سمیع زرگر، خواجه •
(ز 1077 ق)، جواهرشناس، منجم و ریاضیدان. وى به جودت طبع و حدت ذهن شهرت تمام داشت. در اوایل حال مدتى به كسب علوم پرداخت و در علم نجوم و ریاضى مهارت یافت. به جهت وجه معاش كسب زرگرى اختیار كرد و در عیار گرفتن زر استاد بنا شد. وى بعد از گزاردن حج و طواف مرقد مطهر پیامبر (ص) در سال 1077 ق به وطن مراجعت كرد...
|
سهروردی، ابوالحسن علی
•
(وف 533 ق)، فقیه و ریاضیدان. مشهور به ابن سهروردى و ملقب به جمالالاسلام.وى در فقه اصول و تفسیر و علم ریاضى از برجستگان روزگار بود كه در نزد غزالى تلمذ كرد و در دمشق درگذشت. اثر وى: «المقدمه الكافیه فى اصول الجبر و المقابله و ما یعرف به قیاسه من الامثله».
|
سیدالحکمای تبریزی، شرفالدین، علی •
(1316 -1202 ق)، فقیه، طبیب، فیلسوف، مورخ و ریاضیدان.در تبریز متولد شد و پس از تحصیلات ادبى در زادگاهش، رهسپار نجف اشرف شد و در آنجا علوم منقول را نزد صاحب «جواهر» و صاحب «ضوابط» و شیخ مرتضى انصارى فراگرفت و به كسب اجازه اجتهاد نایل شد. پس از بازگشت به زادگاهش به دلایلى از تدریس و ترویج علوم دینى روى...
|
شاملو، محمدولی
•
درگذشت: آذر 1370.
مهندس محمد ولى شاملو استاد ریاضى دانشگاه و دبیر پرسابقه دبیرستانهاى تهران بود.
|
شانهساز شیرازی، احمد •
(وف 1332/1330 ق)، فقیه اصولى، حكیم، خطیب و ریاضیدان. به جهت شغل پدر به نام شانهساز شهرت یافته بود. وى از بزرگان علماى امامیه در عصر خود و از راویان سید مهدى قزوینى حلى و از شاگردان میرزاى شیرازى بود. سالها در محضر استاد در سامراء بود و سپس به شیراز بازگشت. پس از چندى از شیراز به نجف رفت و به تدریس و...
|
شوشتری، عبداللَّه
•
(س سیزدهم ق)، ریاضىدان. پدر وى وزیر نظام دكن بوده و محمدشاه قاجار براى استفاده از وى، او را به دربار خویش احضار كرد . سید عبداللَّه زبان عربى و فارسى خوب آموخته بوده و از ریاضىدانان معروف بوده است.
|
شیخ بهایی •
بهاء الدين محمد بن عزالدين حسين بن عبدالصمد بن شمس الدين محمد بن حسن بن محمد بن صالح حارثي همداني عاملي جبعي (جباعي) معروف به شيخ بهائي در سال 953 ه.ق 1546 ميلادي در بعلبك متولد شد. او در جبل عامل در ناحيه شام و سوريه در...
|
شیخبهائی، بهاءالدین، محمد
•
(1031/1030 -953 ق)، عالم، فقیه، مفسر، محدث، متكلم، ریاضیدان، ادیب و شاعر امامى، متخلص به بهایى. معروف به شیخالاسلام والمسلمین و مجدد دین در رأس قرن یازدهم. در بعلبك به دنیا آمد. در كودكى به همراه پدر، در عهد شاه طهماسب، به ایران وارد شد. وى در محضر پدر خود، شیخ حسین، شاگرد شیهد ثانى، و عبداللَّه بن...
|
صیمری، ابوعنبس محمد •
(وف 275 ق)، منجم، ریاضیدان، ادیب و شاعر. از آثار وى «اصل الاصول»، در هیأت و نجوم است كه متضمن بسیارى از اقوال ایرانیان در مسایل نجومى مىباشد. او شاعرى توانا بود. به بغداد رفت و ندیم متوكل شد.
|
طاووسی، جلالالدین یعقوب
•
(س نهم ق)، عالم و ریاضیدان. از دانشمندان و ریاضیدانان مشهور عهد خویش بود. وى را استاد شرفالدین على یزدى (م 850/ 830 ق) مىدانند. شرفالدین نیز در كتاب «كنه المراد فى علم الوفق والاعداد» خود از او نام برده و در اثناى بسیارى از مربعاتى كه براى استخراج عدد مطلوب ذكر كرده جملهى (عمل جلالالدین یعقوب بن...
|
طسوجی، عبدالنبی •
(1203 -1117 ق)، فقیه، اصولى، ریاضیدان، ادیب و شاعر. پدر وى بنا به روایتى اوجاق قلى از نوادر عهد شاه سلطان حسین صفوى بود. ملاعبدالنبى در خوى متولد شد. علوم عقلیه، فنون عربیه و ادبیه را در لاهیجان نزد سید محمد لاهیجانى فراگرفت. به مشهد رفت و نزد ملارفیع گیلانى علوم فقه و اصول و ریاضى و معقول را تكمیل نمود....
|
طوسی، محقق
•
شیخ محمد معروف به خواجه نصیرالدین طوسى جهرودىالاصل، شیخ حر عاملى در كتاب املالامل مىنویسد: وى مردى فاضل و ماهر و عالم و متكلم محقق در عقلیات او را كتبى است كه از جمله آنها كتب زیر است 1- كتاب «تجرید الاعتقاد» 2- تذكره «در هیئت» 3- تحریر كتاب اقلیدس 4- تحریر مجسطى 5- شرح اشارات 6- «فصول نصیریه» 7-...
|
ظهیر •
(بخش 1) حسن بن ظئر مكنى به ابوعلى فارسى، فقیه و لغوى و نحوى (ف. قاهره 598 ه.ق). مولد اودهى به نام نعمانیه بود و از آنجا به شیراز رفت و به فارسى شهرت یافت. وى در فنون علوم و قراات عشره و تفسیر قرآن عالم و در فقه و حدیث و كلام و منطق و حساب و هیئت و طب مبرز و در لغت و نحو و عروض و قوافى و روایت اشعار عرب...
|
ظهیر کازرونی، علی
•
(611- ح 697 ق)، عالم، فقیه، ریاضیدان، مورخ، لغوى و شاعر. از رجال دوران مغول بود كه در عراق زندگى مىكرد. خط نیكویى داشت و متصدى كارهاى بزرگ دولتى بود. كتب بسیارى تألیف و تصنیف كرد كه از آن جمله: «روضه الاریب»، در تاریخ بغداد، در بیست و هفت بخش؛ «كنز الحساب» یا «وكر الحساب»، در حساب؛ «الملاحه فى الفلاحه»؛...
|
عبیدی، شمسالدین •
(س هفتم و هشتم ق)، عالم و ریاضیدان. وى از علماى ریاضى دورهى غازانخان. (703 -694 ق) بود كه آثارى از خود به یادگار گذشت. از آثار وى: «متن اقلیدس»؛«رسالهى حساب».
|
عزیزی، نصر
•
(س چهارم ق)، ریاضیدان. از زندگانى وى آگاهى درستى در دست نیست، جز این كه در قرن چهارم مىزیسته است. بنابر گفتهى خودش كتابى براى كتابخانهى الملك المنصور، كه به احتمال قوى همان عضدالدوله دیلمى (372 -338 ق) مىباشد، تألیف كرده است. وى صاحب آثار چندى در زمینهى ریاضى است، از جمله: «رساله فى ان الاشكال كلها...
|
علاء کرمانی •
(س نهم ق)، ریاضیدان و منجم. اصل وى از كرمان بود ولى در سرزمین عثمانى به سر مىبرد. علاء در ریاضى و نجوم مهارت داشت. از آثار وى رسالهاى است در «تصنیع اسطرلاب» كه آن را به نام سلطان بایزید دوم، پادشاه عثمانى (918 -886 ق)، تألیف كرده است.
|
علم الهدایی، حسن
•
خلاصه : سيد حسن علم الهدايي در سال 1334 در شهر مشهد بدنيا آمد. دوران تحصيلات ابتدايي و متوسطه و كارشناسي رياضي را در زادگاهش گذراند. وي بعد از گذراندن دوره مدرسي رياضي در دانشگاه تربيت مدرس براي ادامه تحصيل در رشته آموزش رياضيات وارد دانشگاه گلاسكو گرديد و در سال 1375 موفق به اخذ مدرك PhD در اين رشته...
|
علیاری تبریزی، علی •
(1327 -1236 ق)، عالم، فقیه، اصولى، محدث، متكلم، حكیم، ریاضیدان، ستارهشناس، ادیب و شاعر. وى در روستاى سردرود تبریز به دنیا آمد. پس از فراگرفتن علوم و فنون معموله و متداوله در نزد استادانى چون میرزااحمد آقا مجتهد شبسترى و حاج میرزا لطفعلى و میرزا محمد آقاى مجتهد به نجف رفت و در آن جا در نزد پنج تن از...
|
فارابی، ابونصر محمد
•
(339 / 338 -260 / 259 ق)، ریاضیدان، عارف، فیلسوف، دانشمند، حكیم و موسیقیدان. ملقب به معلم ثانى. در فاراب ماوراءالنهر به دنیا آمد. بیشتر عمر خود را در بغداد گذرانید و اكثر كتابهاى خود را در آنجا نوشت. فارابى همچنین سفرهایى به شام، مصر، حران و مرو داشت و در آنجا به تعلیم و تألیف مشغول بود. او نزد استادانى...
|
فارسی ابوالخیر، تقیالدین محمد، محمدتقی •
(وف بعد از 940 ق)، ریاضیدان، منّجم، ادیب، پزشك و شاعر شیعى، متخلص به فهمى. در شیراز مىزیست و نزد میر صدرالدین محمد دشتكى شیرازى و فرزد وى میر غیاثالدین منصور دشتكى به فراگیرى دانش پرداخت. از آثار چاپى او: «آداب السلطنة»، به فارسى؛ «حل التقویم»، به فارسى در نجوم و هیئت. آثار خطى او: «الاحكام الاحكام»،...
|
فاضل قندهاری، عبدالله
•
(1313 / 1312 / 1311 -1227 ق)، عالم امامى، فقیه اصولى، محدث، ریاضیدان، مدرس و شاعر، متخلص به وصال. اصلش از قندهار و سكونتش در مشهد بود. نزد پدرش ملا نجمالدین كه از علماى معروف افغانستان و از مراجع آن دیار بود، مشغول به تحصیل گردید و علوم گوناگون از قبیل تفسیر، حدیث، اصول، فقه، كلام، حكمت و اخبار را در...
|
فاطمی، تقی •
(1374 -1283 ش)، ریاضیدان. وى در اصفهان به دنیا آمد و پس از تحصیلات مقدماتى در یزد به خدمت آموزش و پرورش درآمد. در 1306 ش با اولین دسته محصلین اعزامى به اروپا براى تحصیل به فرانسه رفت و در دانشسراى عالى پاریس در رشته ریاضیات به تحصیل پرداخت. در 1312 ش به ایران بازگشت و به تدریس ریاضیات پرداخت و در 1350...
|
فرزان، مسعود
•
ریاضیدان.
تولد: 1322، شهركرد.
درگذشت: 25 آبان 1368، تهران.
مسعود فرزان دوران تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در لرستان سپرى كرد. سپس به دانشگاه تهران راه یافت و با اخذ درجهى لیسانس ریاضى از دانشكدهى علوم فارغالتحصیل شد و درجهى فوق لیسانس خود را از دانشگاه تربیت معلم دریافت كرد و سپس عازم كشور انگلستان...
|
فروزان، مسعود •
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: ریاضى، دانشكده: علوم، دانشگاه: تربیت معلم تهران
درگذشت: 1367.
دكتر مسعود فروزان دانشیار دانشگاه تربیت معلم در رشتهى ریاضى بود.
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: ریاضى، دانشكده: ریاضى، دانشگاه: تربیت معلم تهران
زندگینامه
مرحوم آقاى دكتر مسعود فروزان دانشیار...
|
فلکی بلخی، ابومعشر جعفر
•
(وف 279 /272 ق)، منجم و ریاضیدان. در بلخ متولد شد. تحصیلات مقدماتى را در شهر بلخ به انجام رسانید. در اوایل قرن سوم ب عنوان عالمى در علم حدیث به بغداد رفت. بعد روى به تحصیل علم نجوم و احكام نجوم آورد و در این همهى منابع فرهنگى رایج در آغاز خلافت عباسى را از یونانى و هندى و ساسانى و سریانى و عربى پیش...
|
قاینی، سبحانعلی •
(وف ح 1265 / 1260 ق)، فقیه، متكلم، فیلسوف، ریاضیدان، طبیب، محقق، نویسنده و شاعر. معروف به فاضل سبحانعلىخان. وى در شهر لكنهو ساكن و از امیران و مراجع علمى، سیاسى و اجتماعى این شهر بود. او علاوه بر امر تدریس به امور سیاسى نیز مىپرداخت. مدتى وزیر و مشاور حیدر پادشاه بود و سایر حكام هند، همچون یمینالدوله...
|
قربانی، ابوالقاسم
•
(س چهاردهم ش)، ریاضیدان، نویسنده و مترجم. آثار وى: «جبر براى سال سوم دبیرستانها»؛ «جبر و مثلث سال ششم طبیعى»؛ «حل المسائل مكانیك»؛ «حل المسائل هندسه»؛ «رسم فنى»؛ «متمم هندسه»؛ «هندسه ترسیمى و رقومى»، ترجمه؛ «هندسهى فضایى»؛ «هندسه».
|
قزوینی، محمد باقر •
عالم فاضل معمّر، استاد ریاضى، ساكن مدرسه ی نیم آورد، و از مدّرسین حساب و هیئت قدیم. متجاوز از نود سال عمر كرده، و در 28 ربیع الثانى سال 1365 وفات یافته، در تخت فولاد مدفون گردید.
|
قزوینی، محمد معصوم
•
(وف 1099 / 1091 ق)، عالم امامى، حكیم، ریاضیدان، محدث و مصنف. او ریاضیات را در محضر ملا محمد باقر یزدى، صاحب «عیون الحساب»، تلمذ كرد. امیر محمد معصوم در فلسفه و كلام شاگرد میرزا رفیعا امیر رفیعالدین نایینى بود. «اصول كافى» را بر استادش قرائت كرد و از او به دریافت اجازه نایل آمد. وى همچنین حاشیهى استادش...
|