راسخون: من یک بار به یک فرانسوی که مسئول فرهنگی در ایران بود، گفتم شما اگر در یک جشنواره دو فیلم برایتان بیاید که یکی از این فیلم ها درمورد یک خانواده تحصیلکرده باشد و ساختار خوبی هم داشته باشد و فضای عقب مانده ایران را نشان ندهد و فیلم دیگر با ساختار ضعیف در مورد پیرمردی باشد که وسط کویرکلبه ای دارد و هر روز از آن بیرون می آید و برای اینکه به شترش آب بدهد مسافت زیادی را طی می کند، شما در جشنواره تان فیلم دوم را نمایش می دهید. چرا؟
به گزارش سرویس فرهنگ و هنر جهان، سینایی در این گفت و گو با تاکید بر اینکه اگر فضای مناسب فیلمسازی وجود داشته باشد نیازی به عقده گشایی نیست گفت: معتقدم گاهی فیلم هایی که در آن کاستیها نشان داده میشود با وجود ساختار ضعیف در جشنواره های بین المللی با استقبال بیشتری مواجه میشوند.
سینایی در رابطه با سینمای مستند ادامه داد:اگر ما اجازه بدهیم همه چیز به طور طبیعی و راحت شکل بگیرد، در جامعه ایران همان قدر که نکات منفی پیدا می شود، نکات مثبت هم پیدا می شود.
فیلمساز دنبال شکاراست.
وی افزود:چند سال پیش در فرانسه سینمای مستند ایران بررسی می شد که من را هم دعوت کرده بودند. من دو فیلم در مورد هنرمندان ایران داشتم. تقریبا بیست و هشت فیلم دیگری که نمایش داده شدند همه در مورد فقر و وضعیت روستاهای ایران بود .
وقتی این فیلمها را دیدم به فرانسوی ها حق دادم چنین تصویری از ایران داشته باشند. بعد از نمایش این فیلم ها از من خواستند حرف بزنم.
من در آن سخنرانی گفتم زمانی به دانشجویانم می گفتم دوربینتان را ببرید و از شهرهای مختلف و عادات و فرهنگ و سنت هایشان فیلم بگیرید که ما بتوانیم در شهرهای دیگر ایران این فیلم ها را نمایش بدهیم و همه مردم ایران بدانند که مردم در مناطق مختلف چطور زندگی می کنند.
سینایی در ادامه گفت:ما قرار بود با این فیلم ها مملکت خودمان را بشناسیم واین فیلم ها برای این ساخته نشده بود که درچنین جشنواره هایی به نمایش دربیاید.
اگر فضای باز وجود داشته باشد که فیلمساز نیازی به عقده گشایی ندارد. قرار نیست حرف هایی که در عالم واقع نمی توانیم بزنیم در فیلم هایمان یواشکی بگوییم
کارگردان فیلم سینمایی "عروس آتش" در ادامه گفت:اگر فضای باز وجود داشته باشد که فیلمساز نیازی به عقده گشایی ندارد. قرار نیست حرفهایی که در عالم واقع نمی توانیم بزنیم در فیلم هایمان یواشکی بگوییم.
خسرو سینایی ادامه داد:اگر با این نگاه که باید جامعه مان را بشناسیم، مستند اجتماعی بسازیم خیلی خوب است. ما در مورد سینمای مستندی حرف می زنیم که نسل جوان آن را خیلی خوب می شناسد. پس باید اعتماد این نسل را به خودمان جلب کنیم و به آنها هم اعتماد کنیم.
کارگردان فیلم سینمایی "کوچه های عاشق" در گفت و گو با مهر ادامه داد:مشکل اساسی که در دنیا امروز پیش آمد این است که به دلیل ارتباطات وسیع به وسیله رسانه ها، همه چیز رنگ و بوی سیاسی به خود گرفته است.
وی افزود:ممکن است فیلم بدی ساخته شود اما اگر بشود از آن بهره برداری سیاسی کرد در پنجاه کانال دنیا به نمایش در میآید. اما از طرفی ممکن است فیلم خیلی خوبی ساخته شود و چون نمی توانند از آن بهره برداری سیاسی کنند در هیچ شبکه ای نشان داده نشود.
من یک بار به یک فرانسوی که مسئول فرهنگی در ایران بود، گفتم شما اگر در یک جشنواره دو فیلم برایتان بیاید که یکی از این فیلم ها درمورد یک خانواده تحصیلکرده باشد و ساختار خوبی هم داشته باشد و فضای عقب مانده ایران را نشان ندهد و فیلم دیگر با ساختار ضعیف در مورد پیرمردی باشد که وسط کویرکلبه ای دارد و هر روز از آن بیرون می آید و برای اینکه به شترش آب بدهد مسافت زیادی را طی می کند، شما در جشنواره تان فیلم دوم را نمایش می دهید. چرا؟ اگر بحث ما سینماست با همان معیارهایی که سینمای ایران را بسنجید که سینمای خودتان را می سنجید.