اگر چه همه ائمه عليهم السلام در راه دين نهايت تلاش و فداكاري را نمودند و جان خود را فدا كردند اما در اين ميان فداكاري امام حسين عليه السلام و تلاشهاي او و رنجها و مصيبتهايي كه ديد از مصائب سائر ائمه عليهم السلام بيشتر بوده است. و بُعد مظلوميت ايشان جلوه ي ويژه‌اي دارد. زيرا آن حضرت علاوه بر اينكه خود در راه خدا شهيد شد، ياران و فرزندانشان نيز مظلومانه به شهادت رسيدند و حتي طفل شير خواره را نيز فدا كردند، آنهم با لب تشنه و بعد از كشته شدن هم بدن آن حضرت مورد تهاجم سم اسبان قرار مي‌گيرد و عيالات و خانواده‌اش اسير مي‌شوند و اموال و خيام آن حضرت آتش زده مي‌شود و فرزندانش مورد آزار اذيت و اهانت قرار مي‌گيرند. پس عمق فاجعه بسيار زياد است و به همين خاطراست كه عزاداري براي آن حضرت هم بسيار مفصل‌تر است، و خداي متعال هم محبت خاصي را در دلهاي دوستداران آن حضرت افكنده است علاوه بر اين، تمامي ائمه ما نسبت به عزاداري امام حسين (ع) عنايت خاصي داشتند و در هر جاي مناسبي، ذكري از مصائب امام حسين (ع) مي‌فرمودند.
براي اطلاع بيشتر شما را به مطالعة كتابهايي كه در اين زمينه تأليف شده است مانند حماسة حسيني شهيد مطهري (ره)، قصة كربلا بضميمه قصة انتقام علي نظر منفرد توصيه مي‌كنيم.
منبع: پايگاه حوزه