بالاخره پس از اظهارنظرهاى گوناگون و پژوهش هاى وسيع، محققان متوجه شدند كه دلپذيرترين و محبوب ترين نوشيدنى دنيا يعنى قهوه، نه تنها زيان بخش نيست كه نوشيدن يك فنجان آن برابر نوشيدن يك فنجان سلامتى است!بيش از سيصدسال از توليد اولين قهوه در اروپا مى گذرد، طى اين سال ها تحقيقات پزشكى قهوه را به عنوان يكى از مخرب ترين نوشيدنى ها به مردم شناسانده است. پيشتر محققان بر اين ادعا بودند كه نوشيدن قهوه خطر بروز حمله قلبى را افزايش مى دهد، منجر به چاقى مى شود و با ايجاد جهش ژنتيكى خطر ابتلا به سرطان را دوچندان مى كند. اما امروز...
در كنفرانسى كه نوامبر امسال در ميلان با عنوان «قهوه و سلامتى» برگزار شد پژوهشگران به نتايجى دست يافتند كه همگى از بى خطر بودن قهوه بر سلامت انسان خبر مى دهد. بررسى ها نشان مى دهد قهوه خود به تنهايى عامل خطرزاى ناراحتى هاى قلبى و عروقى و انواع سرطان نيست بلكه همراه شدن آن با سيگار باعث بروز بيمارى هاى فوق مى شود.
از آنجا كه افراد سيگارى قهوه نوشان حرفه اى نيز هستند، تقصيرى كه سيگار در بروز سرطان و ديگر بيمارى ها دارد را نبايد به گردن قهوه انداخت. قهوه به دليل دارا بودن مقادير فراوانى آنتى اكسيدان و اسيدفنيك بهترين محافظ براى قلب به شمار مى رود. اسيد فنيك، ماده اى است كه از بروز مراحل اوليه آترواسكلروز (تصلب شرائين) جلوگيرى كرده و به همين دليل نقش مهمى بر سلامت قلب ايفا مى كند. در ميان موادغذايى حاوى اسيد فنيك قهوه از همه غنى تر است. به طورى كه اسيدفنيك موجود در هر فنجان قهوه معادل ۲۰۰ گرم بادنجان و ۱ كيلو سيب است.
ديگر ماده تشكيل دهنده قهوه، فنول ها هستند. آنتى اكسيدان هايى كه از تشكيل راديكال هاى آزاد، تركيبات اكسيژن دارى كه باعث اكسيداسيون و تركيبات شيميايى در سطح سلول ها مى شود، جلوگيرى و مانع از بروز تصلب شرائين مى شود. همچنين با ممانعت از تخريب ساختمان كروموزوم ها و اختلال عملكرد ژنتيكى سلول از جهش ژنتيكى كروموزوم ها خوددارى كرده و خطر بروز سرطان و رشد تدريجى سلول هاى بدن به ويژه پوست را كاهش مى دهد.
گرچه فنول در بسيارى ديگر از خوراكى ها يافت مى شود ولى به دليل سرعت جذب بالايى كه قهوه در پلاسماى خون و مخاط ماهيچه اى بدن دارد، نوشيدن قهوه بيشتر توصيه مى شود.
علاوه بر آن، آنتى كسيدان موجود در قهوه قادر است بدن را در برابر پاركينسون و سرطان هايى نظير كلوركتوم (سرطان روده بزرگ) ايمن نگه دارد و با تاثير برعملكرد كبد از بروز هپاتيت جلوگيرى كند. كافئين، يكى ديگر از اجزاى تشكيل دهنده قهوه نيز ماده اى است از خانواده آلكالوئيدها، سفيد و بى بو كه حاوى تركيبات تئوفلين دار بوده و به غير از ايجاد سرخوشى و نشاط كه در مغز ايجاد مى كند و تاثير بسزايى كه برسلامت قلب دارد مى تواند بدن را در برابر بيمارى هايى نظير آسم محافظت كند. كافئين با آزادكردن تركيبات تئوفلينى باعث اتساع برونش ها در مبتلايان به آسم و برونشيت مى شود، لذا داروى بسيار خوبى براى آسمى ها به شمار مى رود. كافئين همچنين يك وياگرا است و نقش مهمى در افزايش ميل جنسى در مردان دارد.
كافئين علاوه بر قهوه در چاى و كوكاكولا نيز وجود دارد ولى به يك ميزان نيست. در بين انواع قهوه، قهوه آمريكايى (قهوه سياه) و كاپوچينو از ميزان كافئين بالاترى برخوردارند. به طورى كه در يك فنجان آنها به ترتيب ۱۰۰ و ۸۰ ميلى گرم كافئين موجود است. اما در قهوه فورى و اسپرسو به ترتيب ۱۰۰- ۶۵ و ۸۰- ۴۰ ميلى گرم يافت مى شود. در بين چاى و كوكاكولا نيز چاى حاوى كافئين بيشترى است. هر ليوان چاى حاوى ۵۰ ميلى گرم كافئين بوده درحالى كه در هر ليوان كوكاكولا ۵۰-۳۵ و در هر ۶۰ گرم شكلات ۳۰ تا ۴۰ ميلى گرم كافئين موجود است.
براساس مشاهدات بالا به نظر مى رسد در بين تمامى نوشيدنى ها قهوه از همه سالم تر بوده ضمن اينكه در حجم كم مقدار بيشترى از كافئين و آنتى اكسيدان ها را دارا است. اينكه روزانه چه مقدار قهوه بايد بنوشيم نيز مطلب مهمى است. معمولاً هر فنجان قهوه با هفت گرم (هفت هزار ميلى گرم) قهوه تهيه مى شود كه ميزان قابل قبولى نيز كافئين دارد. هر فرد سالم در ازاى هر كيلوگرم وزن بدن خود نيازمند سه ميلى گرم قهوه است. بنابراين نوشيدن روزانه چهار تا پنج فنجان قهوه نه تنها اشكالى ندارد كه بسيار هم توصيه مى شود