آیةاللهی شیرازی، محمدجواد •
محمدجواد بن میرزا محمدرضا آیةاللهى شیرازى از افاضل علماء معاصر شیراز بودهاند.
وى در 4 ربیعالاول 1309 ق در شیراز متولد و از مدرسین بزرگ شیراز و غیره علوم معموله را فراگرفته و به تالیف و تصنیف پرداخته و بعضى از آنها را بطبع رسانیده كه از آنهاست.
1- حرمة حلق اللحیه 2- زینب بیگم 3- المنظومة الكسائیه...
|
آیتاللهی شیرازی، محمدکاظم
•
(تو 1291 ش)، عالم. در شیراز متولد شد. ایام كودكى را تحت تربیت و پرورش پدرش گذراند و بعد از آن به تحصیل پرداخت و متون فقه و اصول را از مرحوم آیةاللَّه حاج شیخعلى ابیوردى و آیةاللَّه حاج شیخ بهاءالدین محلاتى فراگرفت. در سال 1364 ق به قم مهاجرت كرد و از محضر آیةاللَّه حجت و آیةاللَّه بروجردى و آیةاللَّه...
|
ابرقوهی، محمد •
محمد ابرقوهى صاحب (سوانحالافكار) رشیدى كه سال 928 عبدالعلى رستمدارى در 149 صفحه نوشته و اكنون در كتابخانه ملك به شماره 3702 موجود است.
|
ابطحی حسینی سدهی، محمد باقر
•
فرزند سید محمّد على (برادر سید ابوالقاسم سدهی) عالم فاضل، از شاگردان حاج شیخ محمّد تقى نجفى، و آقا سید محمّد باقر درچهاى، و آخوند كاشى.
در سلخ جمادى الاولى 1290 متولّد، و در 15 شعبان سال 1367 در مسافرت مشهد مقدس وفات یافته، در صحن نو مدفون گردید.
مشارالیه تقریرات فقهى و اصولى اساتید خود را به رشته...
|
ابطحی یثربی، محمد •
سید محمد ابطحى سبط مرحوم آیتاللَّه العظمى حاج سید محمدرضا یثربى پشت مشهدى كاشانى از فضلاء بنام كاشانى مقیم شهرستان قم مىباشد ایشان در شهر كاشان متولد شده و در بیت علم و تقوا پرورش یافته و پس از خواندن دروس ابتدائى و مقدمات و ادبیات از محضر و دراسات خالوى معظم خود مرحوم آیتاللَّه العظمى آقا میرزا سید...
|
ابطحی، حسن
•
سید حسن بن سید الجلیل حاج سیدرضا ابطحى از علماء معاصر مشهد مقدس مىباشند نسب معظمله به سى واسطه به حضرت موسى بن جعفر هفتمین امام شیعیان علیه صلوات اللَّه الملك المنان مىرسد. به این كیفیت.
ایشان در سال 1352 قمرى در مشهد مقدس چشم به دنیا گشوده و دروس ابتدائى را خوانده آنگاه در مدرسه نواب به تحصیل علم...
|
ابطحی، مرتضی •
حاج سید مرتضى بزرگ خاندان موحد ابطحى فرزند مرحوم سید على بن سید محمدعلى ابن سید محمدحسین ابن میر محمدتقى معروف به (له له) از اجله بیوت سادات موسوى در اصفهان كه نسبت آنان به حضرت موسى بن جعفر علیهاالسلام مورد گواهى علماء بزرگ و مشاهیر سادات موسوى مانند پدر صاحب روضات مىباشند. معظم له از علماء بنام و...
|
ابن بندار فرغانی، ابواحمد محمد
•
(س چهارم ق)، عالم شافعى. وى از مشایخ شیخ صدوق است و شیخ صدوق در فرغانه از او حدیث شنید و در «عیون اخبار الرضا (ع)» و «الخصال» از وى روایت كرد.
|
ابن بکا بلخی، عبدالمعین •
(وف 1040 ق)، عالم حنفى. اصلاً بلخى است و در مصر نشو و نما كرد. وى مسلك تصوف داشت و از طریقهى شاذلیه پیروى مىكرد. او شاگرد ابنحجر هیتمى بود. در مدینه درگذشت. از آثار وى: «طراز الاسمى على كنزالمعما»، كه شرح «كنزالاسماء فى علم المعما» قطبالدین محمد بن علاءالدین على مكى است؛ «غوانى الاشواق فى مغانى العشاق».
|
ابن دُؤل قمی، احمد
•
(وف 350 ق)، عالم و نویسندهى شیعى. از زندگانى وى چیزى در دست نیست، اما از آثارش چنین برمىآید كه مؤلفى والا و نویسندهاى پركار بوده است. عاملى براى وى 77 كتاب و استرآبادى 100 كتاب برشمرده است. از جمله آثار وى: «الحدائق»، در توحید، كه براى فرزندش، محمد بن احمد، نوشته؛ «الطبقات»؛ «التفسیر»؛ «المؤمن»؛ «الایضاح»؛...
|
ابن صدرالدین شروانی، محمدامین •
(وف 1036 ق)، عالم حنفى. از مدرم شروان بخارا و به امیر پادشاه بخارى مشهور و به علامه موصوف بود. در انواع علوم دست داشت. مدتى درآمد (دیار بكر) و قسطنطنیه اقامت كرد. از آثار وى: «تعلیقات على انوار التنزیل»، اثر بیضاوى؛ «تفسیر سورة الفتح»؛ «حاشیة على شرح الشمسیة»، در منطق؛ «رسالة فى المبدأ والمعاد»؛ «شرح...
|
ابنالوندی، قاسم، محمدقاسم
•
(وف بعد از 1100 ق)، عالم امامى، معروف به فقیه كاظمى. به سناباد طوس و مكه و طائف و قم و نجف سفر كرد و از مشایخ این شهرها اجازهى روایت گرفت. وى در شهر نجف درگذشت و همان جا دفن شد. از آثارش: «استبصار الاخبار»، در چندین مجلد و معروف به «شرح الاستبصار»؛ «جامع اسرار العلماء» یا «جامع الاحادیث والاقوال»؛ حاشیه...
|
ابنتمام دهقان، ابوالحسن، ابوالحسین محمد •
(ز 340 ق)، عالم شیعى. نیاى بزرگ او ایرانى است. در كوفه متولد شد و در همان شهر نشو و نما یافت. وى را ثقه و صحیح الاعتقاد و داراى تصنیفات نیكو مىدانند. حسین بن عبیداللَّه غضائرى از او روایت كرد، و تلعكبرى در سال 340 ق از وى حدیث شنید و اجازه روایت گرفت. از آثار وى: «الفرج فى الغیبة»؛ «فضائل الكوفه» یا...
|
ابنخفیف، ابوعبداللَّه محمد
•
(وف 371 ق)، صوفى و عالم. ملقب به شیخ كبیر و شیخ شیرازى. اهل شیراز بود. از مشایخ بزرگ صوفیه به شمار مىرفت، به همین خاطر وى را شیخالاسلام مىخواندند. ابنخفیف مؤسس مكتب عرفانى مستقلى بود و رباطى در شیراز بنا كرده كه تا اواخر سده ششم دایر بود. تعلیمات او كه كم و بیش متأثر از مذهب حلاج بود تا زمان آغاز...
|
ابندُرُستُوْیه فسوی، ابومحمد عبداللَّه •
(347 -258 ق)، نحوى، لغوى و عالم دینى. پدرش از محدثین بزرگ بود. وى از مردم فساى فارس بود كه در نوجوانى به بغداد رفت و در آنجا مقیم شد. در بسیارى از علوم، از جمله در علم حدیث، سرآمد زمان خویش بود. مجموعههایى گرد آورده بود كه حداقل تا زمان خطیب بغدادى باقى بود. در بغداد درس خواند و از محضر استادانى چون...
|
ابندوست، ابوسعید، ابوسعد عبدالرحمان
•
(431 -357 ق)، عالم، ادیب و شاعر. جدش ملقب به دوست بود. عبدالرحمان از مردم نیشابور و ناشنوا بود. نزد ابونصر جوهرى لغت و ادب آموخت. ابوالحسن واحدى مفسیر از شاگردان اوست. از آثار او: «ردّ على الزجاجى»، در استداركش بر «اصلاح منطق» ابنسكیت؛ «دیوان» شعر. در «الاعلام» زركلى نام او را به استناد «جواهر المضیئه»...
|
ابنطباطبایی اصفهانی، ابوالحسن محمد •
(وف 322 ق)، عالم، ادیب، شاعر، و محقق. در اصفهان متولد شد. در همان جا تحصیل كرد و تا پایان عمر در همان شهر زیست، از این رو به ابن طباطباى اصفهانى شهرت یافت. گرچه در عصرى مىزیست كه بازار سیاست گرم بود، اما او یكسره به كارهاى علمى و ادبى و شعر و شاعرى پرداخخت و عمرى را به آسودگى گذراند. بیشترین شهرت او...
|
ابنمظفر شیرازی، ضیاءالدین، ابوالوقت عبدالوهاب
•
(وف 743 ق)، عارف و عالم دینى. مردى توانگر بود. حج گزارد و سفرى هم به آذربایجان كرد و با مشایخ بسیارى دیدار نمود. در محلهى سراجان شیراز نزدیك جامع عتیق خانقاهى ساخت. وى در مسجد عتیق و جامع سنقرى هر هفته وعظ مىكرد و درس مىگفت. او از خود خیرات بسیار به جاى گذاشت. جنید شیرازى از دانش وى بهرهمند شد و...
|
ابنمقفع، عبداللَّه •
(102- ح 139 ق)، مترجم و عالم. وى یكى از نخستین مترجمان آثار ادبى تمدنهاى هند و ایرانى به زبان عربى و یكى از آفرینندگان نثر ادبى عربى است. در خاندانى نجیبزاده در جور فارس، فیروزآباد كنونى، متولد شد. پدرش، دادویه كه با نام اسلامى مبارك، معروف بود در زمان حجاج تحصیلدار مالیات بود و چون به جرم اختلاس شكنجه...
|
ابنمُقْله، ابوعلی محمد
•
(328 -272 ق)، خطاط، شاعر و دانشمند. از مردم بیضاى فارس بود. در بغداد تحصیلك كرد و به خدمات دیوانى مشغول شد. ابنمقله سه بار به وزارت خلفاى عباسى، مقتدر و قاهر و راضى باللَّه رسید. ولى هربار با توطئهى درباریان دستگیر و از كار بركنار شد. مدتى نیز حكومت فارس را در دست داشت و مدتى سرپرستى دیوان مظالم و...
|
ابنمنده اصفهانی، عبدالرحمان •
(وف 320 ق)، دانشمند. پدربزرگ او ابراهیم (منده) فرزند ولید بن سَنده بن بُطّه بن اُستندار فیروزان بن چهاربُخت است. چهار بُخت از كاربدستان روزگار ساسانیان بوده است. سردودمان خاندان منده خاستگاهشان اصفهان بود.
|
ابهری قزوینی، رفیعالدین
•
(س هفتم و هشتم ق)، عالم و شاعر. از مردم ابهر بوده كه در كرمان مىزیست. وى از شاعران عهد حجاج سلطان قره ختایى و از ملازمان غازان خان بود. وى با كمالالدین اسمعیل و اثیرالدین اومانى معاصر بوده. رفیعالدین فرزانهاى صاحب كمالات صورى و معنوى و از وارستگان و مجردان عهد خود بوده كه به دو زبان شعر مىگفت. از...
|
ابهری، نورالدین •
حاج سید نورالدین بن آیهالله الحاج السید شمسالدین موسوى ابهرى مزبور از علماء معاصر و فضلاء مبرز حوزه علمیه قم است. وى در ابهر متولد شده و با معیت والدش بتهران آمده و پس از خواندن مقدمات بقم مهاجرت نموده و سطوح را از مدرسین بزرگ به پایان رسانیده آنگاه در درس خارج آیهالله العظمى بروجردى و آیهالله العظمى...
|
ابوالمعالی
•
فاضل و اهل كمال بوده، در 6 ربیع الاول سال 1374 وفات یافته، در بیرون بقعه تكیه كازرونى مدفون گردید.
هر دو برادر در خدمت پدر و عمّ خود تلمّذ نمودهاند.
|
ابوجعفر (خادم الشریعة) •
فرزند علاّمه سید صدرالدین محمّد عاملى موسوى اصفهانى.
عالم فاضل بزرگوار، مادرش دختر شیخ جعفر كاشف الغطاء بوده، و نزد علماى اصفهان تلمذ فرموده، از مخصوصین آقا سید اللَّه بیدآبادى بوده، و به مصاهرت او نایل گردیده.
رسائلى در فقه و اصول نوشته و به نظر استاد رسانیده، و مرحوم سیّد، پشت آن تقریظى نگاشته، و...
|
ابوطالبی، یحیی
•
حاج شیخ یحیى ابوطالبى از علماء و فضلاء اصحاب و مبرزین رفقا و معاضدین مرحوم آیهالله حجت كوهكمرى داراى مقام و عمل و قدس و ورع میباشند.
معظمله فرزند عالم بزرگوار شیخ محمد صالح بن العلامه حاج ملا ابوطالب بن عالم جلیل حاج ملا غفور است كه از تلامذه مرحوم شیخ انصارى و مرحوم آقا سید حسین كوهكمرى و مرحوم آیهالله...
|
ابونصر فراهی سجزی، بدرالدین محمد •
(وف 640 ق)، دانشمند. گویند كور مادرزاد بود و در دربار بهرامشاه بن تاجالدین حرب، پادشاه سیستان، كه با پادشاهان غور پیوستگى داشت، مىزیست. وى كتاب «نصاب الصبیان» را در معانى كلمات عربى به فرمان نظام الملك حسن وزیر، بهرامشاه، به نظم آورد و «جامع صغیر شیبانى» را در 612 ق نظم كرد، اما از اشعارش به جز «نصاب...
|
ابویعقوب، اسحق
•
شیخ ابویعقوب اسحق از مشاهیر كبار و فضلاء عالى مقدار و سالكى ریاضت شعار بوده در سال 532 در زمان مقتفى باللَّه خلیفه عباسى از دنیا رفته است.
|
اثناعشری، حسن •
حسن فرزند حاج ولىاللَّه اثناعشرى از دانشمندان خدوم و مروجین دین و مبلغین احكام و ناشرین معارف اهل بیت و دلسوختهگان خاندان رسالت علیهمالسلام و سالار شهیدان علیه الصلوه والسلام است، كه در منزل خود به خدمات دینى و روحى و تبلیغ اسلام و تهذیب نفس و اخلاق داوطلبان و شیفتهگان اهلبیت عصمت و طهارت و بالاخص...
|
اثنی عشری، حسن
•
حاج آقا حسن اثنى عشرى برادر مرحوم حسین اثنى عشرى كه پس از وى در مساجد او در شهر رى به اقامه جماعت و ترویج دین پرداخته تا در هفتم ماه صفر 1391 وفات نموده و در كشیكخانه آستانه مقدسه مدفون گردیده است وى نیز مقدمات را در رى خوانده و به قم مهاجرت كرده و سطوح و نهائى را از اساتید حوزه آموخته آنگاه به رى برگشته...
|