˙·٠•●♥كيهان بچه ها♥●•٠·˙

(مجله ي اينترنتي:علمی،ورزشی و داستانی کودک و نوجوان راسخون)

خامنه ای خمینی دیگر است،ولایتش ولایت حیدر است

[ شنبه 22 بهمن 1390 ] [ 8:03 PM ] [ وحيد بلندي روشن ] [ نظرات 0 ]

هدیه امام صادق علیه السلام به کاربران سایت راسخون

سلام این هم یک هدیه ارزشمند از امام صادق علیه السلام به کاربران عزیز،به ادامه مطلب بروید.

ادامه مطلب

[ جمعه 21 بهمن 1390 ] [ 7:52 PM ] [ وحيد بلندي روشن ] [ نظرات 0 ]

گفتگوی کلیم الله با خداوند کریم

گفتگوی کلیم الله با خداوند کریم

در صحبت موسی بن عمران با خداوند عزوجل آمده است که:

موسی(ع)عرض کرد:معبودا! پاداش کسی که گواهی دهد من رسول و نبی و هم سخن تو ام،چیست؟خداوند فرمود:فرشتگانم نزد او بیایند و مژده بهشت به او بدهند

موسی(ع) عرض کرد:پروردگارا!پاداش کسی که برابر تو بایستد و نماز بخواند چیست؟خداوند فرمود:نزد فرشتگانم در سجده و رکوع و قیام و قعودش به او مباهات می کنم و هر که چنین باشد او را عذاب نکنم

حضرت موسی(ع) عرض کرد:پروردگارا! پاداش کسی که مسکین را به خاطر تو اطعام کند چیست؟خداوند عزوجل فرمود:ای موسی!روز قیامت دستور می دهم که منادی جار کشد که فلانی پسر فلانی از آزاد کرده های خدا در دوزخ است.

موسی(ع) گفت:بار خدایا پاداش کسی که صله رحم کند،چیست؟فرمود:ای موسی!عمرش را دراز می کنم و سکرات موت را بر او آسان می کنم و خازنان بهشت فریاد کنند به نزد ما بشتاب و از هر در که خواهی وارد شو

موسی(ع) گفت:معبودا! پاداش کسی که آزار خود را از مردم باز دارد،و به آن ها خوبی کند چیست؟خداوند فرمود:ای موسی! روز قیامت،دوزخ به او فریاد زند:به تو راهی ندارم.

آن گاه عرض کرد:پاداش کسی که تو را با زبان و دل یاد کند،چیست؟خداوندفرمود:ای موسی!او را روز قیامت در سایه عرشم پناه دهم و در حمایت خود گیرم

این بار موسی(ع) گفت:پاداش آن که حکمت تو را نهان و آشکار بخواند چیست؟ فرمود:مانند برق از صراط بگذرد.

موسی(ع) عرض کرد:خداوندا! پاداش کسی که بر آزار و دشنام مردم به خاطر خدا شکیبا باشد،چیست؟خداوند فرمود:در ترس های روز قیامت به او کمک کنم

(ادامه در ادامه مطلب)

ادامه مطلب

http://www.noorani.info/

[ جمعه 21 بهمن 1390 ] [ 7:52 PM ] [ وحيد بلندي روشن ] [ نظرات 0 ]

ساده و صمیمی با خدا

چندی است، در وادی حیرانی و صحرای سرگردانی گرفتار دنیای دونم و سرای چگونه و چون.هر چه به پیش و پس می نگرم،می بینم که همه عمر خود بر باد دادم و بر تن خود بیداد کردم و شیطان لعین را شاد ، دلم در آتش هوا مانده و سینه ام در آب ریا.هرچه کشتم،بر باد رفت و چشم امیدم به خواب.چگونه سر برآرم بر آستانت ای وهاب!؟

«فَاذْكُرُونِی أَذْكُرْكُمْ »؛ پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم.(سوره بقره،آیه 152)

الهی،«ای کریمی که بخشنده عطایی! و ای حکیمی که پوشنده خطایی!»1 گفتی تو را یاد کنم و جان خویش از هر چه تعلق آزاد. الهی! حجاب عصیان از پیش دیدگانم بردار و بند نسیان از زبانم بگشا، تا بیانم مأنوس با «أفضل الذّکر لا اله الا الله» و نهانم مشغول «افضل الدعاء الحمد لله»2 گردد. راستی حمد و سپاس مخصوص پروردگار جهانیان است!

«وَاشْكُرُواْ لِی وَلاَ تَكْفُرُونِ » ؛ و شکر نعمت به جای آرید و کفران نعمت نکنید).(سوره بقره،آه 152)

خدایا،هیچ چیز جز شکر تو نمی دانم و آنی از ذکر تو باز نمی مانم.«ای احدی که در ذات و صفات بی همتایی!و ای قادری که خدایی را سزایی !دلی ده که در شکر تو جان بازم و جانی ده که کار آن جهان سازم».3

هرچند که:

«از دست و زبان که براید کز عهده شکرت بدر اید»4

پروردگارا،به هر سو که می نگرم،خان نعمتت همه جا گسترده و دایه محبتت همه را پرورده، مرا که تو را می خوانم و جز تو کسی را نمی شناسم،بپذیر و بر عیب هایم خرده مگیر! در هر نفسی که می اید و می رود،هزاران بار تو را شاکرم و محبان درگاهت را چاکر.حجاب ها را از راه بردار و مرا به من مگذار!

آری!تو را می خواهم با صبر و تو را می جویم در صلوة ،بر ایینه دلم بتاب؛چرا که تو خود گفتی:إنّما یوفّی الصّابرون أجرهم بغیر حساب، اول نهاد مرا از غبار گناهان پاک گردان،آنگاه مرا شایسته پاداش شکیبایان نما!

«وَاسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِینَ »؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! شکیبایی پیشه کنید و به ذکر خدا و نماز توسل جویید که خدا یاور شکیبایان است).(سوره بقره،ایه 153)

معبودا،به درگاه تو به نماز و به سراپای وجود غرق نیازم«دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم».5

مگو چه آورده ای که درویشم و مپرس چه کرده ای که از کرده خود دل ریشم.

«یارب ز تو آنچه این گدا می خواهم افزون ز هزار پادشا می خواهم

هر کس ز در تو حاجتی می خواهد من آمده ام از تو تو را می خواهم»6

آری!تو را می خواهم با صبر و تو را می جویم در صلوة ،بر ایینه دلم بتاب؛چرا که تو خود گفتی: (إِنَّمَا یُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَیْرِ حِسَابٍ )7 اول نهاد مرا از غبار گناهان پاک گردان،آنگاه مرا شایسته پاداش شکیبایان نما!

«یارب دل ما را تو به رحمت جان ده درد همه را به صابری درمان ده

این بنده چه داند که چه می باید جست داننده تویی هرآنچه دانی آن ده»8

خدا خوبم ،مهربانترینم

دست نیازم را به سویت دراز می کنم باز هم به امید مددت ،بر حلقه استجابتت می کوبم.

نیک می دانم که می دانی تا نیازم نباشد ، نمی توانم چنین بر درت زار زنم ، سوگند به عظمتت که خود نیز دوست دارم

حال که فقط به گاه حاجت چونان مرغکی شکسته بال ، به کویت پرواز آغاز می کنم ، حاجتم بیش گردانی ، اما چه کنم که با پر و بالی شکسته توان پروازم نیست و طاقتم اندک است

ای تنها امید من ! در این ماه که عطر پاک بخشایشت فضای دلم را روشن کرده است ، از جاذبه های دلفریب دنیا رهایم کن و تا بی نهایت قرب خود ، به خود بخوان

ای همه خوبی ! چشم اجابتم به راه مدار...

پی نوشت ها :

1. خواجه عبدالله انصاری؛مناجات ،مقالات،مقامات،رحیم فضلی، انتشارات مجرد،چ سوم،1382،ص 19

2. مرصاد العباد،نجم الدین دایه، تصحیح محمد امین ریاحی، انشارات علمی فرهنگی، دهم، 1383، ص 266، حدیث نبوی.

3. خواجه عبدالله انصاری، همان.

4. گلستان سعدی،خلیل خطیب رهبر،انتشارات صفی علیشاه،ج دوازدهم،1379، ص4.

5خواجه عبدالله انصاری،همان،ص 72.

6. همان، ص21.

7. زمر/11: «همانا صبر کنندگان بدون حساب پاداش داده می شوند».

8. خواجه عبدالله انصاری، همان، ص 20.

فرآوری: محمدی

بخش قرآن تبیان

منابع : پایگاه حوزه

وبلاگ خاکریز

[ جمعه 21 بهمن 1390 ] [ 7:41 AM ] [ وحيد بلندي روشن ] [ نظرات 1 ]

کاريکاتور/تحريم‌هاي آمريکا عليه ايران

به ادامه مطلب مراجعه کنید.

ادامه مطلب

[ پنج شنبه 20 بهمن 1390 ] [ 10:51 PM ] [ وحيد بلندي روشن ] [ نظرات 0 ]

حضور میلیونی استقبال كنندگان و رعب و وحشت سردمداران

گفتگو با حجه الاسلام والمسلمین محمد جواد كشمیری

عزیمت حضرت امام به شهر مقدس قم

حضرت امام بعد از حدود یك ماه اقامت در تهران تصمیم گرفت به قم عزیمت نمایند برخی از همراهان ایشان در مدرسه ی مثل آقایان توكلی و شفیعی و عسگر اولادی با این امر مخالف بودند و تمایل داشتند معظم له در تهران بماند ولی ایشان قاطعانه فرمود كه باید به قم بروم و مثل گذشته مشغول درس و بحث شوم روی این حساب برنامه ریزی برای این سفر صورت گرفت و در دهم اسفند ایشان به طرف قم حركت كرد و حدود دویست ماشین دیگر كه حامل اطرافیان دوستان ایشان بود و ما هم در میانشان بودیم به دنبال ایشان راه افتادیم مسیر حركت ما به جهت اینكه هنوز اتوبان تهران – قم افتتاح نشده بود از جاده ی قدیم بود تراكم زیاد ماشین باعث شدكه چند مورد برخورد و تصادف پیش بیاید كه ماشین آقای دكتر عارفی پزشك معالج حضرت امام مقداری صدمه دید ولی بحمدالله به كسی آسیبی نرسید طبق برنامه ریزی قبلی توقف كوتاهی در منظریه كردیم و پس از پذیرایی مختصر دوباره به راه افتادیم تا به قم رسیدیم جمعیت بسیار زیادی از خود قم و شهرهای دیگر كه سر به میلیون می زد برای استقبال آمده بودند برنامه ی اولیه این بود كه حضرت امام به حرم مطهر مشرف شود و در آنجا با مردم دیدار كند ولی ازدحام خارج از تصور مردم موحب شد كه ماشین حضرت امام از همان ورودی قم و در نزدیكی مسجد امام حسن (ع) كه در كنار مدینه العلم مرحوم آقای خویی قرار دارد به میانجمع استقبال كنندگان برود و مراسم استقبال از آنجا به طرف حرم مطهر آغاز شود تمام خیابان های مسیر حركت تا حرم ، مانند روز 12 بهمن مملو از جمعیت بود و حضرت امام در میان سیل مشتاقان به حرم رسید و پس از تشرف به حرم و زیارت عازم منزل شد

حضور میلیونی استقبال كنندگان و رعب و وحشت سردمداران رژیم

همان طور كه می دانید حضرت امام در موقعیتی قدم به خاك میهن گذاشت كه هنوز حكومت در اختیار طاغوت قرار داشت و شاه اگرچه فرار كرده بود ولی بی تردید با نخست وزیرش بختیار در تماس بود تا در صورت آرام شدن اوضاع و مساعد شدن شرایط دوباره بازگردد اما استقبال تاریخی و بی نظیر مردم كه سراسر كشور به تهران آمده بودند سران رژیم را غافلگیر كرد و روحیه ی ارتش و مقاماتی را كه هنوز دلبسته ی دستگاه بودند به شدت درهم شكست و ابتكارعمل و قدرت و جرات را از آنها گرفت و الا اگر كمی جرات و جسارت به خرج می دادند شاید می توانستند با دستگیری امام و قدری كشتار و خونریزی همان گونه كه در هفده شهریور و مقاطع دیگر مرتكب شدند جلوی پیروزی انقلاب و حركت مردم را بگیرند ولی خواست و مشیت خدا بر پیروزی این ملت تعلق گرفته بود و از این رو دشمنان خدا كر و كور و گنگ شدند و زمانی كه به ظاهر همه ی نیروهای مادی و سلاح و تجهیزات و امكانات را در اختیار داشتند كاری از دست شان برنیامد به هر حال حضرت امام به سلامت در میان سیل خروشان مردم به بهشت زهرا رسید و آن سخنرانی تاریخی و به یاد ماندنی را ایراد فرمود و بعد در مدرسه ی رفاه كه برای ایشان در نظر گرفته شده بود مستقر گردید از این زمان تا 22 بهمن بسیاری از مقامات رژیم و نظامیان از جمله همافرها مراتب همراهی خود را انقلاب و مردم اعلام نمودند و همین امر موجب شد تا روزهای پایانی مبارزه با كشتار و تلفات كمتر همراه شود

منبع:سید مصطفی سید صادقی ، خاطرات حجه الاسلام و المسلمین محمد جواد كشمیری ، تهران: مركز اسناد انقلاب اسلامی . صفحه .259 و 269

منبع»http://rasekhoon.net/weblog/enfejarenoor/index.aspx

[ چهارشنبه 19 بهمن 1390 ] [ 12:48 PM ] [ وحيد بلندي روشن ] [ نظرات 0 ]

گذری بر انقلاب + عکس