. براى تكمیل تحصیل به آمریكا رفت و دكتراى خود را در هر دو رشته گرفت. پس از بازگشت به ایران مشاور اقتصادى شد. ولى مجدداً به آمریكا رفت و به تدریس در دانشگاه مشغول شد....
|
آنتونى ترولوپ •
«آنتونى ترولوپ»Anthony Trollope نويسنده مشهور بريتانيايى است كه توانست تصويرى واقع گرايانه از جامعه خود ترسيم كند. او بهترين داستان هاى خود را در بستر شهرى خيالى در انگلستان به نام «بارست شاير» Barsetshire خلق كرد. او در اتوبيوگرافى اى كه به رشته تحرير درآورده، مى نويسد: «مهمترين رسالت يك رمان نويس،...
|
آندرسن، هانس کریستین
•
«هانس کریستین آندرسن HANS-CHRISTIAN-ANDERSEN » در دوم آوریل ۱۸۰۵ در کلبه محقری در جزیره «فیونی» دانمارک از پدری کفش دوز و بسیار تهیدست متولد گردید و در چهارم اوت ۱۸۷۵ درگذشت. با وجود ظلمت فقر هنوز نوری از شادی در آن کلبه...
|
آهی، مجید •
فرزند میرزا ابوالقاسم خان در 1265 متولد شد. بعد از انجام تحصیلات ابتدائى و متوسطه به كمك عموى خود كه منشى سفارت روسیه در تهران بود، براى ادامهى تحصیلات به پطرزبورگ رفت و در آنجا مجدداً دورهى متوسطه و عالى را در رشتهى حقوق به پایان رسانید. پس از مراجعت به ایران چندى در وزارت امور خارجه مصدر خدماتى...
|
آهی، مهری
•
مدرس، ادیب.
تولد تهران.
درگذشت: اسفند 1366.
مهرى آهى، فرزند مجید، تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در مدرسهى ژاندارك تهران به پایان رسانید و در سال 1310 در رشتهى زبان و ادبیات فارسى از دانشگاه فارغالتحصیل شد. در سال 1311 پدرش به سفارت كبیر ایران در اتحاد حماهیر شوروى منصوب گردید و مهرى آهى همراه پدر...
|
آوانسی ماسئیان •
(1310 -1242 ش)، مترجم. آوانسى یا هوانس خان ماسئیان ملقب به عمادالوزاره و بعد ملقب به مساعدالسلطنه از ارامنهى ایران بود كه در تهران متولد شد. پس از اتمام تحصیلات در تهران و پاریس در ادارهى انطباعات و دارالترجمهى دولتى به عنوان مترجم زبان انگلیسى و فرانسه مشغول به كار شد. مدتى نائب اول سفارت ایران در...
|
آوی، ابوالفتوح، احمد
•
(ز 705 ق)، فقیه، محدث و كاتب. وى از شاگردان علامه حلى و فرزندش فخرالمحققین بود و از هر دوى آنان اجازه داشت. علامه حلى در اجازهنامهاش از او تمجید بسیار كرده است. از آثارش استنساخ از نسخه «نهجالبلاغه» سید ابوالرضا فضلاللَّه راوندى و نگارش حواشى بر آن است. از دیگر آثارش شرح «قصیدة العینیة السینائیة»...
|
آوی، تاج الدین، ابوالفضل محمد •
(شهادت 711 ق)، ادیب، عالم و پیشواى مذهبى. اصل او از آوه و محل تولدش كوفه و محل نشو و نماى او نجف است. در آغاز كار واعظ بود. سلطان محمد اولجاتیو به او عقیده بست و مقام ریاست نقیبان همه بلاد اسلامى را به وى سپرد. رشیدالدین وزیر به دشمنى وى برخاست و با گرد كردن مخالفین و تطمیع سید جلالالدین ابراهیم بن...
|
آوی، حسین
•
(ز 729 ق)، مترجم. از زندگى او اطلاع چندانى در دست نیست اما از اشارهاى كه به زندگى خود در كتاب ترجمهى «محاسن اصفهان» كرده معلوم مىشود كه در اصل از سادات آوه- آبه كنونى بین قزوین و همدان- بوده است. در جوانى به كاشان و از آنجا به اصفهان سفر كرد در آن شهر مقیم شد و با بزرگان و متنفذین آن شهر همچون افراد...
|