يك كارشناس گفت:مصرف ميگو مواد سرطان زا را در بدن خنثى و در افراد مبتلا به ايذر از پيشرفت بيمارى ها جلوگيرى مى كند.
دكتر ميترا زراتى افزود: مصرف مواد غذايى غنى مانند ميگو، موجب درمان شوره سر و علايم لوپوس مى شود.
وى گفت: ميگو به علت دارا بودن مواد مغذى در پيشگيرى و درمان آسم در دوران كودكى و در رژيم غذايى از ابتداى دوران كودكى مؤثر است.
اين كارشناس خاطر نشان كرد: براساس تحقيقات، ميزان اسيدهاى چرب امگا ۳ در خون افراد مبتلا به افسردگى كمتر از ميزان طبيعى است و مصرف ميگو تا حدودى در درمان و پيشگيرى از افسردگى مؤثر خواهد بود.
زراتى اضافه كرد: اسيدهاى چرب غيراشباع موجود در ميگو نقش ضد التهابى دارد، در نتيجه با مصرف آن مى توان از ابتلا به بيمارى هاى التهابى مانند ورم مفاصل و برونشيت مزمن پيشگيرى كرد.
اين كارشناس تغذيه ادامه داد، ميگو از نظر كلسترول غنى است، اما مصرف اين ماده غذايى در افرادى كه مشكل افزايش كلسترول خون دارند هيچ گونه نگرانى را در پى ندارد.
ميگو جانورى آبزى از خانواده سخت پوستان است كه به طور عمده در آب هاى گرم بين ۱۸ تا ۳۸ درجه سانتيگراد و به منظور توليد گوشت در محيط هاى مصنوعى نيز پرورش داده مى شود.
مصرف ميگو براى مبتلايان به چربى خون مانعى ندارد.استفاده از ميگو به دليل بالا بودن محتواى اسيد چرب امگا-۳ آن براى مبتلايان به افزايش چربى خون مانعى ندارد.پروفسور «ژوزف تامى جى» فوق تخصص تغذيه معتقد است: به رغم بالا بودن درصد كلسترول در ميگو، اما با مصرف اين ماده غذايى از درصد كلسترول مضر خون به ميزان قابل توجهى كاسته مى شود.
وى ادامه داد: استفاده از اين جاندار دريايى، زير نظر يك متخصص تغذيه و با كنترل مرتب چربى خون فرد، نه تنها مشكل ساز نيست، بلكه به مرور زمان باعث جايگزينى كلسترول مفيد (HDL) به جاى كلسترول مضر (LDL) مى شود، به اين ترتيب علايم ناشى از بالا بودن چربى خون كاهش مى يابد.
اين فوق تخصص تغذيه در خصوص نحوه كاهش كلسترول متعاقب مصرف ميگو توضيح داد: بدن انسان بالقوه توانايى توليد كلسترول را دارا است، اما زمانى كه برخى مواد خاص حاوى اين نوع چربى، از طريق خوراك وارد بدن مى شوند، توليد كلسترول خودبه خود محدود شده و در حقيقت متعادل مى شود، اما در عين حال بايد هشيار بود كه هر ماده چربى اين خاصيت را ندارد و حتماً با نظر يك كارشناس بايد اقدام به مصرف انواع خوراك چرب نمود.
پروفسور تامى جى در نهايت تاكيد كرد: ميگو يك منبع بسيار غنى از ريزمغذى سلنيوم و ويتامين B12است و مصرف آن خصوصاً در افراد مبتلا به كم خونى و ريزش مو توصيه مى شود.
يادآورى مى شود مبتلايان به بيمارى نقرس بايد در مصرف ميگو احتياط كنند.
ميگو منبع مهم سلنيوم است كه مصرف هر ۱۲۰ گرم آن ۸۲ درصد از نياز روزانه بدن به اين عنصر را تامين مى كند، تحقيقات و آزمايش ها نشان مى دهد كه رابطه معكوسى ميان سلنيوم و شيوع سرطان وجود دارد و آن را ترميم مى كند و مانع از آسيب رساندن به سلول ها مى شود و از تكثير سلول هاى DNAسلنيوم جلوگيرى مى كند و از مرگ سلولى مى كاهد.سلنيوم دستگاه ايمنى بدن را براى حذف سلول هاى فرسوده و غيرعادى تحريك و با پيوستن به قسمت فعال بسيارى از پروتيين ها خاصيت ضدسرطانى پيدا مى كند. مصرف مداوم ماهى و ميگو ايمنى در برابر سه نوع سرطان خون را سبب مى شود.