اصفهانی، عماد •
ابوعبدالله محمدبن صفىالدین ابى الفرج محمدبن حامدبن محمد [بن عبدالله] بن على بن محمود كاتب اصفهانى.
ادیب كاتب، و فقیه شافعى، معروف به [كاتب اصفهانى، عماد كاتب و] ابن اخى عزیز، در شعبان 519 در اصفهان متولد، و در اصفهان و بغداد تحصیل نموده، سالها در نظامیهى بغداد به كسب علوم پرداخته، در شام به وزارت...
|
اصفهانی، عیسی بن محمد علی
•
از فضلاى قرن 13، و مؤلف كتاب «اسرار الانوار» فارسى، در حكایات اخلاقى و مواعظ، در بیست باب. تاریخ تألیف یا كتابت 1215 مىباشد. از مطالعهى كتاب معلوم مىشود كه مؤلف را از علم و دانش بهرهى زیادى نبوده است.
|
اصفهانی، محمد بن حسن بن محمد •
عالم فاضل، از علماى اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم هجرى در اصفهان است. مجموعهاى از كتب مربوط به نماز جمعه را كه تاریخ برخى از آنها 1010 مىباشد جمعآورى نموده است.
|
اصفهانی، محمد حسن
•
ابن محمد، از شاگردان وحید بهبهانى است. در سال 1216 به ایران مهاجرت نموده، و چندین سال در كرمانشاه ساكن، و سپس به اصفهان منتقل شده، و در این شهر از جمله اعلام به شمار مىرفته.
كتب زیر از اوست:
1- انوار البصائر، در انواع علوم، در 12 مجلّد 2- الرسالة المعادیّه، به فارسى 3- زبدة الرجال؛ و غیره.
|
اصفهانی، ناصر الدین خسرو •
ادیب شاعر، مؤلف سعادتنامهى منظوم، متوفى به سال 731. به طورى كه در كشف الظنون گفته، و ظاهر عبارت آن است كه او غیر از ناصر خسرو علوى قبادیانى متوفى به سال 481 باشد، و این غلط است، و كتاب نامبرده از ناصر خسرو علوى است، و وى اصفهانى نمىباشد، و برخى از تذكرهنویسان مانند آذر و دیگران كه وى را اصفهانى نوشتهاند...
|
اطروش، ناصرالحق، ابومحمدحسن
•
(304/302 -230/225 ق)، مفسر، متكلم، فقیه، محدث، ادیب و شاعر شیعى. مشهور به ناصر كبیر. جد مادرى شریف رضى و شریف مرتضى است. شیخ طوسى او را در شمار اصحاب امام هادى (ع) آورده است. حاكم طبرستان بود و از این رو كه بر اثر اصابت شمشیرى در نبردگاه كر شده بود به اطروش خوانده مىشد. وى در فقه و دین علامه بود و در...
|
اعتصامی، پروین •
پروين اعتصامي ، دختر يوسف اعتصامي آشتياني ( اعتصام الملك ) ، در سال 1285 هجري شمسي در تبريز از مادر زاده شد. او تحصيلات خود را در كالج آمريكايي به پايان رساند و به اخذ گواهينامه ي دوره ي متوسطه نائل آمد و در جشن فارغ التحصيلي...
|
اعتضادالسلطنه
•
علىقلى میرزا (و. 1234- ف. 1298 ه.ق.). پسر فتحعلى شاه. وى پس از فوت محمد شاه قاجار (1250) در تهران تا ورود ناصرالدین شاه پیشكار مهدعلیا مادر او بود. در 1272 لقب اعتضادالسلطنه گرفت. در 1274 ریاست دارالفنون را داشت. در 1275 اولین خط تلگراف بین تهران و سلطانیه را به اتمام رسانید و وزیر علوم شد و بعدها ریاست...
|
اعتماد السلطنه صنیع الملک، محمدحسن •
(1313 -1259 ق)، نویسنده، مترجم و روزنامهنگار. ملقب به صنیعالدوله و موتمنالسلطنه. از شاگردان دورهى اول رشتهى نظام مدرسهى دارالفنون بود و در سن شانزده سالگى به منصب سرهنگى ارتقاء یافت و به ریاست قشون و نیابت حكومتهاى خوزستان و لرستان منصوب و پس از آن معاون وزارت عدلیه شد. اعتمادالسلطنه ضمن این كه...
|
اعرج نیشابوری، نظامالدین حسن
•
(س هشتم ق)، عالم دینى، مفسر، عارف و ادیب. معروف به نظام نیشابورى و نظام اعرج. او را از علماى عامه دانستهاند و بعضى به او نسبت تشیع دادهاند. اصلش از قم و ساكن نیشابور و به آوردهى برخى از مآخذ اصلش از نیشابور و ساكن قم بود. وى از شاگردان قطبالدین محمد بن مسعود شیرازى به شمار مىآمد. در پارهاى از منابع...
|
افتخار الحکما، عیسی •
فرزند میرزا موسى خان ناظم الاطباء، ادیب كامل، و شاعر فاضل، و طبیب حاذق، از خاندان علم و حكمت، در 20 ماه صفر سال 1320 در طهران وفات یافته، در ایوان مقبرهى ناصرالدین شاه مدفون گردید.
ماده تاریخ وفاتش این است:
پوشید سیه چه شارق اندر تاریخ
سوسن ز عزاى میرزا عیسى خان
|
افخمی، علی
•
دكتر علي افخمي، زبان شناس و استاد دانشگاه، سال ۱۳۳۱ در اقدا از توابع يزد. بعد از پايان دوره ابتدايي و ديپلم متوسطه از سال ۱۳۵۱ در رشته زبان و ادبيات انگليسي وارد دانشگاه تبريز شد. دوره ليسانس را در سال ۱۳۵۴ با موفقيت به پايان برد و بعد از يادگيري زبان انگليسي در سال ۱۳۵۸ تصميم گرفت كه زبان فرانسه را...
|
افسر اصفهانی، عبدالرحیم •
(وف بعد از 1305 ق)، خطاط، ادیب و شاعر، متخلص به افسر. وى پزشكى نیز مىدانسته اما به این حرفه اشتغال نداشته است. بنا به گفتهى جلالالدین همایى در مقدمهى «دیوان» طرب: طرب در خط، ارشد شاگردان میرزا عبدالرحیم افسر شاعر خوشنویس معروف است كه وفاتش علىالتحقیق بعد از سنهى 1308 و به بعض احتمالات در سال 1315...
|
افسر کرمانی، مهدیقلی
•
(1300 -1259 ق)، ادیب، خطاط و شاعر، متخلص به افسر. ملقب به افسر الشعراء. وى در كرمان به دنیا آمد و در این شهر تحصیل كرد. در حكمت و منطق سرآمد سخنوران عصر خود گشت بطورى كه ناصرالدین شاه وى را به حضور پذیرفت و او را به افسرالشعرا ملقب ساخت. افسر در حسن خط ممتاز بود و نثر را به شیوهى قایممقام نیكو مىنوشت....
|
افشار شیرازی، احمد •
مدرس.
درگذشت: 1363.
احمد افشار شیرازى در انجمن ادبى كه در دبیرستان فیروز بهرام تشكیل مىشد، حضور مىیافت. همچنین در جلسات انجمن ایران شناسى كه ابراهیم پوردود تأسیس كرده بود، نیز حاضر مىشد. وى كتابشناس بود و چندین بار براى گذراندن زندگى مجبور شد كه بخشهایى از كتابخانهى خود را به كتابخانههاى مجلس...
|
افشار یزدی، محمود
•
شاعر، محقق، ادیب.
تولد: 1313 (1272 ق.)، یزد.
درگذشت: 28 آذر 1362، تهران.
دكتر محمود افشار یزدى، فرزند محمدصادق، در سن سیزده سالگى مادر خود را از دست داد و به این سبب براى تصحیل به نزد عمویش در هند اعزام شد و این شخص كه سالیان دراز ریاست انجمن ایرانیان مقیم بمبئى با او بود در آن شهر به ترویج و گسترش...
|
افشار، ایرج •
زندگینامه: در سال 1304 در تهران متولد شد فرزند برومند «دكتر محمود افشار» تربيتيافته خاندان ادب و سياست است. تحصيلات خود را در رشته حقوق به پايان رسانيد و دورة دكتري را نيز ديده است.
افشار از ذخاير ادبي و علمي كشور شمرده...
|
افشار، خداوردی
•
فرزند محمد قاسم. از اجلاى شاگردان مولى عبدالله تستر، و معاصر با مجلسى بوده، كتابى در رجال به نام «زبدة الرجال» تألیف نموده، و در آن اسامى مجهولان را اسقاط نموده است.
و در فضل و كمال او كافى است كه در خانوادهاى به مقام سامى علم و كمال رسیده كه در بین آنها اهل فضلى وجود نداشته است.
|
اقبال آشتیانی، عباس •
(1334 -1277 ش)، ادیب، مورخ و روزنامهنگار. در خانوادهاى پیشهور و تهیدست به دنیا آمد. در كودكى شاگرد درودگر بود اما میل به تحصیل سبب شد كه در ضمن كار به مكتب رفته، مقدمات علوم را در زادگاه خود فراگیرد. در سال 1328 ق به تهران...
|
اقبال مازندرانی، علیقلی
•
(س سیزدهم ق)، ادیب و شاعر. از اهالى چلاو مازندران بود. در نظم و نثر عربى و فارسى دست داشت. مدتى در خدمت محمدقلى میرزا ملكآرا، والى مازندارن بود. سپس به خدمت شاهزاده محمدعلى میرزا درآمد و در زمان وى نزد طهماسب میراز منصب دبیرى یافت. در زادگاه خود كشته و به چاهى انداخته شد. قاتل و علت قتل نیز معلوم نشد....
|
اقبال یغمایی •
مرحوم اقبال يغمايي نويسنده و مترجم دانشمند معاصر بود . او دانش آموخته دانشسراي سابق بوده وبه امر معلمي اشتغال داشت . وي همچنين دربنياد فرهنگ ايران نيز فعاليت داشت . يغمايي آثار بسياري به يادگار گذاشته است .
گروه : علوم انساني
رشته : زبان و ادبيات فارسي
والدين و انساب : اقبال يغمايي فرزند شادروان اسد...
|
البارودی، محمود سامی
•
محمود سامی بارودی :( شاعر دوره نهضت ) (1255 – 1322 ه)
محمود سامی البارودی در قاهره متولد شد . پدرش نسبت به ممالیک چرکسی برجی می رسانید . محمود هفت ساله بود که پدرش را از دست داد . یکی از خویشاوندان به تعلیم او همت گماشت...
|
الشابی، ابوالقاسم •
ابوالقاسم الشابی : (شاعر انقلابی )
شابی شاعر انقلابی و دردمند تونسی است که تنهاترین تنهائیهایش غم واندوه اوست و قلبش اکنده از عشق و محبت است و انچه دروجود او موج می زند دوستس او به مردم است . او بیشتر از آنکه نگران...
|
الفت اصفهانی، محمدباقر
•
(1343 -1262 ش)، عالم، ادیب، روزنامهنگار و شاعر، متخلص به الفت. در اصفهان متولد شد. پس از فراگیرى فلسفه و حدیث و عرفان، به آموختن ریاضیات قدیم و جدید و سپس زبان فرانسه روى آورد. در فرقهشناسى و فلسفه و تاریخ نیز استاد بود. به نجف رفت و در حوزهى درس آخوند ملا محمدكاظم خراسانى و شیخ الشریعهى اصفهانى...
|
النور، حلیم •
سید حلیم النور
محل تولد : عراق
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1348/1/1
زندگینامه علمی
اینجانب سید حلیم النور طلبه عراقی در سال 1371 به ایران آمده و در حوزه مشغول به تحصیل علوم حوزوی و دینی شدم. فعالیت تبلیغی...
|
الهی قمشه ای، حسین
•
حسين محي الدين الهي قمشه اي فرزند چهارم استاد فقيد مهدي الهي قمشه اي و خانم طيبه تربتي در دي ماه 1318 (ژانويه 1940) در تهران به دنيا آمد. تحصيلات ابتدائي، متوسطه و دانشگاهي را به ترتيب در دبستان دانش، دبيرستان مروي و دانشکده...
|
الکات، لوئيسا میل •
«الكات» نويسنده زن مشهور آمريكايى است كه در زمينه كودكان، داستان هاى متعددى به چاپ رساند كه در ميان آنها «زنان كوچك» به موفقيتى جهانى دست يافت و شهرت را براى «الكات» به ارمغان آورد. «الكات» ماده اوليه رمان هاى خود را چه در مسير داستانى و چه در شخصيت پردازى بيشتر از خانواده خود و اجتماعى كه در آن بزرگ...
|
امام الحرمین، محمد
•
(وف 1305 -1302 ق)، عالم شیعى، فقیه، ادیب، لغوى، نحوى و شاعر. داراى حافظهاى قوى و خط نیكو بود. در كاظمین ادبیات را آموخت و در علوم مختلف كامل شد. از شاگردان شیخ مرتضى انصارى بود. و از بزرگان علماى اعلام همچون شیخ انصارى و میر سید على شوشترى داراى اجازه بود. میرزامحمد در كاظمین به قضاوت منصوب و از جانب...
|
امام جمعه، جلالالدین •
درگذشت: آبان 1356.
جلالالدین امام جمعه محقق لهجههاى خوزستان بود. از جمله آثار اوست: مثلهاى شوشترى و برخى زبانزدها (بنیاد نیشابور، 1363). این كتاب بخشى از «فرهنگ خوزى» است.
|
امامی هروی، رضیالدین، ابوعبداللَّه محمد
•
(وف 686 ق)، ادیب، شاعر. وى ملكالشعراء و مداح اتابكان فارس و معاصر سعدى و مجدالدین همگر بود. ابتدا مداح ملوك كرت بود. سپس به كرمان رفت و به مدح پادشاهان آن دیار یعنى سلاطین قراختایى پرداخت. در یزد مصاحب شمسالدین محمد تازىگوى، كارگزار شمسالدین محمد صاحب دیوان شد. به سبب فضل و دانش وافر و تسلط بر زبان...
|