چگونه ائمه(علیهم السلام) واسطه فيض از خداوند هستند و اگر چنين است چرا ؟ مگر نمي توانيم به طور مستقيم با خدا صحبت كنيم؟ اصلا مسأله شفاعت و توسل چه جايگاهي دارد؟
شبهه: آيا طلب شفاعت از معصومين(علیهم السلام) و زيارت قبور و تبرک مزار آنان، نوعى شرک نيست ؟
شبهه: اعتقاد به معاد و قيامت در زندگي ثمره اي ندارد و افرادي كه اعتقاد به معاد ندارند راحت تر زندگي مي كنند و بيشتر لذت مي برند ؟
تفاوت بين مكاشفه عارفان و وحي پيامبران را از كجا بايد در يابيم ؟
چرا تنها به پيامبران وحي شده است؟
شبهه: چه اشكالي دارد كه تا قيامت پيامبر باشد، يعني وحي الهي قطع نشود و اهل بيت(علیهم السلام) هم پيامبر و هم امام باشند؟ خدا كه لطف بي نهايت دارد و فياض است و هيچ چيزي را كم نگذاشته است.
آيا شفاعت، تشويق به گناه نيست؟
در حالي كه برخي آيات قرآن شفاعت را نفي مي‏كند، بعضي آيات ديگر شفاعت را تثبيت مي‏كند، اين تعارض چگونه است؟
اگر شفاعت وجود دارد چرا در آيه 123 سوره بقره شفاعت را نفي مي كند؟
با وجود آيات نفى شفاعت،چگونه مى توان اعتقاد به تحقق آن داشت ؟
شبهه: قـرآن در آيـه 88 سـوره قصص مى فرمايد : و لا تدع مع اللّه الها ، آخر هيچ معبودديگرى را با خدا مخوان اين آيه صريحا از عبادت و پرستش غير خدا و اينكه نام كسانى را همراه او ببريم نهى كرده است از اينجا مى فهيم توسل و شفاعت با توحيدسازگار نيست.
شبهه: حـاكـم عـادل وقتى شفاعت را مى پذيرد كه متوجه خطاى خود شود و مصلحت را در انجام ندادن آنچه قبلا اراده كرده بود ببيند . و حـاكـم ظالم نيز شفاعت اطرافيان خويش رابا علم به ظلم بودن آن مى پذيرد زيرا مصلحت كار خويش را در آن مى داند . اما هردو نوع پذيرش شفاعت در مورد خداوند محال است . زيـرا از طرفى اراده او بر اساس علم ازلى و تغيير ناپذير است ؛ و از سوى ديگر او غنى مطلق است و نيازى به مصلحت انديشى شخصى ندارد . بنابراين دليلى بر شفاعت خداوند با پذيرش شفاعت ديگران ازسوى او وجود ندارد .
شبهه: قـرآن صـريـحـا از عـبادت و پرستش غير خدا نهى كرده پس شفاعت انبياء و 000 كه خود يك نوع عبادت محسوب مى شود چه توجيهى دارد ؟
شبهه: آيا لازمه شفاعت اين نيست كه شفاعت كنندگان دايه مهربانتر از مادر باشند ؟
شبهه: عـنـوان شفاعت در مفاهيم مذهبى شبيه يك نوع توصيه هاى بى دليل اجتماعى و پارتى بازى است زيـرا مفهوم آن اين است كه افراد آنچه مى توانند گناه كنند هنگامى كه از فرق تا قدم آلوده شدند دست به دامن شفيع زنند.
آيا اعتقاد به شفاعت، موجب جرأت افراد بر گناه و شانه خالي كردن از مسؤوليت نمي‏شود؟
جگونه مي شود خداوند رحمان و رحيم كه در اين دنيا انواع معاصي نهان و آشكار انسان را ميبيند خود بر او پرده پوشانده و بدون اينكه كوچكترين انتقامي بگيرد موجبات توبه و اصلاح را بگونه اي فراهم مي كند كه خود انسان نيز متوجه و شرمنده مي شود اما همين خداي مهربان طبق اقوال و نوشته ها چنان عذابي را در شب اول قبر بر انسان مستولي مينمايد كه حتي بسياري از علما و بزرگان دين در آثارشان با ترس و وحشت از آن ياد مي كنند . و اصولا خداوند چه نياز ي به اين همه عذاب بندگانش دارد .
افرادي كه جسد آن‏ها دفن نمي‏شود يا مي‏سوزند و يا به دار كشيده مي‏شوند و قبري ندارند، شب اول قبر و حوادث آن و نكير و منكر براي آن‏ها چگونه ممكن است؟
آيا اعتقاد به معاد پايه هاى ظلم را تقويت نمى كند؟
آيا برخي پيامبران در مورد معاد شك و شبهه داشته‏اند؟
شبهه: مگر مردگاني زنده شده و خبر از قيامت آورده‏اند كه بتوان به آخرت اطمينان پيدا كرد؟
آيا مي‏توان گفت بشارت و انذار پيامبران واقعيّتي نداشته، تنها براي ايجاد ترس و اميد در بشر، براي زندگي راحت بوده است؟
آيا مى توان گفت هر كه در اين جهان كوردل است در آن جهان نيز كوردل گمراه خواهد بود؟
چگونه پيامبر عذاب و كيفر برخى زنان امت خويش (هنگامى كه وى را به معراج برده بودند) در جهنم ديد با اين كه در قيامت به حساب آنان رسيدگى مى شود؟
چـه كسى جان انسان را مى گيرد ؟ و اختلافى كه بين آيات مربوطه به نظر مى رسد چگونه رفع مى شود ؟
آيا زمين و آسمان در روز قيامت باقى خواهند بود؟ يا نه؟
شبهه: آيا از بين رفتن جهان و آمدن قيامت به اين معني نيست كه وجود خدا بي‏اثر باشد؟
قرآن كريم مي‏فرمايد: «و ان منكم الاّ واردها كان علي ربك حتماً مقضياً» هيچيك از شما نيست، مگر آنكه وارد جهنم خواهد شد كه اين بر پروردگار قضايي،حتمي است»سوره مريم، آيه 71 بنابراين آيا انبيأ هم طبق حكم اين آيه داخل جهنم مي‏شوند؟و نيز آيا گنهكاراني كه توبه كرده‏اند داخل جهنم مي‏شوند؟ در اين صورت پس عصمت انبيأ يا توبه انسانهاي معمولي چه فايده‏اي دارد؟
چرا عذاب جهنم اين قدر شديد و دردناك است؟ آيا اين عذاب ها با لطف الهي سازگار است؟ آيا با اعمال دوزخيان تناسب دارد؟
آيا با توجّه به عذاب و كيفر اعمال، باز اين نعمت ها به نفع بشر است؟ در صورتى كه اگر زندگى و حياتى نبود كيفر و عذابى نبود؟