اشاره:

پيامبر اعظم(ص) اسلام مجموعة تكامل يافتة فضائل همة انبياء و اولياي الهي در طول تاريخ درخشان‌ترين كهكشان عالم وجود است كه هزاران منظومه و خورشيد درخشان فضيلت و كرامت را در خود جاي داده است، علم توأم با اخلاق، حكومت همراه با حكمت، عبادت همراه با خدمت به خلق، جهاد توأم با رحمت، عزت همراه با فروتني، روزآمدي توأم با دورانديشي و صداقت با مردم در عين پيچيدگي‌هاي سياسي از ويژگي‌هيا بارز پيامبر اكرم(ص) است.
جلوة آشكار و مظهر اسماي خداوندي، نمونة انسان كامل و سرآمد تمام پيامبران و ختم رسل است.
پيامبر رحمت و رأفت دربارة ويژگي‌هاي ياران آخرين جانشين خود، يعني حضرت مهدي(ع) بياناتي دارند كه به اجمال به چند نمونه از آن‌ها اشاره مي‌كنيم.
از بارزترين صفات گروهي كه در آخرالزمان براي حق مي‌جنگند و تا روز قيامت هميشه پيروز و سربلندند، مي‌توان از ايستادگي و ايمان راسخ آن‌ها در دين، جهاد و مبارزه و مقابلة با دشمنان دين، توجه آن‌ها به حضرت مهدي(ع) در هنگامه ظهور و سرسپردگي و اطاعت از اين امام نام برد.
در مورد اين طائفه از امت آخرالزمان، تعابير مختلفي در بيانات مبارك پيامبر اعظم(ص) مشاهده مي‌شود. به پيروزي، و سربلندي، حقانيت، جهاد و مبارزة آن‌ها با مخالفان دين تا ظهور حضرت مهدي(ع) ادامه دارد. آن حضرت، در برخي از روايات با دو كلمة «حتّي» و «إلي»، در برخي ديگر با جملة «حتّي تقوم الساعة» و در گونه‌اي ديگر از روايات با «حتي يخرج المسيح» الدّجال» و يا «حتي امر الله و ينزل عيسي بن مريم»، پيروزي آن‌ها را تا روز موعود متذكر مي‌شود.
هميشه گروهي از امت من براي حق مبارزه مي‌كنند و تا روز قيامت پيروز خواهند بود. سپس فرمود: بعد از نزول حضرت عيسي بن مريم(ع) امير آن‌ها به او (مسيح) مي‌گويد: بيا و با ما نماز بخوان [مسيح] در جواب مي‌گويد:‌ نه، برخي از شما سرور و آقاي برخي ديگر هستيد، خداوند اين امت را گرامي داشته است.1
در حديث ديگري از رسول خدا(ص) آمده است:
هميشه گروهي از امت من براي حق مبارزه مي‌كنند و نسبت به آنچه مقصودشان است پيروزند، تا اين كه امر خداوند عزوجل بيايد و عيسي‌بن مريم ظاهر گردد.2
روايات فراواني به اين مطلب اشاره دارد كه منظور از «امر خداوند عزوجل»، ظهور حضرت مهدي(ع) است. به عنوان مثال روايتي از امام صادق(ع) نقل شده است كه ايشان در تفسير آية «أتي أمر الله فلا تستعجلوه سبحانه و تعالي عما يشركون؛ [هان] امر خدا در رسيد پس در آن شتاب مكنيد. او منزّه و فراتر است از آن‌چه [با وي] شريك مي‌سازند.»3 مي‌فرمايند:
نخستين كسي كه با قائم(ع) بيعت مي‌كند جبرييل است كه به صورت پرنده‌اي سفيد نازل مي‌شود و با آن حضرت بيعت مي‌نمايد. سپس يك پاي بر بيت‌الله الحرام و پاي ديگر بر بيت‌المقدس مي‌گذارد. آن‌گاه با صداي فصيح بليغي كه خلايق مي‌شنوند فرياد خواهد زد: «امر الهي آمد، پس آن را زود مشماريد.»4
و در روايتي ديگر از ايشان آمده است:
امر خداوند عزوجل همان امر ماست پس در آن عجله نشود، خداوند آن را با سه ارتش تأييد مي‌فرمايد: فرشتگان، مؤمنان و رعب. خروج آن حضرت همچون خروج رسول خدا(ص) خواهد بود و آن فرمودة خداي عزوجل است: هم‌چنان كه خداوند تو را به حق [و براي اعتلاي كلمة توحيد] از خانه‌ات بيرون ساخت و گروهي از مؤمنين از آن اكراه داشتند.5 و 6
در احاديث ديگري از پيامبر اكرم(ص) هم‌چنان از «امر خداوند» و پيروزي ياران حضرت مهدي(ع) سخن به ميان مي‌آيد:
هميشه گروهي از امت من پيروزمندانه دين را حفظ مي‌كنند، بر دشمنانشان چيره و غالب‌اند، مخالفت با آن‌ها ضرري به آن‌ها نمي‌رساند مگر زحمت‌ها و سختي‌هايي كه به آن‌ها وارد مي‌شود، تا اين كه امر خداوند بيايد در حالي كه آن‌ها با همين وضعيت هستند. گفتند: يا رسول‌الله(ص)، آن‌ها در چه مكاني هستند؟ فرمود: در بيت‌المقدس و اطراف آن.7
در روايت ديگري آن حضرت، علاوه بر ذكر مكان اين گروه در بيت‌المقدس و نواحي آن، از دمشق نيز ياد مي‌كند:
هميشه گروهي از امت من بر دروازه‌هاي دمشق و اطراف آن و بر دروازه‌هاي بيت‌المقدس و اطراف آن جنگ مي‌كنند، خواري و ذلت خوارشوندگان ضرريي به آن‌ها وارد نمي‌سازد، آن‌ها همچنان ثابت و پيروز بر حق‌اند تا اين كه حضرت مهدي(ع) ظهور كنند.8
چند روايت ديگر نيز با همين مضمون از پيامبر اكرم(ص) نقل شده است:
هميشه گروهي از امت من بر حق‌اند تا امر خداوند عزوجل [ظهور حضرت مهدي(ع)] تحقق يابد.9
گروه اندكي از امت من براي امر خداوند مي‌جنگند، بر دشمنانشان غالب‌اند، مخالفت با آن‌ها ضرري به آن‌ها نمي‌رساند تا اين كه حضرت مهدي(ع) ظهور كنند.10
هم‌چنان اين دين سربلند و پابرجاست، گروهي از مسلمانان به خاطر [حفظ] آن مي‌جنگند تا اين كه حضرت مهدي(ع) ظهور كنند.11
اگر خداوند براي كسي خيري را بخواهد او را در دين فقيه مي‌سازد (درك و معرفت معارف دين). گروهي از اين امت هم‌چنان بر امر خداوند پايدارند، مخالفت با آن‌ها ضرري به آن‌ها نمي‌رساند تا اين كه امر خداوند ظاهر گردد در حالي كه آنان پيروزند.12

پي‌نوشت‌ها:

1. ينابيع المودة، ص 432؛ مجمع البيان، ص54.
2. مجمع البيان، ج 4، ص 503؛ كنزالعمال، ج14، ص618.
3. سورة نحل (16)، آية 1.
4. صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج2، ص671.
5. سورة انفال، آية 5.
6. تفسير عياشي، ج2، ص254.
7. كنزالعمال، ج 12، ص283.
9. سيوطي، الدر المنثور، ج1، ص321؛ كنزالعمال، ج12، ص165.
10. همان، ج6، ص61.
11. كنزالعمال، ج12، ص165.
12. جمع‌الجوامع، ج1، ص843؛ سيوطي، همان، ج1، ص321.