مشاهیر ایران و جهان پرسش و پاسخ

فراخوان شعر همايش بزرگداشت سيد آيت الله ابوالحسن اصفهاني با مشارکت فرهنگ دوستان کشور و استان در آذر ماه سال جاری برگزار می گردد.متن اطلاعیه ی دبیرخانه کنگره به شرح زیر است

فخر تشيع
اصفهان / آذر ماه 88
نشاني محل ارسال آثار:
اصفهان/خيابان آبشاردوم/ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان اصفهان/ دبيرخانه همايش بزرگداشت آيت الله سيد ابوالحسن اصفهاني/ بخش شعر
آخرين مهلت ارسال آثار: پانزدهم آبان ماه 1388
موضوعات و محورهاي جشنواره:
1-ابعاد شخصيتي آيت الله سيد ابوالحسن اصفهاني(ره)
2-مرجعيت و وحدت مسلمين
3-مبارزه با بدعتها و تحريفها
4-ارزش و جايگاه فقه
5-اصفهان، پايگاه علم و ديانت
موضوع ويژه:
-انتظار در فرهنگ شيعه
شرايط ارسال آثار:
-محدوديتي براي تعدادآثار ارسالي يا تنوع موضوعي اشعار وجود ندارد.
-محدوديت سني براي شاعران وجود ندارد.
-آثار بايد تايپ شده و از طريق پست به دبير خانه ي کنگره يا به صورت فايل (وُرد 2003) به آدرس اينترنتي @rasekhoon.net ارسال شوند.
-حداکثر آثار ارسالي 3 اثر و سقف پذيرش آن نيز همين تعداد است.
-ارسال تصوير صفحه ي نخست شناسنامه يا کارت ملي الزامي است.
در ضمن علاقه مندان براي کسب اطلاعات بيشتر از نحوه ي برگزاري جشنواره و همچنين براي دريافت فايل (Pdf.)کتاب هاي مربوط به آيت الله سيد ابوالحسن اصفهاني مي توانند به سايت راسخون قسمت مشاهير مراجعه نمايند:www.rasekhoon.ir

 

شمایی از زندگانی پرفروغ حضرت آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی  علیه الرحمه
 سیدابوالحسن در سال 1284 ه. ق در محله لنجان اصفهان تولد یافت. نسبش به سادات موسوی منتهی می‌شود که از بهبهان به اصفهان مهاجرت کرده بودند. پس از تحصیلات اولیه در زادگاهش به حوزه اصفهان وارد و در مدرسه صدر بازار سکونت کرد و از شخصیت‌های مبرز حوزه این شهر مانند آیات عظام میرزا ابوالمعالی کلباسی، جهانگیرخان قشقایی، سیدمحمدباقر درچه‌ای و چهار سوقی بهره‌مند شد.

در حدود 24 سالگی راهی عتبات شد و در حوزه نجف و سامرا نزد ‌آیات عظام و علمای بزرگواری چون میرزامحمد حسن شیرزای (میرزای بزرگ) میرزا حبیب‌الله رشتی، سیدمحمد کاظم یزدی، آخوند خراسانی و شریعت اصفهانی بهره برد.

سال‌ها استفاده از محضر چنین شخصیت‌هایی از او فقیهی جامع و وارسته ساخت به طوری که خود از مراجع بلند مرتبه شیعه شد. آیت‌الله اصفهانی دارای ذوقی سلیم فهمی نیکو و نظری صائب در استنباط و درک احکام و مسائل شرعی بود و همین خصوصیات او را در مجالس علمی زبانزد اهل دانش کرد.

ژرف‌نگری وی و تأمل و تعمق بسیارش در مسائل علمی ستودنی بود. با درگذشت آیات عظام کاشف العظاء و نائینی مرجعیت و زعامت تشیع در وجود آیت‌الله اصفهانی متمرکز و منحصر شد و بیش از یک دهه یعنی تازمان وفات در این مقام باقی بود. مشهورترین اثر ایشان کتاب ارزشمند وسیله النجاه است که مشتمل بر اکثر مسائل فقهی مورد نیاز مسلمانان در آن زمان به شمار می‌رود. بسیار از علما و مراجع پس از آیت الله اصفهانی بر این اثر شرح نوشته اند که از جمله کتاب تحریر الوسیله امام خمینی را می توان نام برد.

برخی از آثار دیگر ایشان عبارتند از: 1-انیس المقلدین 2-حاشیه بر تبصره علامه 3-حاشیه بر عروة الوثقی 4-ذخیرة العباد 5-مناسک حج و ذخیرة الصالحین و.... همچنین تربیت شاگردان بسیاری در حوزه فقهی شیعه از ناحیه ایشان صورت پذیرفت از جمله آیات عظام شیخ هاشم آملی، سیدمحمود شاهرودی، سردار کابلی، شهید شمس آبادی و....

اقدامات عمرانی و اجتماعی مرحوم اصفهانی در بلاد شیعه بسیار قابل توجه بود که نشانگر احاطه آن مرجع بزرگ است. آیت الله العظمی اصفهانی در شب نهم ذیحجه 1365 ه. ق در سن 81 سالگی دار فانی را وداع نمود پیکر ایشان را از کاظمین به نجف انتقال داده و در صحن مطهر امام علی به خاک سپردند.