راسخون: يك روانشناس گفت: سريال «جراحت» را در بين سريالهاي ماه رمضان موفق ميدانم، اما اين سريال براي پخش در ايام ماه رمضان مناسب نبود.
سهيل رضايي در گفتوگو با خبرنگار سرويس تلويزيون خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، با اشاره به اينكه خوب بود، در ماه مبارك رمضان اسم لطيفتري براي سريال «جراحت» انتخاب ميشد، اظهار كرد: اسم «ملكوت» و «نون و ريحون» را بيشتر پسنديدم.
مدير بنياد فرهنگ و زندگي(مركز مطالعات و آموزش مهارتهاي تفكر كاربردي و موثرسازي ارتباط) ادامه داد: سريال «جراحت» براي ماه رمضان و پخش بعد از افطار سنگين بود و تصور ميكنم بهطور ناخودآگاه زدن توي گوش بزرگتر را باب كرد و اين عمل در اين سريال توجيه و تاييد شد و ما بازتاب اجتماعي اين اتفاق را خواهيم داشت.
رضايي با بيان اينكه در مجموع سريال «جراحت» را براي پخش بعد از افطار خشن ميداند، عنوان كرد: مخاطب بعد از نماز و سرسفره با يك خستگي دنبال لحظهي شادي است و نميدانم چرا سريالهاي ماه رمضان امسال در غم و ماتم و مرگ به سر ميبرند؟ حتي «نون و ريحون» هم فضاي خيانت داشت.
وي تاكيد كرد: بهتر بود سريال «نون و ريحون» براي بعد از افطار پخش ميشد كه كمي براي مخاطب مفرح باشد؛ به نظرم در كنداكتور شبكهها اين هوشمندي رعايت نشدهاست.
اين روانشناس با اشاره به فضاي مرگي كه در تمام سريالهاي ماه رمضان به جز سريال «نون و ريحون» وجود دارد، اظهار كرد: در حوزهي معنويت عموما روبهرو شدن با احساس فانيبودن به احساس معنا كمك ميكند، ولي فانيبودن به نظر من مرگ نيست. حتي با از دستدادن هم ميتوان معنا را در مخاطب تقويت كرد؛ به نظر ميآيد به اين دليل كه معنا را نميشناسيم به سمت آخر مطلب كه مرگ است، ميرويم.
مدير بنياد فرهنگ و زندگي گفت: هنوز بين ماه رمضان و ماه محرم تفكيك رواني نداريم و به نظر ميآيد، هنوز اين دو فضا از هم تفكيك داده نشده است. در برنامههاي ماه رمضان امسال تلويزيون به جز شبكهي پنج كه احمدزاده و شهرياري گاهي با هم شوخي ميكنند، هيچ طنزي نداشتهايم و فكر ميكنم اين نشان ميدهد دراين حوزهها فقر جدي داريم.
سهيل رضايي با اشاره به كارهاي طنز سالهاي گذشته ماه رمضان، تصريح كرد: به نظر ميآيد، سيما تصميم به جابهجايي سازندگان برنامههاي مناسبتي گرفته، اما هنوز جايگزين مناسب را پيدا نكرده است.
وي با بيان اينكه بعضي از سريالهاي ماه رمضان امسال موضوع تكراري داشتهاند، گفت: سريال «ملكوت» جذابيت خاصي براي ديدن ندارد و موضوع آن تكراري و قديمي است.
وي افزود: بازيگري مثل محمدرضا شريفينيا با كارهاي قبلياش فاصله نگرفته است. در سريال «نون و ريحون» نيز سريال خوب حركت ميكرد و به علت انقطاعي كه افتاد، نتوانست روند خوبش را ادامه دهد.
رضايي با اشاره به سريال «در مسير زايندهرود»، عنوان كرد: احساس ميكنم دراين سريال نيازي به لهجههاي اصفهاني نبوده است و بازي با لهجهي اصفهاني بر كيفيت بازيها تاثير گذاشته است؛ به ويژه بازي مسعود رايگان كه در قسمتهاي اخير در بسياري بخشها ديگر با لهجه صحبت نميكند.