رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم:«ود المؤمن للمؤمن فى الله من اعظم شعب الايمان، الا من احب‏فى الله و ابغض فى الله و اعطى فى الله و منع فى الله فهو من‏اصفياء الله.» دوستى مؤمن با مؤمن براى رضاى خدا از بزرگ‏ترين شاخه‏هاى ايمان‏است، هان هر كس دوستى و دشمنى و بخشش و دريغش، همه در راه كسب‏رضاى خدا باشد از برگزيدگان خداوند است.
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم:«اول ما يبشر به المؤمن ان يقال له ابشر ولى الله برضاه‏و الجنه، قدمت‏خير مقدم قد غفر الله لمن شيعك و استجاب لمن‏استغفر لك و قبل من شهد لك.» نخستين بشارتى كه به مؤمن داده مى‏شود اين است: اى ولى خدا!مژده باد بر تو رضوان خدا و بهشت جاويدان، مقدمت گرامى،خداوند تشييع‏كنندگان تو را بخشيد و كسانى را كه براى تو طلب‏آمرزش كردند، اجابت فرمود و شهادت كسانى را كه به نفع توشهادت دادند پذيرفت.
امام على عليه السلام: «للمؤمن ثلاث ساعات: فساعة يناجى فيهاربه و ساعه يرم معاشه و ساعه يخلى بين نفسه و بين لذتها فيمايحل و يجمل.» مؤمن را سه ساعت است: ساعتى كه در آن با پروردگارش به راز ونياز است، و ساعتى كه در آن زندگانى خود را كارساز است وساعتى كه با لذت‏هاى حلال و نيكو دمساز است.
امام باقر عليه السلام: «ان المؤمنين اذا التقيا فتصافحا،اقبل الله عز و جل عليهما بوجهه و تساقطت عنهما الذنوب كمايتساقط الورق من الشجر.» دو مؤمن هرگاه با يكديگر ديدار كنند و با هم دست دهند،بى‏ترديد خداوند عز و جل به آن دو توجه كند و گناهان آن دو بريزدبسان ريزش برگ از درخت.
امام باقر عليه السلام: «المؤمنون فى تبارهم و تراحمهم وتعاطفهم كمثل الجسد اذا اشتكى تداعى له سائره بالسهر والحمى.» مؤمنان در نيكى كردن و مهربانى و دلسوزى نسبت‏به يكديگر هم‏چون يك پيكرند كه اگر عضوى از آن دردمند شود ديگر اعضا دربيدارى و تب و سوز آن درد همدردى مى‏كنند.
امام باقر عليه السلام: «ان الله عز و جل اعطى المؤمن ثلاث خصال:العزة فى الدنيا و الفلح فى الاخرة و المهابة فى صدور الظالمين،ثم قرا: و لله العزة و لرسوله و للمؤمنين.» خداى بزرگ به مؤمن سه خصلت ارزانى داشت: عزت و سربلندى دردنيا، رستگارى در آخرت، هيبت در وجود ستمكاران، سپس اين آيه‏را تلاوت فرمود: عزت مخصوص خداست و پيامبر و مؤمنان.
امام صادق عليه السلام: «ان المؤمن اشد من زبر الحديد، ان‏الحديد اذا دخل النار لان و ان المؤمن لو قتل و نشر ثم قتل لم‏يتغير قلبه.» مؤمن از آهن استوارتر است، آهن چون در آتش رود نرم شود ولى‏مؤمن را اگر بكشند و زنده كنند و بار ديگر بكشند، در قلبش‏تغييرى پيدا نمى‏شود.
امام صادق عليه السلام: «المؤمن حليم لا يجهل و ان جهل عليه‏يحلم و لا يظلم و ان ظلم عفو و لا يبخل و ان بخل عليه صبر.» مؤمن بردبارى است كه نادانى نمى‏ورزد و اگر نسبت‏به او نادانى‏روا دارند بردبارى را پيشه خود سازد و ستمگر نيست و هرگاه به‏او ستم شود (كه قابل گذشت‏باشد) درمى‏گذرد. و بخل نورزد و اگراز او دريغ كنند صبر نمايد.