نام اين فرقه، اكنكار ( Eckankar) و که پال توئيچل در 1965 آن را پایه گذاری کرد. برخي در منبع تعاليم وي ترديد كردند ولی او مدعی شد که منبع تعالیمش از شهود است كه طي آن تعاليم را از «سلسله اساتيد اك » به عنوان استاد زنده اك به دست آورده است .
عقايد اصلي:
1. اكنكار را عقيده بر آن است كه سوگماند با روح يا توازي افراد از طريق صوت يا نور ارتباط برقرار مي كند. هـدف اصـلـي چـلا (دانشجوي اك ) رسيدن به خودشناسی و در نهايت شناخت خداست . وقتي شناخت خدا حاصل شد، آن گاه چلا همكار حقيقي خدا خواهد شد.
2. خـودشـنـاسـي و خـداشـنـاسـي، هر دو از راه طي الارض (همزمان در دو مكان بودن ) يا آن چه امروزه از سوي اكيست ها «سفر روح » ناميده مي شود، حاصل می گردد.
3. اكنكار را دينی می دانند كه به طور دایم در حال تغيير و تحول است ، و همین موجب مي شود كه اكيست ها اتكاي شديدي بر رهبران ديني خويش داشته باشند.
4. اكيست ها نيز مانند بوداييان و هندوها، به كرمه يا عقيده بدهي روحاني به گذشته باور دارند. هدف هر فرد، رهايي از بدهي كرمه در زندگاني گذشته و يكي شدن با خداست .
5. تمرين ديگر، عبارت است از تمركز روي نور و صوت يا چيزي كه به شكل روحاني ماهانتا معروف است .بيش از يكصد تمرين روحاني گوناگون در اكنكار هست كه از جمله آن، خواندن «HV» است و عقيده بر اين است كه اين واژه نام قديمي خداست و... .
در نقد این فرقه توجه به این نکته از اهمیت برخوردار است که براي اطمینان از تعالیم هر دین و آئینی بايد تعالیم و قضاياي مطرح آن را با معيار عقل و سخن معصومان سنجيد.
این فرقه ازسویی از دیدگاه بزرگان دين شناس، يك مسلك مسروقه است. و از سویی دیگر رهبران اين گروه از جايگاه عصمت برخوردار نبودند و چه بسا همۀ اين امور زایدۀ خيالات شان بوده باشد. با نگاهی به عقایدی که در این مختصر عرضه شد به این نتیجه خواهیم رسید که برخی از این عقاید هیچگونه سنخیتی با تعالیم وحی و معصومان ندارند و از اساس بی اعتبار هستند.

منبع: http://farsi.islamquest.net