سه غذايي که انسان را چاق کردند

همبرگر:قدمت آن با در نظر گرفتن احتمالات، به 1900 و ورود مهاجران آلماني به آمريکا باز مي گردد. اين آلماني ها از جنگ جهاني دوم به اين طرف، آنچنان مظلومانه اعلام مي کنند کارهاي بد را کنار گذاشته اند و سر در جيب تفکر، صبح تا شام مشغول کار گل هستند که آدم جرأت نمي کند باز هم متهم شان کند.منتها در 1935 قبل از اين که رايش سومشان براي فتح دنيا قدم رنجه کند، نشان دادند از اين همه تکرار خسته شده اند و مي خواهند شکمشان را با تنوع تازه اي سرگرم کنند.نام چيزبرگر به دست شريف لويس بالاست (Louis ballast)وارد بازار شد.
مايونز:1756 بود که يک فرانسوي که از قضا، سرآشپز بنامي هم بود، از بس اين سس جديد، شگفت انگيز بود، لبخند زنان عنوان «دوک» گرفت. 1905که آمد، ريچارد هيلمن، رسماً دستپخت دوک را به بازار عرضه کرد. شک نکنيد که خيانت بزرگي بود. فقط کافي است به ياد بعد از ظهرهاي تعطيل پايتخت بيفتيد که دست به جيب مي شويد تا با هفتصد هشتصد تومان، يک ساندويچ سرد همراه سس سفيد لزج غليظي، نيم ساعتي دهان تان را بجنباند.
سيب سرخ کرده:اگر مي خواهيد يقه ي کسي را بگيريد، مرحومي است که دو قرن پيش از اين، عمرش را به باقي اهل دنيا داده است.توماس جفرسون، اولين بشري بود که در 1700، نخستين سيب زميني سرخ کرده جهان را براي مستعمراتي نشين ها طبخ کرد.جورج کرام، اولين آشپزي بود که «چيپس» را در سال 1853 به دنيا معرفي کرد و يقيناً نان شب خيلي از اين باشگاه هاي تناسب اندام، مديون او است.
منبع: مجله همشهري جوان شماره 43
/س