از نظر اسلام ارزش انسان­ها در پيشگاه خداوند متعال به تقواي آنان است. قرآن مي­فرمايد:«يا أَيُّهَا النّاسُ إِنّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثي‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوبًا وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللّهَ عَليمٌ خَبيرٌ»[1] «اي مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم و شما را تيره‏ها و قبيله‏ها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد؛ (اينها ملاك امتياز نيست،) گرامي‏ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست؛ خداوند دانا و آگاه است!»
طبق اين آيه شريفه هر چه درجه تقوي بالاتر باشد فرد متقي نزد خداوند گرامي­تر است و اين درجات در ميان انبياء و معصومين عليهم السلام نيز وجود دارد كه همه انبياء از نظر درجات در يك سطح نيستند و در مرتبه انبياء ملاكات و معيارهاي بسيار دقيقي است كه خداوند متعال بر اساس آنها بر درجات و مقام انبياء مي­افزايد.
اما در مورد مقام حضرت زهرا (س) روايات زيادي آمده است كه دلالت بر بزرگي مقام ايشان در نزد خداوند مي­كند. با تعابيري كه درباره هيچ كدام از معصومين صحبت نشده است. از جمله بعضي از احاديث پيامبر اكرم (ص) كه هم در منابع شيعه و هم در منابع برادران اهل سنت آمده است:
رسول اكرم (ص) فرمودند: «همانا خداوند با غضب فاطمه (س) غضب مي­كند و با رضايت او راضي مي­شود.»[2]
رسول اكرم (ص) فرمود: «نخستين كسي كه وارد بهشت مي­شود فاطمه (س) دخترم است...»[3]
اما در مورد اينكه مقام حضرت زهرا (س) از همه پيامبران بالاتر است نيز دو روايت در بحار الانوار آمده است كه ما در اينجا آن دو روايت را نقل مي­كنيم:
علامه مجلسي از كتاب علل الشرايع حديثي از جابر از امام صادق (ع) نقل مي­كند كه از آن حضرت پرسيدم: چرا فاطمه زهرا (س) را زهراء ناميده­اند؟ حضرت فرمود: زيرا خداوند او را از نور عظمت خود آفريد. پس وقتي كه آن نور تابيد، آسمان زمين روشن شد و چشمان ملائكه را خيره ساخت، آنان سجده كردند و پرسيدند اي پروردگار ما، اين نور چيست؟ پس خداوند به آنان وحي كرد كه نوري از نور من است كه در آسمان زمين آن را از عظمت خود خلق نموده‌ام و آن را از صلب يكي از پيامبرانم خارج كرده‌ام و آن را بر تمام پيامبران برتري بخشيده­ام و از اين نور، اماماني خارج شده­اند كه براي برپايي فرمان من قيام مي‌كنند و مردم را به حق من هدايت مي­كنند و من آنها را بعد از پايان يافتن وحي و نبوت جانشين خود در زمين كرده­ام.[4]
اين روايت با صراحت دلالت دارد بر اينكه حضرت زهرا (س) بر تمام انبياء برتري دارد.
امام صادق عليه السلام فرمود: اگر حضرت علي عليه السلام نبود كه با حضرت زهرا (س) ازدواج نمايد از زمان حضرت آدم تا روز قيامت هيچ­گونه كفو و همتايي براي آن حضرت پيدا نمي­شد.[5]
اين روايت نيز دلالت مي­كند كه مقام و درجه هيچ كس به جز حضرت علي (ع) به مقام حضرت زهرا (س) نمي­رسد. البته وجود مقدس خاتم الانبياء پيامبر اكرم (ص) از اين بيان خارج است كه در جاي خود ثابت است كه آن حضرت اشرف مخلوقات الهي است.
مسلم است كه ائمه عليهم السلام راستگو­ترين افراد هستند و در اين كلام خود حقيقتي را بيان كرده‌اند كه از پيامبر اكرم (ص) به آنها رسيده است. و پيامبر اكرم (ص) نيز از خود چيزي نمي‌گويد؛ بلكه آنچه را از خداوند به او رسيده است بيان مي­كند. و خداوند متعال هر مقامي را بر اساس شايستگي و سعي و تلاش فرد به او مي­بخشد و فرموده است:« وَ أَنْ لَيْسَ لِْلإِنْسانِ إِلاّ ما سَعي »يعني «و اينكه براي انسان بهره­اي جز سعي و كوشش او نيست.»[6]
پی نوشتها:
[1] حجرات، آيه 13- ترجمه آيت الله مكارم.
[2] اسد الغابه، ج 7، ص 224- كنز العمال، ج 13، ص 674- ينابيع المودة، ج 1، ص 170
[3]كنز العمال، ج 6، ص 29- ميزان الاعتدال، ج 2، ص 131
[4] علل الشرايع، ص 179، باب 143، ج 1- بحار الانوار، ج 43، ص 12، حديث 5- كشف الغمه، ج 2، ص 464
[5]ناسخ التواريخ، ج 1، ص 46- علل الشرايع، ص 178، باب 143، حديث 3- بحار الانوار، ج 43، ص 10- اصول كافي، ج 1، ص 524، حديث 10
[6] سوره النجم، آيه 39 – ترجمه آيت الله مكارم.
منبع: پايگاه حوزه