اينترنت روز به روز بيشتر متحول مي‌شود و تغيير مي‌كند. البته اينترنتي كه ايرانيان مي‌شناسند با اينترنتي كه بقيه دنيا مي‌شناسد تفاوت‌هايي دارد كه يكي از آنها به مقوله سرعت برمي‌گردد. در حالي كه اينترنت پرسرعت ما در مقياس خانگي از 128 مگابيت در ثانيه فراتر نمي‌رود، در آن سوي آب‌ها مردم در خانه‌هايشان سرعت‌هاي چند گيگابايت در ثانيه را تجربه مي‌كنند و به خدماتي دسترسي دارند كه ما فعلا بايد در خواب ببينيم.
به هر حال همين سرعت‌هاي سرسام آور هم ديگر آن ور آبي‌ها را راضي نمي‌كند و براي همين به فكر استفاده از فناوري‌هاي جديدي افتاده‌اند. با اين حساب اينترنت با ساختار فعلي‌اش در آينده نه چندان دور به خاطره‌ها مي‌پيوندد و به چيزي قديمي و از دور خارج‌شده مبدل مي‌شود.
دانشمندان و محققان آزمايشگاه‌هاي سرن در قلب اروپا كه ايجاد اينترنت در دهه 90 به كمك آنها صورت گرفت، به تازگي جايگزيني فوق سريع براي آن طراحي كرده‌اند كه بارگذاري محتويات يك دي‌‌وي‌دي را در چند ثانيه ممكن مي‌سازد.
برآوردها نشان مي‌دهد كه سرعت اين شبكه نسل جديد حدود 10 هزار برابر سرعت شبكه پرسرعت فعلي است.
شبكه مذكور كه فعلا نام Grid بر آن نهاده شده تا حدي قدرتمند است كه با آن مي‌توان كل مجموعه آثار موسيقي يك خواننده را در كسري از ثانيه از يك سوي دنيا به سوي ديگر آن فرستاد. از جمله ديگر فوايد راه‌اندازي اين شبكه پرسرعت ارسال تصاوير با كيفيت و حجم اصلي، اجراي آنلاين انواع بازي‌هاي رايانه اي به طور شبكه اي با حضور صدها هزار كاربر و تسهيل دسترسي به محتواي ويدئويي با كيفيت بالا و قيمت مناسب براي افراد در هر نقطه جهان است.
ديويد بريتون، استاد فيزيك دانشگاه گلاسكو و از جمله چهره‌هاي كليدي پروژه Grid معتقد است كه اين فناوري نوين انقلابي در جهان ايجاد خواهد كرد كه حدس زدن ابعاد آن از توان ما خارج است. به گفته او وقتي رايانه‌ها چنين قدرتي پيدا كنند، نسل‌هاي آتي خواهند توانست به شيوه‌اي متفاوت از مردم امروز با يكديگر ارتباط برقرار كرده و با هم همكاري كنند، شيوه‌هايي كه حتي در تصور نسل فعلي نمي‌گنجد.
قدرت grid در تابستان امسال و در روزي كه از سوي دانشمندان مركز سرن روز دكمه قرمز ناميده شده، بيشتر آشكار خواهد شد. در اين روز شبكه مذكور به طور آزمايشي راه‌اندازي خواهد شد تا اطلاعات با سرعتي باور نكردني منتقل شوند و تعداد بيشتري از مردم در جريان جزييات اين تحول جديد قرار بگيرند.
سرن كه در نزديكي ژنو واقع است اجراي پروژه grid را 7 سال پيش آغاز كرد. در آن زمان محققان موفق به ساخت وسيله‌اي جديد موسوم به Large Hadron Collider شدند كه سرعت حركت ذرات را به ميزان قابل توجهي تسريع مي‌كرد. اين ابزار در اصل براي پي بردن به زمان قطعي شكل گيري جهان ساخته شده بود. اما پژوهشگران متوجه شدند LHC قادر به توليد حجم زيادي از اطلاعات است كه در يك سال معادل با محتويات 56 ميليون سي دي است.
لازم به توضيح است كه با اين تعداد سي دي مي‌توان يك توده غول پيكر به ارتفاع 40 مايل ايجاد كرد.
پس از آن كه دانشمندان سرن به اين نكته مهم پي بردند به سرعت دست به كار شدند تا اينترنت را هم متحول كنند. اما در همان ابتدا مشخص شد كه از مزاياي كشف جديد به اين زودي‌ها نمي‌توان استفاده كرد. علت آن بود كه زيرساخت‌هاي فعلي اينترنت در اصل براي تماس‌هاي تلفني و مخابراتي طراحي شده و اگر قرار باشد اين حجم از اطلاعات در آن جاري شود كل زيرساخت‌هاي ارتباطي جهان مختل خواهد شد.
به بيان ديگر زيرساخت‌هاي فعلي ظرفيت و توان انتقال اين حجم از اطلاعات را ندارد. در نتيجه قرار شد شبكه grid با استفاده از كابل‌هاي فيبر نوري و مراكز جديد مسيريابي داده (routing centre) راه‌اندازي شود. با اين حساب براي بهره مندي از امكانات اين شبكه نمي‌توان روي تجهيزات فعلي حساب كرد. تا كنون حدود 55 هزار سرور براي بهره‌مندي از Grid در نقاط مختلف جهان نصب شده است و انتظار مي‌رود ظرف دو‌‌سال آينده تعداد اين سرورها به 200‌ هزار عدد برسد.
پروفسور توني ديول مدير فني پروژه Grid در اين مورد مي‌گويد: ما به شدت به افزايش قدرت محاسباتي و پردازش نياز داريم. براي همين grid را راه‌اندازي كرديم. اما براي رسيدن موفقيت به موارد ديگري هم نياز داريم. به عنوان مثال براي فعاليت رايانه‌هايي كه قرار است در اين طرح به كار گرفته شوند به نيروي برق زيادي احتياج داريم. اگر بخواهيم اين طرح را در سراسر جهان پياده كنيم خيلي چيزها بايد تغيير كند. به هر حال شبكه ما بايد آن قدر قدرتمند باشد كه بتواند اطلاعات را به سرعت از يك مركز تحقيقاتي به مركز مشابهي در آن سوي دنيا بفرستد. در حال حاضر اين شبكه نو ظهور كه به طور موازي با اينترنت كار مي‌كند، بين آزمايشگاه‌هاي سرن و 11‌‌مركز در ايالات متحده، كانادا، شرق آسيا و اروپا ارتباط برقرار مي‌كند. هر يك از اين مراكز چند مركز تحقيقاتي، دانشگاهي و پژوهشي ديگر را در داخل همان كشور تحت پوشش قرار مي‌دهند. به عنوان مثال آزمايشگاه Rutherford Appleton در Oxford Shire انگلستان به تنهايي داراي 8000 سرور در سيستم grid است و با اين حساب تمامي دانشجويان و اساتيد دانشگاه از پاييز امسال مي‌توانند به جاي شبكه عادي اينترنت از grid استفاده كنند.
يان برد، مدير اين پروژه در مركز محاسبات رايانه‌اي پرسرعت سرن معتقد است كه فناوري grid اينترنت را آن قدر پرسرعت مي‌كند كه مردم ديگر تمايلي به ذخيره سازي اطلاعات روي رايانه‌هاي شخصي خود نخواهند داشت و در عوض از اينترنت براي ذخيره‌سازي داده‌هاي مورد علاقه خود بهره خواهند برد.
وي مي‌گويد: من در اين مورد اصطلاح ‌ cloud computing را به كار مي‌برم. به زودي مردم تمام اطلاعات‌شان را به طور آنلاين نگهداري كرده و به همين علت خواهند توانست در هر زمان و مكان به اين اطلاعات دسترسي پيدا كنند.
به گفته دانشمندان تبادل اطلاعات از طريق شبكه جديد با چنان سرعتي صورت مي‌گيرد كه انجام فرايندهاي سنگين و پيچيده محاسباتي از طريق برقراري ارتباط با هزاران رايانه را در سراسر جهان امكان پذير خواهد كرد. با اين حساب محققان و دانشگاهيان ديگر نبايد براي تكميل يك پروژه كاري از طريق اينترنت ساعت‌ها پاي دستگاه رايانه انتظار بكشند.
هر چند اين فناوري نوظهور لااقل تا چند سال آينده در دسترس كاربران عادي اينترنت قرار نخواهد گرفت، اما از هم اكنون بسياري از شركت‌هاي مخابراتي و صاحبان مشاغل براي به كارگيري آن و ارائه خدمات جديد اظهار آمادگي كرده‌اند. بدون شك علاقه‌مندان به فيلم و سينما كه نمي‌توانند براي تماشاي جديدترين فيلم‌هاي روز جهان چند ساعت صبر كنند از جمله مشتريان پر و پا قرص grid خواهند بود.
در حال حاضر بارگذاري كامل يك دي وي دي از طريق شبكه اينترنت پرسرعت به طور متوسط سه ساعت طول مي‌كشد، حال آن كه از طريق grid براي اين كار حداكثر به 5 ثانيه زمان نياز است.
منبع: http://chaparel.net
/خ