دعاي سلامت همان دعاي «اللهم کن لوليک ...» است و چون با توجه به برخي روايات امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) مانند انسان هاي ديگر، زندگي طبيعي داشته و در ميان مردم رفت و آمد دارد و ممکن است مانند پيامبران الهي و ديگر ائمه(علیهم السلام) به بيماري يا مشکلات ديگر دچار شود. بنابراين دعا و صدقه و صلوات براي سلامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بي تأثير نيست. و محفوظ ماندن ايشان توسط خداوند – که در روايات آمده – به معناي حفظ جان ايشان است، نه محافظت از بيماري و مشکلات ديگر.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

حکيمه خاتون گويد: امام عسکري(ع) فرمود: «فرزندم را نزد من آور! من سرورم را آوردم. امام فرمود: فرزندم! سخن بگوي! نوزاد پس از گواهي به يگانگي خداوند و درود بر پيامبراکرم(ص) و پدران بزرگوارشان آيات پنج و شش سوره ي قصص را تلاوت فرمود: (وَ نُريدُ أن نَمُنَّ عَلَي الَّذين استُضعِفُوا ...)، (و نُمَکَّنَ لَهُم فِي الأرضِ و نُرِي فرعونَ و هامانَ ...)
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

حضرت مهدي(عج) امام دوازدهم ما شيعيان از نسل امام حسين(ع)، فرزند امام حسن عسگري(ع) و مادرش «نرگس خاتون» است که به زبان عربي «نرجس» خوانده مي شود. بنا بر قول مشهور مادر حضرت از نسل حواريون و ياران خاص حضرت عيسي(ع) است. به دليل فشار شديد حکومت در آن زمان، تولد امام مخفيانه و با معجزه همراه بود و عده ي بسيار کمي از آن مطلع شدند. پدر بزرگوارش او را مخفي نگاه مي داشت تا دشمنان به او دست رسي نداشته باشند. آن امام بعد از شهادت پدر بزرگوارش، از ديده ها غايب گشت و در جامعه ظاهر نگرديد. او از آن زمان تا به حال در ميان مردم زندگي مي کند، اما کسي ايشان را نمي شناسد و تا هنگامي که فرمان قيام از سوي خداوند به ايشان برسد، ناشناس زندگي خواهد کرد.
آن حضرت(عج) مانند امامان ديگر(ع)، بسيار مهربان و مردم دوست است. به فکر شيعيان و جامعه بوده، براي سعادت مردم و خوش بختي همه ي انسان ها دعا مي کند. براي گناهکاران از خداوند بخشش مي طلبد. تمام وقت خود را در خدمت مردم و دوست دارانش مي گذراند. گرچه در غيبت است اما چنين نيست که در جامعه فعاليتي نداشته باشد و نسبت به حال مؤمنين بي اعتنا باشد بلکه به فرياد مردم مي رسد و به آنان ياري مي رساند. بنابراين ما نيز نبايد لحظه اي از ياد آن حضرت غافل شويم.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

امام زمان(عج) در نامه اي فرموده اند: «وَ اکثِروُا الدُّعاءَ بتعجيلِ الفَرَجِ فإنَّ ذلکَ فَرَجُکُم؛ براي تعجيل فرج بسيار دعا کنيد، زيرا مايه ي فرج شماست»(1). اين فرج مي تواند دو معنا داشته باشد:
1. وقتي دعا مي کنيم امام ظهور کند، طبيعي است که ظهور ايشان باعث گشايش امر شيعيان و آسايش ما مي شود و مشکلات ما حل خواهد شد. پس فرج باعث فرج ما نيز مي شود.
2. دعا براي ظهور ايشان باعث جلب توجهات امام به ما مي شود و آن حضرت در حق ما دعا مي کند و مشکلات ما با توجه امام حل مي شود. بنابراين، دعا براي ظهور، باعث گشايش کارها مي شود، هرچند خود ظهور، اتفاق نيفتد. همچنين دعا کردن، روح اميد را در انسان زنده نگه مي دارد. و اميد داشتن، خود موجب گشايش است، زيرا نااميدي باعث به بن بست رسيدن است.
پي نوشت :
1. کمال الدين، ص485، باب توقيعات، ج4.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

پديده ي غيبت حضرت(ع) چنان که در روايات نيز به آن اشاره شده، اسرار و حکمت هاي زيادي دارد که فقط بعد از ظهور قابل درک است، لذا دليل اصلي غيبت براي ما روشن نيست و امامان(ع) فرموده اند: دليل اصلي، سرّي از اسرار خداست که اجازه ي گفتن آن را نداريم. منتها در منابع روايي، بعضي از اين حکمت ها بازگو شده است:
الف: حفظ جان امام(عج)؛ خداوند او را براي دوري از دست رسي دشمنان، تا زماني که جهان آماده ي استقبال از حضرت(عج) و عمل به برنامه هاي او گردد، از نظرها مخفي کرده است.
ب. سازش ناپذيري با حکومت هاي ستم پيشه.
ج. ناسپاسي مردم.
د. آزمايش مردم و ...
مهم ترين علت ادامه ي غيبت، عدم آمادگي جهاني براي درک زمان ظهور و ياري امام در اجراي برنامه هاي گسترده و همه جانبه است.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

امامزمان(عج) بعد از آن که در شهر سامرا بر جنازه ي پدر بزرگوارشان نماز خواندند به منزل پدرشان رفته، وارد زيرزمين منزل شدند. وقتي مأموران دنبال ايشان رفتند و وارد خانه شدند، ايشان را نيافتند. محل غيبت امام، معروف به سرداب مقدس است که همان زيرزمين منزل امام عسگري(ع) مي باشد.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

در زمان غيبت کبرا، مکان مشخصي براي سکونت حضرت(ع) ذکر نشده است. البته بعضي از مکان ها و مقام ها به نام مبارک ايشان مزين است؛ مانند مدينه منوره و مکه معظمه، چون حضرت هر ساله در مراسم حج حضور دارند.
در مکان هاي خاص ديگري مانند مسجد مقدس جمکران، مسجد سهله، مسجد کوفه، مقام حضرت صاحب الامر در وادي السلام نجف، حرم ائمه ي معصومين(ع) و ... نيز به طور پراکنده حضور دارند. البته بايد توجه داشت که مکان هاي منتسب به حضرت، به معناي حضور و اقامت ايشان در آن جا نيست.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.

بله! مواد غذايي ترش به دليل حالت اسيدي که دارند، پس از خورده شدن باعث ايجاد محيط اسيدي در دهان مي شوند: که روي سطح دندان ها نيز تاثير مي گذارد و باعث ايجاد خوردگي در سطح دندان ها مي شود. در اين زمان به علت اثر اين اسيدها بر سطح خارجي دندان ها يک سري از مواد معدني که در سطح دندان ها است از روي آنها جدا مي شود. در اين هنگام اگر شما مسواک بدون خميردندان استفاده کنيد و يا در داخل دهان خود آب بچرخانيد، عملا باعث دفع اين مواد معدني از داخل دهان مي شود، در حالي که اگر شما اين کار را انجام ندهيد پس از اينکه حالت اسيدي در دهان از بين برود، دوباره آن مواد معدني که از سطح دندان جدا شده اند و در بزاق فرد وجود دارد به روي سطح دندان ها مي چسبند.
البته ما از اين مکانيسم، يک بهره مهم در دندانپزشکي مي بريم که در اصطلاح به آن فلورايدتراپي مي گوييم، يعني زماني که فرد يک ماده اسيدي مي خورد، يون هاي OH منفي هيدروکسي آپاتيت آزاد مي شود. در اين زمان اگر فرد با يک خميردندان حاوي فلورايد، مسواک بزند به راحتي فلورايد خميردندان جايگزين يون هاي OH منفي هيدروکسي آپاتيت مي شود چون فلورايد يک ماده فعال است، به جاي هيدروکسي آپاتيت يک بلور کريستالي فلورو آپاتيت تشکيل مي شود. اي بلور فلوروآپاتيت نسبت به هيدروکسي آپاتيت در برابر پوسيدگي 10 برابر مقاومت بيشتري دارد. با توجه به اين مکانيسم مي توان از ژل هاي خمير فلورايد که کمي اسيدي شده اند، استفاده کرد. در نتيجه در زمان مسواک زدن با اين ژ ل ها به علت وجود حالت اسيدي خلل و فرجي در سطح دندان ها ايجاد مي شود و به علت وجود غلظت بالاي فلورايد، اين ماده به صورت فعال روي سطح دندان ها مي نشيند و به اين وسيله مي توان از پوسيدگي دندان ها تا حدي جلوگيري کرد.
منبع: هفته نامه سلامت - ش242

هرگز در بايدها و نبايدهاي ديني، سليقه اي عمل نکنيد. درباره ي پوشش، طوري عمل کنيد که دين مقدس اسلام دستور داده و اسلام، پوشيدن پا و موي سر از محارم را واجب ندانسته است.
احکام الهي، منطبق با فطرت انسان ها وضع شده و اگر با اعمال سليقه ي شخصي، آنها را کم و زياد کنيم، آنها را از فطرت انساني دور ساخته ايم که در نتيجه، مقاومت رواني انسان ها را در پي خواهد داشت.
سختگيري شوهر شما در اين مورد، ممکن است دخترتان را در آينده، به سمت بدحجابي بکشاند؛ به ويژه اگر شاهد بدحجابي و آزادي بيش از حد بسياري از همسالان باشد.
آگاهي دادن به دختر براي پوشاندن قسمت هاي تحريک آميز بدن حتي از محارم، مطلوب است؛ همان گونه که پوشش مناسب پدر و ديگر محارم در مقابل دختر مطلوبيت دارد اما سختگيري بي مورد پسنديده نيست.
اسلام عزيز دين اعتدال است. از فرزند خود چيزي را بخواهيم که اسلام مي خواهد.
منبع:نشريه قدر،شماره 21.

براي از بين بردن آثار منفي تنبيه بدني، از راهکارهاي ذيل استفاده کنيد:
1. براي از بين بردن تحقير شخصيت، شخصيت او را گرامي بداريد. نقاط مثبت او را به ويژه در جمع بگوييد و به او احترام بگذاريد.
2. براي از بين بردن روحيه ي تسليم پذيري، براي اظهار نظر به او ميدان بدهيد؛ گرچه نظرش مخالف نظر شما باشد.
3. او مضطرب است؛ براي از بين بردن اين اضطراب، به او اطمينان خاطر بدهيد که ديگر از تنبيه بدني استفاده نخواهيد کرد.
4. براي مقابله با زورگويي او، برخورد منطقي را پيشه سازيد.
5. براي تقويت اعتماد به نفس فرزندتان، ارتباط بيشتري با او برقرار کنيد؛ به او مسؤوليت بدهيد؛ مهرباني و عطوفت داشته باشيد؛ اعتماد خود را به او نشان دهيد و در مسائل زندگي با وي مشورت کنيد.
6. از نظر دين اسلام به ميزان کتک هايي که زده ايد، به فرزندتان طلا بدهکاريد. حسابي بانکي برايش گشوده، بدهکاري هاي خود را به حسابش واريز کنيد. در صورتي اين دِين از دوش شما برداشته مي شود که فرزندتان پس از بلوغ رضايت دهد. از درگاه الهي آمرزش بطلبيد.
منبع:نشريه قدر،شماره 21.

محبت به فرزند، به سن خاصي اختصاص ندارد و تا پايان عمر بدان نياز دارد؛ اما محبت ويژه و کامل در سال اول زندگي او بسيار مهم است.
يک سال اول زندگي کودک، دوران دلبستگي (پيوندهاي محکم عاطفي با افراد مهم زندگي) است و اگر محبت همراه با احساس امنيت برايش پديد آيد، در آينده ي او تأثير مثبت خواهد داشت. بالا رفتن توان اجتماعي، شادابي، مقاومت در حلّ مسأله به ويژه در دوران پيش دبستاني، برخي از اين آثار است.
رسول خدا(ص) فرمود: حِبُّوا الصِّبيان و ارحَمُوهُم.(1)
کودکان را دوست بداريد و به آنها مهرباني کنيد.
برخي والدين از بوسيدن فرزندان خود (به ويژه فرزندان بزرگ تر) ابا دارند؛ در حالي که اولياي الهي چنين مي کرده اند. روزي رسول گرامي اسلام(ص) يکي از فرزندانش را روي زانو نشانده او را مي بوسيد. مردي از اشراف جاهليت به حضرت عرض کرد: من 10پسر دارم و تاکنون هيچ يک را نبوسيده ام. حضرت چهر ه اش برافروخته شد و فرمود: مَن لايَرحَم لايُرحَم(2)
کسي که مهرباني نکند، به او مهرباني نخواهد شد.
باز از همان حضرت است که امر فرمود فرزندان خود را فراوان ببوسيد؛ چرا که در برابر هر بوسه، درجه اي در بهشت خواهيد داشت:
اَکثِرُوا مِن قُبُلَةِ اَولادِکُم فَإنَّ لَکُم بکُلِّ قُبُلَةٍ دَرَجَةً فِي الجَنَّةِ(3)
پي نوشت:
1. کليني، فروع کافي، ج6، ص49 .
2. شيخ صدوق، من لايحضره الفقيه، ج4، ص380 .
3. علامه مجلسي، بحارالانوار، ج43، ص282 .
منبع:نشريه قدر،شماره 21.

ترتيب دادن جلستان خانوادگي يکي از روش هاي موفقي است که از آن طريق مي توان حس همکاري را در خانواده دوچندان کرد و بين اعضاي خانواده ارتباطي نزديک و صميمي ايجاد نمود. در اين جا اگر تمايل به تشکيل جلسات خانوادگي داريد به اين توصيه هاي ساده و ارزشمند توجه کنيد:
هفته اي يک بار اين جلسات را به هر ترتيبي که شده برگزار کنيد. همه اعضاي خانواده موظف هستند در اين جلسات شرکت نمايند. به وقت تعيين شده احترام بگذاريد و به خاطر راحتي و يا هر علت ديگري زمان را تغيير ندهيد. براي اين که روز و ساعت دقيق را فراموش نکنيد، آن را بر روي تقويم خود يادداشت کنيد و آن را مانند يک جلسه کاري در نظر بگيريد و به آن اهميت بدهيد.
در زمان برگزاري جلسه تلفن خود را خاموش کنيد تا هيچ چيزي براي شما مزاحمت ايجاد نکند.
اين طرز برخورد موجب مي شود فرزندان شما موضوع را جدي گرفته و به صحبت ها و قوانين احترام بگذارند. دقت داشته باشيد تمام تصميم ها بايد با توافق تک تک اعضاي خانواده صورت پذيرد نه با راي اکثريت. اگر در انتهاي جلسه به تصميم و راي قاطعي دست نيافتيد ادامه بحث را به جلسه بعد موکول کنيد.
براي هر جلسه يک مدير و يک منشي انتخاب کنيد. مدير بايد جلسه را اداره کرده و اطلاعات لازم را با اعضا در ميان بگذارد. مديريت بايد هر جلسه تغيير يابد. ديگر اعضا موظفند از دستورات مدير پيروي کرده و از او حمايت کنند. منشي جلسه بايد تمام نکات بحث شده و تصميمات اتخاذ شده در جلسه را يادداشت کرده و به اطلاع ديگر اعضا برساند.
جلسه را با تشکر از يکديگر و صحبت هاي شيرين و تحسين آميز مانند ازت ممنونم به خاطر اين که ...و يا واقعا دوستت دارم... آغاز کنيد.
فرزندان بايد ياد بگيرند براي محبت و فداکاري ديگران ارزش قايل شوند و از آنها تشکر و قدرداني کنند . حتي اگر از آنها تعريف و تمجيد مي شود ، آنها بايد زبان سپاسگزاري داشته باشند و از ديگر اعضا قدرداني کنند .
درطي هفته ليستي تهيه کنيد و بر روي يخچال نصب کنيد . هر ايده اي که به ذهنتان مي رسد و نياز به بررسي بيشتر دارد بر روي آن بنويسيد و دستور جلسه اي تنظيم کنيد تا در روز موعد با حداقل زمان به نتايج مطلوب تري دست يابيد . به اعضا ياد دهيد وقتي مشکلي را مطرح مي کنند ، خودشان راه حل هايي نيز عنوان کنند . همان طور که مي دانيد همه دچار مشکلاتي هستند ولي متاسفانه قادر به يافتن راه حل براي آنها نيستند ولي اگر با درايت کامل اين موضوع را به فرزندان تعليم دهيد ،آنها به مرور زمان خلاق شده و در مقايسه با افراد ديگر راحت تر مسايل را تجزيه و تحليل کرده و براي مشکلاتشان راه حل هاي مناسبي پيدا مي کنند . فراموش نکنيد جلسه بعد را با يکديگر هماهنگ کنيد و براي هفته ي آينده حداقل يک کار را مانند ورزش و ... تعيين کنيد و آن را با هم انجام دهيد .
براي داشتن جلسه اي فعال و پويا بهتر است به دور ميزي تميز و به دور از محيط آشپزخانه بنشينيد تا جلسه حالتي جدي تر به خود بگيرد . اين جلسه نبايد با غذا خوردن يکي شود .
مدير بايد جلسه را با حالتي شاد و خوش به پايان برساند تا فرزندان براي حضور در اين جلسه از خود ميل و رغبت نشان دهند . براي تشويق بيشتر فرزندان و حضور آنها در اين جلسات مي توانيد از يک سري ترفندهاي زير استفاده کنيد :
به عنوان مثال پيش از جلسه بگوييد : " دسر شکلاتي و يا بستني وانيلي بعد از جلسه يکي از بازي هاي موردعلاقه تان را به مدت يک ربع همگي با هم انجام مي دهيم ! " مطمئن باشيد اين جلسات تاثير به سزايي در رشد و تربيت فرزندان داشته و آنها را در مسير درست و صحيحي قرار مي دهد . در اين جلسات همه اعضاي خانواده با يکديگر احساس نزديکي خاصي مي کنند و به راحتي مي توانند مسايل و مشکلاتشان را مطرح کنند و با تصميم گيري مناسب به اهدافشان دست يابند .

منبع : دو هفته نامه موفقيت شماره ي 170.

عزت نفس و اعتماد به نفس بنيادي ترين بخش شخصيت يک فرد است که در تمام جوانب زندگي فرد ، خود را به نحوي متظاهر مي سازد . اعتماد به نفس سالم و بالا يک ضرورت حياتي و مطلق براي هر فردي به حساب مي آيد و بايد از همان کودکي در فرزندان مان پرورش يابد . به راهکارهاي زير که به پرورش و تقويت اعتماد به نفس کودکان منجر مي شود ، توجه کنيد .
1 ـ بدانيد چه مي گوييد : کودکان به کلمات و گفته هاي والدين بسيار حساس هستند . فرزندتان را نه فقط براي نتيجه خوب يک کار ، بلکه براي همت و تلاشش ستايش و تمجيد کنيد ، اما صادق باشيد . براي مثال اگر فرزند شما نتوانست عضو تيم فوتبال شود يا بازي خوبي ارائه نداد ، از گفتن چنين عبارتي خودداري کنيد : " دفعه بعد بيشتر تلاش کن تاموفق شوي " ، به جاي آن بگوييد : " تو موفق نشدي ، اما واقعا تلاش تو در اين راه قابل ستايش بود " .
تلاش و به اتمام رساندن کار او را به جاي نتيجه کارش ، مورد تشويق قرار دهيد . به جاي تاکيد بر نتيجه کار ، تلاش و سعي او را تشويق کنيد .
2 ـ براي او يک الگوي مثبت باشيد : اگر فردي تند ، خشن و بدبين هستيد و نسبت به توانمندي ها و محدوديت هاي خود واقع بين نيستيد ، فرزند شما آيينه تمام نماي شما خواهد بود . اعتماد به نفس خود را پرورش دهيد تا فرزند شما يک الگوي خوب داشته باشد .
3 ـ باورهاي نادرست فرزندتان را تشخيص داده و او را هدايت کنيد : يک گام مهم والدين ، شناختن باورهاي غير منطقي کودکان درباره ي خودشان است. اين باورها درباره ي کمال ، جذابيت ، توانمندي ها و هر چيز ديگر که باشد ، مي تواند ريشه گرفته ، پا بر جا شده و براي کودک جايگزين حقيقت شود . مثلا کودکي در مدرسه دانش آموز خوبي است ، اما با درس رياضي مشکل دارد ، او ممکن است با خود بگويد : " من نمي توانم درس رياضي را خوب ياد بگيرم ، پس يک دانش آموز بد هستم " و اين يک تعميم غلط است که مي توان او را مستعد شکست سازد . فرزند خود را تشويق کنيد که به موقعيت ها با ديد بازتري بنگرد . يک پاسخ سودمند شايد اين باشد : " تو دانش آموز خوب و کوشايي هستي و در مدرسه هم کارهايت را خوب انجام مي دهي . رياضي فقط يک درس از چندين درس است که نياز به صرف وقت بيشتري دارد . ما با هم روي آن کار مي کنيم " .
4 ـ با فرزند خود راحت و مهربان باشيد :
عشق شما به فرزندتان اعتماد به نفس او را افزايش مي دهد . او را در آغوش بگيريد و به او بگوييد مايه افتخار شماست . او را صادقانه ، با رعايت اعتدال و بدون افراط تحسين کنيد . کودکان مي دانند که قلب شما چه مي گويد .
5 ـ محيط خانه را ، محل آرامش او قرار دهيد :
کودکي که احساس امنيت نمي کند يا نسبت به او بدرفتاري مي شود ، بي اندازه دچار عدم اعتماد به نفس خواهد شد . کودکي که در محيط پر از بحث و جدل و نزاع مکرر والدين قرار دارد ، کودکي افسرده و منزوي مي شود . هميشه به خاطر داشته باشيد که از کودک خود حمايت کنيد و به او احترام بگذاريد . محيط خانه خود را براي اعضاي خانواده پناهگاه امني قرار دهيد . مراقب بدرفتاري ديگران با او ، مسايل مدرسه ، مشکلات و درگيري هاي او با همسالانش و ديگر عواملي که بالقوه مي تواند به اعتماد به نفس او خلل وارد کند ، باشيد .
6 ـ به فرزندتان کمک کنيد تا در تجربيات سازنده شرکت کند : فعاليت هايي را تشويق کنيد که همکاري و تعاون در آن باشد و حس اعتماد به نفس را پرورش دهد ، نه فعاليت هايي که حس چشم و هم چشمي و رقابت ناسالم را در او به وجود آورد .
براي مثال فعاليت هايي که در آن بزرگترها به کوچک ترها کمک مي کنند تا خواندن چيزي را ياد بگيرند که مي توانند براي هر دوي آنها جذاب باشد .

منبع : دوهفته نامه موفقيت شماره ي 170.

در پاسخ به اين پرسش، نظرهاي مختلفي ابراز شده است. از جمله اين که:
الف)همه مقدرات بندگان در تمام سال، در اين شب تعيين مي شود. آيه سوم و چهارم سوره دخان و نيز روايات متعددي، بيانگر اين نظر است.
ب)داراي قدر و شرافت بزرگي است.
ج)قرآن با تمام قدر و منزلتش، بر رسول والا قدر و به وسيله فرشته صاحب قدر نازل گرديد.
د)شبي است که مقدر شده [است] قرآن در آن نازل شود.
هـ)کسي که در آب شب، احيا بدارد، صاحب قدر و مقام و منزلت مي شود.
و)در اين شب، آن قدر فرشتگان نازل مي شوند که عرصه زمين بر آنها تنگ مي شود؛ چون تقدير به معناي تنگ گرفتن نيز آمده است.
جمع ميان اين تفسيرها، در مفهوم گسترده شب قدر، کاملاً ممکن است، هر چند تفسير اول، از همه مناسب تر و معروف تر است.

منبع: تفسير نمونه، ج27، صص 187 و 188.

در اين که شب قدر در ماه رمضان است، ترديدي وجود ندارد، ولي در اينکه کدام شب از شب هاي ماه رمضان است، تفسيرهاي زيادي شده است، از جمله، شب اول، شب هفدهم، شب نوزدهم، شب بيست و يکم، شب بيست و سوم، شب بيست و هفتم و شب بيست و نهم، ولي مشهور و معروف در روايات اين است [که] در دهه آخر ماه رمضان و شب بيست و يکم يا بيست و سوم است.
منبع: تفسير نمونه، ج27، صص 188 و 189.

روايت هاي متعددي اين است که اين از مواهب الهي بر اين امت است، چنان که در حديثي از پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله و سلم) آمده است که فرمود: «خداوند به امت من، شب قدر را بخشيده و احدي از امت هاي پيشين، از اين موهبت برخوردار نبودند.» به علاوه، روايات بسياري نشان مي دهد که شب قدر، مخصوص زمان نزول قرآن و عصر پيامبر نبوده، بلکه همه سال تا پايان جهان تکرار مي شود.

منبع: تفسير نمونه، ج27 ، ص 190.

نزول قرآن در اين شب و نزول برکات و رحمت الهي در آن، سبب مي شود که از هزار ماه، برتر و بالاتر باشد. بهتر بودن اين شب از هزار ماه، برتر و بالاتر باشد. بهتر بودن اين شب از هزار ماه، به سبب ارزش عبادت و احياي آن شب است.

منبع: تفسير نمونه، ج27 ، ص 190.

قرآن چون يک کتاب سرنوشت ساز است وخط سعادت و خوشبختي و هدايت انسان ها در آن مشخص شده است، بايد در شب قدر، شب تعيين سرنوشت ها، نازل گردد. در اين شب، سرنوشت انسان براي يک سال، بر طبق لياقت ها و شايستگي ها تعيين مي گردد.
منبع: تفسير نمونه، ج27 ، صص 191و 192.

آغاز ماه هاي قمري، در همه بلاد يکسان نيست و ممکن است در منطقه اي، امروز، اول ماه باشد و در منطقه ديگري دوم ماه. بنابراين، شب قدر نمي تواند يک شب معين در سال بوده باشد؛ چرا که في المثل شب بيست و سوم، در مکه ممکن است شب بيست و دوم در ايران و عراق باشد و به اين ترتيب قاعدتاً هر کدام بايد براي خود، شب قدري داشته باشند. آيا اين با آنچه از آيات و روايات استفاده مي شود که شب قدر، يک شب معين است، سازگار است؟ پاسخ اين سؤال با توجه به يک نکته روشن مي شود و آن اين که:
شب، همان سايه نيمکره زمين است که بر نيمکره ديگر مي افتد و مي دانيم اين سايه، همراه گردش زمين، در حرکت است و يک دوره کامل آن، در بيست و چهار ساعت انجام مي شود. بنابراين، ممکن است شب قدر، يک دوره کامل شب به دور زمين باشد؛ يعني مدت بيست و چهار ساعت تاريکي که تمام نقاط زمين را زير پوشش خود قرار داده، شب قدر است که آغاز آن، از يک نقطه شروع [مي شود] و در نقطه ديگر، پايان مي گيرد.

منبع: تفسير نمونه، ج27 ، ص 192.

با توجه به آيات قرآن و رواياتي که در اين مورد وجود دارد، مفسران قائلند که قرآن کريم داراي دو گونه نزول بوده است: نزول دفعي که از آن تعبير به «انزال» مي کنند. نزول دفعي و يک باره قرآن، در يک شب بوده که تمام آن، بر قلب پاک پيامبر نازل شده است.
نزول تدريجي که از آن به «تنزيل» تعبير شده است. اين نوع نزول در طي بيست و سه سال دوران نبوت پيامبر انجام گرفته است.

منبع: تفسير نمونه، ج27 ، ص184.