راسخون:شب آفتابی یک «ماکروتئاتر» یعنی یک نمایش در مقیاس بزرگ است. گویی کارگردان می خواسته یک فیلم سینمایی بزرگ و سنگین بسازد و با انواع حوادث و صحنه ها؛ فیلمی که ضبط آن قاعدتا ماه ها زمان میخواهد، اما کارگردانی شب آفتابی همه این صحنه ها را در یک نمایش سه ساعته پیش چشم تماشاگر قرار می دهد...
به گزارش خبرآنلاین، غلامعلی حداد عادل، رییس کمیسیون فرهنگی مجلس، در یادداشتی که در بروشور ویژه نمایش «شب آفتابی» منتشر شده، به تشریح این کنگره عظیم میپردازد و مینویسد: موضوع نمایش شب آفتابی رسالت انبیاست در طول تاریخ از آدم تا خاتم و ستیز حق و باطل است از ابتدای آفرینش. داستان با خلق آدم و سرپیچی شیطان از سجده بر او آغاز می شود مرحله به مرحله پیش می رود تا انقلاب اسلامی و...
پایان بخش این نمایش جنگ تحمیلی و حماسه دفاع مقدس هشت ساله است و ایستادگی یک ملت بزرگ در برابر قدرت های بزرگ و چشم دوختن به افقروشن دوران ظهور مهدی موعود. چنین است که شب آفتابی به اوج خود می رسد و پایان می پذیرد پایانی که آغاز هزار اندیشه و احساس در ذهن و دل بیننده است.
شب آفتابی یک نمایش یا تئاتر معمولی و متعارف نیست. اجرای نمایش در عرصه وسیعی در کوه و بیابان با چند صد نفر بازیگر و چند هزار تماشاگر، به نمایش شب آفتابی ابعادی تازه و مخصوص به خود می دهد که آن را از نمایش های محدود و معمول متمایز می کند...

من نمی دانم اهل فن برای این نوع نمایش ها چه اصطلاح و تعبیری بکار می برند. اگر من اجازه داشتم لغات و کلمات خارجی را برای بیان مقصود خودم بکار بگیرم می گفتم شب آفتابی یک "ماکروتئاتر" یعنی یک نمایش در مقیاس بزرگ است. گویی کارگردان می خواسته یک فیلم سینمایی بزرگ و سنگین بسازد و با انواع حوادث و صحنه ها؛ فیلمی که ضبط آن قاعدتا ماه ها زمان میخواهد، اما کارگردانی شب آفتابی...
همه این صحنه ها را در یک نمایش سه ساعته پیش چشم تماشاگر قرار می دهد و هر شب این کار سینمایی سنگین و پر زحمت را در قالب یک تئاتر تکرار می کند. اما ویژگی شب آفتابی، تنها در شیوه یا تکنیک اجرای آن خلاصه و محدود نمی شود، مهمتر از این تکنیک، درون مایه و مضمون نمایش است که روایت جهان بینی و اعتقادی است که تماشاگران با آن و در آن زیسته اند.
شب آفتابی روایت حکایتی نیست که در زمانی دیگر و مکانی دیگر برای مردمی دیگر روی داده باشد و مردم برای سرگرمی و تفنن و تفریح و رفع خستگی به تماشای آن نشسته باشند. شب آفتابی با تماشاگران خود از عمق وجدان آنها سخن می گوید و درست به همین دلیل است که می تواند از نهایت همدلی و همداستانی تماشاگر برخوردار شود.
نمایش شب آفتابی بدون حضور تماشاگرانی که به موضوع و مضمون آن اعتقاد دارند و آن را می فهمند و با گوشت و پوست و پوست و خون خود آن را لمس می کنند، دیگر شب آفتابی نخواهد بود. این دو سه هزار نفری که هر شب برای دیدن این نمایش می آیند،خودشان جزئی از این نمایشند.

خلاصه آنکه این لیلا را باید از چشم آن مجنون دید تا این داستان "لیلی و مجنون" معنا پیدا کند. تماشاگر شب آفتابی با مشاهده این نمایش، فقط یک نمایش نمی بیند، او هم نمایش می بیند، هم احساس دیدن یک فیلم سینمایی پر حادثه را با حضور در سر صحنه پیدا می کند، هم "تعزیه" می بیند و جنگ نمایان مردان خدا را با اهریمنان تماشا می کند و هم به آیات قرآن و احادیث و تاریخ گوش فرا می دهد و هم به روضه خوانی و مرثیه سرائی مداحانی که در طول نمایش زخمه بر تار دل او می زنند و دلش را می لرزانند و جانش را به هیجان می آورند.
چنین است که تماشاگر شب آفتابی به اندازه یک روضه مفصل عاشورایی اشک می ریزد و گریه می کند. نمایش شب آفتابی، بازیگر یا بازیگران شاخص و مشخصی ندارد که بتوان گفت این نمایش مدیون بازی آنهاست. این پانصد نفر همه زحمت می کشند و همه موفقند. نام هیچ هنرمند مشهوری، تماشاگر را به دیدن این نمایش جلب و جذب نمی کند.
اجرای کنگره بینظیر «شب آفتابی» که منشوری است از نور، صدا و تصویر و حرکت زنده نمایشی، با روایتی جذاب و دلنشین از وقایع صدر اسلام، انقلاب اسلامی و دفاع مقدس در ستاد لشکر 27 محمد رسول الله (ص) در اتوبان افسریه، بالاتر از نیروی دریایی سپاه تا پایان شهریور ماه ادامه دارد.
999