طائی شمیرانی، مرتضی
(تو 1298 ش)، شاعر، متخلص به طائى. در كاشانك نیاوران به دنیا آمد و پس از طى تحصیلات مقدماتى به كار درودگرى پرداخت. وى از كودكى به سرودن شعر روى آورد و در انجمنهاى ادبى تهران شركت داشت و با بهرهمندى از استادان. با فنون و رموز شعر آشنایى یافت. اشعار او بیشتر در قالبهاى كلاسیك بود و در انواع قالبهاى شعرى مهارت داشت. از آثار وى:
طائی همدانی، ابوالفتوح محمد
(555 -475 ق)، حافظ، محدث و واعظ. در همدان به دنیا آمد. در خراسان و عراق و جبال از فید بن عبدالرحمان شعرانى و عبدالرحمان بن حمد دونى و ظریف بن محمد نیشابورى و ادیب محمد بن ابىالعباس ابیوردى و اسماعیل بن حسن سنجبستى فرائضى و عبدالغافرین بن محمد شیروى و علامه ابوالمحاسن رویانى و ابوالقاسم بن بیان رزاز و شیرویه دیلمى و ابنطاهر مقد
طاحونی، شاپور
مهندس شاپور طاحوني در سال 1334 خورشيدي در شهر تهران ديده به جهان گشود.ايشان داراي مدرك كارشناسي ارشد مهندسي راه و ساختمان از دانشكده فني دانشگاه تهران در سال 1358 مي باشد.مهندس طاحوني پس از فراغت از تحصيل به فعاليتهاي علمي و فرهنگي پرداخت. وي از سال 1361 تا كنون به كار تدريس و تحقيق در دانشگاه صنعتي اميركبير تهران اشتغال دارد.نا
طارمی زنجانی، جواد
(1325 -1263 ق)، عالم، فقیه امامى، اصولى، متكلم و نحوى. در آببر، از نواحى طارم، به دنیا آمد. وى ابتدا در زنجان به تحصیل پرداخت، سپس به قزوین رفت و در خدمت علامهى وقت سید على قزوینى، صاحب حاشیهى «قوانین». مقدمات و مراتب علمى را فرا گرفت. براى تكمیل تحصیلات به عتبات مشرف شد. در حوزهى درس حاج سید حسین كوهكمرى و فاضل ایروانى و ف
طارمی زنجانی، عباس
(1351 -1295 ق). فقیه، اصولى و شاعر. اهل طارم سفلى. بین قزوین و زنجان، است. پس از فراگیرى مقدمات در 1317 ق به نجف رفت و از محضر شیخالشریعه اصفهانى و آخوند خراسانى و علامه یزدى استفاده نمود. تا عالمى فرزانه گشت. آنگاه به زنجان بازگشت و بارى مدتى مرجع امور دینى مردم شد. وى در تهران از دنیا رفت و در جوار حضرت عبدالعظیم حسنى در شهر
طارمی، باب دوست
(سد دهم ق)، شاعر، متخلص به طارمى. معروف به بابادوست. وى از اهالى طارم بود و در فضل و دانش سرآمد. مدت دوازده سال در آستان قدس رضوى به خدمت مشغول بود. سپس از ایران به هندوستان رفت و در آنجا به خدمت همایون پادشاه (963 -937 ق) رسید و مدتها از مصاحبان و مخصوصان او بود. بعضى از تذكرهها نام صاحب عنوان را میردوست آوردهاند. از اوست:
طارمی، علی
(وف 983 / 981 ق). دانشمند و شاعر. متخلص به طارمى. اهل طارم و برادرزاده ملا صادق محدث بود. در ابتداى عمر و در زمان جلالالدین محمد اكبر به هندوستان رفت. چندى در آنجا بود. سپس به عربستان رفت و نه سال. در اماكن شریفه. كسب علوم متداوله و حدیث كرد و مجددا به هندوستان بازگشت و در آن دیار با عزت زیست تا درگذشت. در تذكرهى «روز روشن». ش
طارمی، نجمالدین
(س نهم ق)، مترجم. وى از بزرگان دربار میرانشاه بن تیمور (م 810 ق). بود. طارمى در فن انشاء تلسط داشت و به فرمان آن پادشاه كتاب «كامل التواریخ» ابناثیر را به فارسى ترجمه كرد.
طاری، مصطفی
متولد: 1324 تهران، نام اصلى: مصطفى كامران فرد، تحصیلات: فارغالتحصیل رشتهى بازیگرى و كارگردانى از دانشكده هنرهاى دراماتیك 1356، فعالیت در تلویزیون، بازى در تئاتر از 1348، شروع بازیگرى: تجربه (كوتاه- 1352)
عمدهى فیلمها:
مسافر (1353)، گزارش (1356)، صدا (كوتاه- 1356)، خشم الهى (نمایش داده نشد- 1359)، كركسها مىمیرند (1359)،، ا
طاشتیمور
از امیران عصر سلطان ابوسعید ایلخانى (مقت. سطانیه 729 ه.ق.) وى با على پادشاه آهنگ سوءقصد نسبت به سطان مذكور كرد. ابوسعید به وساطت مادر خویش (حاجى خاتون) على پادشاه را بخشید و به او امر داد كه به حدود بغداد برود و طاشتیمور را كه از همدستان او بود براى محاكمه به خواجه غیاثالدین وزیر سپرد ولى خواجه عفو او را خواستار شد و او را به خ
طاطائی، حسینقلی
نوازنده.
تولد: 1282، تهران (پل امیر بهادر).
درگذشت: 24 تیر 1358.
حسینقلى طاطائى، فرزند محمدخان طاطائى ملقب به عطاءالملك، به تشویق محمدخان به فراگیرى موسیقى پرداخت. از سن دوازده سالگى گوشهها را نزد پدر آموخت و از سن هفده سالگى وارد مدرسهى موزیك نظام گردید و مدت هشت سال زیر نظر غلامرضا مینباشیان معروف به سالار معزز مشغول تحل
طاطایی، رضاقلی
رضاقلى طاطایى، فرزند طاطایى به سال 1341 در تهران خیابان باغ فردوس تجریش متولد شد. وى از زمان طفولیت خود شبها، با صداى لالایى مادر به خواب مىرفت و صبحها با نواى ویولن پدر از خواب بیدار مىشد.
رضاقلى خیلى زود تحت تأثیر و جذبه موسیقى فراگرفت و همین محیط مناسب موجب گشت تا او از پدر بخواهد كه به وى اجازه دهد، با یكى از ویولنهاى
طاعتی خوانساری
(س دهم ق)، شاعر. وى از مشایخ بزرگ خطه خوانسار بود كه علاوه بر مقام شیخى، شعر نیز مىسرود و رباعیاتى چند از وى به جاى مانده است.
طاعتی رشتی، عبدالعلی
(1357 -1297 ش)، نویسنده، شاعر و روزنامهنگار. وى در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در آن شهر به پایان رسانید و سپس به تهران آمد و در رشتهى زبان و ادبیات فارسى وارد دانشسراى عالى گردید و به دریافت لیسانس نائل شد و از آن پس به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و به عنوان دبیر ادبیات به رشت عزیمت كرد و پس از پنج سال به تهران با
طاعتی رشتی، غلامرضا
(وف 1355 ش)، نیكوكار. وى سالها در كار نشر و پخش كتاب فعالیت مىكرد و در زمانى كه انجمن اخوت اولین كتابخانهى عمومى را در شهر رشت بنیان گذاشت. طاعتى از یاران آن انجمن بود. همچنین در افتتاح كتابخانهى كاوه با سید عبدالرحیم خلخالى همكارى داشت و مدتى نیز مدیریت آن كتابخانه به عهدهى طاعتى بود. وى بنیانگذار انتشارات طاعتى در شهر رشت
طاعتی، حمید
متولد: 1323 اردبیل، تحصیلات: دیپلم ریاضى، فعالیت در تلویزیون از 1352، بازى در تئاتر از 1340، شروع بازیگرى: میرنصیر و غول نگونبخت (1353)
عمدهى فیلمها:
شطرنج باد (1355)، سفر سنگ (1357)، هجرت (1359)، ستاره دنبالهدار (1361)، ریشه در خون (1362)، اتوبوس (1364)، گمشدگان (1366)، محموله (1366)، اوینار (1370)، روز شیطان (1373)
طاقدیس، سوسن
خانم سوسن طاقديس به سال 1338 در شيراز متولد شد. قصه گويي را قبل از سن مدرسه برای کودکان هم سالش آغاز کرد. و اين علاقه به نوشتن وگفتن قصه در سنين مدرسه ادامه پيدا کرد .کلاس انشا بهترين
ساعات زندگي وی در دوران مدرسه بود.
در سن هجده سالگي اولين نوشته خود را به کانون پرورش قکری کودک برد و برای چاپ پذيرفته شد . نقاشيهای اين
طاقی سجستانی هروی، ابوعبدالله محمد
(وف 416 ق)، صوفى. وى اهل طاق، شهر كوچكى نزدیك زرنج. و از عارفان بنام روزگار خویش بود كه در علوم باطن و ظاهر مقام و درجهاى بلند داشت. او از مریدان موسى بن عمران جیرفتى به شمار مىرفت و رسوم صوفیه و اشارات ایشان را نیكو مىدانست و صاحب ولایت و كرامت و فراست بود. شیخالاسلام خواجه عبدالله انصارى گفته: هرگز هیچ بزگى با هیبتتر از خ
طالب آملی مازندرانی، محمد
(وف 1036 / 1035 ق). خطاط و شاعر. تخلص به طالب. معروف به طالبا. در آمل ولادت یافت و در همان جا تحصیل دانش و ادب كرد و از جوانى به شاعرى روى آورد. در حدود بیست و شش سالگى مدح حكمران آمل گفت. در سال 1010 ق از مازندران بیرون رفت و چندى در اصفهان اقامت كرد و با تقىالدین اوحدى ملاقات داشت. از آنجا به كاشان رفت و بعد از توطن در كاشان
طالب بیدختی، ناصر
ناصر طالب بيدختي سال 1331 در شهر سمنان بدنيا آمد. وي داراي فوق دكتراي مهندسي راه و ساختمان و محيط زيست از دانشگاه ايالتي اورگان و واشنگتن آمريكا است. هم اكنون در دانشكده كشاورزي دانشگاه شيراز در مرتبه استادي مشغول خدمت است.وي برنده جايزه كتاب سال جمهوري سال 1368 در رشته فني و مهندسي با كتاب "طراحي سازه هاي توريسنگي" است.گروه : ف