در نجوم باستان ، بسیاری از منجمان به طالع بینی مشغول بودند؛ یعنی از روی موقعیت ستاره ها و سیارات ، آینده را پیشگویی می کردند. در گذشته ، این کار بیشتر مورد توجه پادشاهان بود. واقعیت این است که طالع بینی ریشه علمی نداشته است و ندارد. امروزه می دانیم که هر ستاره ای از ما فاصله مشخصی دارد که فاصله بین آنها نیز ممکن است دهها یا حتی صدها سال نوری باشد.
در نتیجه ، شکل صورتهای فلکی تنها طرحی ظاهری در دید ماست. اگر ما در منظومه ای سیاره ای پیرامون ستاره ای دیگر زندگی می کردیم، صورتهای فلکی را با طرح دیگری می دیدیم. از سوی دیگر ، حتی سیارات (که به ما نزدیکترند ) نیز عملا اثری بر ما ندارند. برای مثال ، محاسبات نشان می دهند که اثر گرانشی (جاذبه ای) سیارات بر ما ، از جاذبه هواپیمایی که از بالای سرمان عبور می کند (که بسیار بسیار کم است) ، بسیار بسیار کمتر است!