معجزه سير

سير گياهى است علفى و دائمى كه ساقه آن تا ارتفاع ۴۰ سانتيمتر نيز مى رسد. قسمت زير زمينى آن متورم و مركب از ۵ تا ۱۲ قطعه و محصور در غشاهاى نازك و ظريف به رنگ خاكسترى مايل به سفيد است. برگ هاى آن باريك و نوارى شكل به رنگ تيره و گل هاى آن كوچك و صورتى رنگ كه به صورت يك چتر در انتهاى ساقه ظاهر مى شود.سير و پياز با هم رابطه اى نزديك دارند كه شايد به دليل بوى بد آنها است. نام سير در كتاب مقدس آمده است و در مصر قديم براى موميايى مردگان و خوش طعم كردن غذاها به كار مى رفته است. هومر شاعر عصر باستان در نوشته هاى خود از آن ياد كرده است.مردم در اروپا و اسپانيا از قبل از ميلاد مسيح(ع) آن را مى شناختند و از آن استفاده مى كردند. بقراط پدر علم طب در نوشته هاى خود از خواص آن ياد كرده و يكى ديگر از دانشمندان قديم ۶۱ خاصيت مختلف براى سير قائل شده است.
حضرت محمد (ص) براى سير۷۰خاصيت مختلف قائل شده اند ومى فرمايند : از سبزى سير تا مى توانيد استفاده كنيد زيرا سير دواى هفتاد درد است اما كسى كه سير وپياز خورده به مسجد نيايد و به مردم نزديك نشود.

تركيبات شيميايى

سير داراى تركيبات گوگردى است كه خاصيت ضد عفونى كننده ميكرب كشى و جرم كشى به اين گياه مى دهد. سير همچنين داراى موادى به نام آليسين و آليساتين است كه ميكرب هاى حصبه و «پاراتيفوئيد» را از بين مى برد.
در ۱۰۰ گرم سير خام، ۶۱ گرم آب، ۶ كالرى انرژى، ۲۹ گرم مواد نشاسته اى، ۲ ميلى گرم چربى، ۳۰ ميلى گرم كلسيم، ۲۰۰ ميلى گرم فسفر، ۵۳۰ ميلى گرم پتاسيم، ۵‎/۱ ميلى گرم آهن، ۲۰ميلى گرم سديم، ۲۰ واحد ويتامين آ، ۲۵ ميلى گرم ويتامين ب ،۱ ۸ ميلى گرم ويتامين ب ۲ و۱۵ ميلى گرم ويتامين ث وجود دارد.

خواص دارويى

سير از نظر طب قديم ايران گرم و خشك، بادشكن وضد عفونى كننده است. خوردن سير مصونيت بدن را در مقابل بيمارى ها افزايش مى دهد.سير كرم كش، محرك و تقويت كننده بدن، داروى سرماخوردگى و زكام است. سير اثر خوبى در معالجه سل دارد. ضمن آن كه سير خون را رقيق مى كند و سير اثر خوبى در تنگى نفس دارد. خوردن مداوم سير لقوه، رعشه و رطوبت معده را از بين مى برد و دردهاى مفاصل را درمان مى كند.سير درمان كننده دردهاى مفاصل ، سياتيك و نقرس است. ضمن آن كه براى تقويت نيروى جنسى و افزايش توليد اسپرم در اشخاص سرد مزاج بسيار مفيد است. آنهايى كه قطره قطره ادرار مى كنند بايد حتما سير بخورند تا بيمارى شان درمان شود. اين گياه زخم هاى ريه و درد معده را از بين برده، سنگ هاى كليه را شكسته و خارج مى سازد.
اگر سير با زيره پخته شود براى تقويت دندان مفيد است. ماليدن سير پخته به دندان ، درد دندان را تسكين مى دهد. اگر سير را بسوزانيد وبا عسل مخلوط كنيد و ضمادى از آن درست كنيد اين ضماد براى رفع خون مردگى زير پلك چشم مفيد است. سير به علت مدر بودن براى رفع آب آوردن انساج مفيد است. براى از بين بردن ميخچه كف پا نيز از ضماد آن استفاده مى شود. براى رفع دردهاى رماتيسمى و عصبى ضماد سير بسيار مؤثر است. توصيه مى شود براى ضد عفونى كردن دستگاه تنفسى در هنگام بيمارى هاى مربوطه از شربت سير استفاده شود. به تازگى نيز در يكى از بيمارستان هاى آمريكا براى ضدعفونى كردن فضاى بيمارستان از سير استفاده مى كنند. لويى پاستور پزشك معروف فرانسوى نيز آزمايش هاى زيادى روى سير انجام داد و اثر باكترى كشى سير را تأييد كرده است.
سير در عين حال ضد انعقاد و لخته شدن خون است. خوردن سير در عين حال سلول هاى سرطانى را از بين مى برد. يكى از دانشمندان آمريكايى هم كه در دانشگاه فلوريدا روى مرض ايدز تحقيق مى كند، معتقد است سير روى درمان مرض ايدز اثر مثبت دارد. مصرف سير كلسترول خون را پائين آورده و از سرطان جهاز هاضمه هم جلوگيرى مى كند. چينى ها قرن هاست براى پائين آوردن فشار خون از سير استفاده مى كنند.

مضرات

سير با آن كه خواص بسيارى دارد بايد درحد اعتدال مصرف شود، چرا كه استفاده زياد از آن در بعضى اشخاص موجب سردرد ، ضعف نيروى جنسى ، ضعف چشم و عوارض بواسير مى شود. سير براى آنهايى كه اسهال دارند، مضر است. افرادى هم كه معده ضعيف دارند و به طور كلى سيستم هاضمه آنها ضعيف است نبايد در خوردن سير افراط كنند. كسانى كه يبوست دارند نبايد سير بخورند و براى رفع مضرات آن سير را بايد با آب و نمك پخته و كمى به آن روغن بادام يا كره اضافه كنيد تا مضر نباشد. اشخاصى كه گرم مزاج هستند اگر مى خواهند سير بخورند براساس توصيه ابن سينا، حكيم ايرانى، بايد سير را بپزند يا از سير ترشى استفاده كنند. براى پختن سير پس از پوست كندن آن را به مدت سه دقيقه بخار دهيد. اشخاصى كه فشار خون پائين دارند نيز نبايد سير بخورند و همين طور كسانى كه آلرژى دارند نبايد از سير استفاده كنند.